Кіріспе

Италиялық дін қызметкері, итальяндық Олимпиада чемпионы, фехтовальщик Карло Агостини (22 сәуір 1888 – 28 желтоқсан 1952) – католик шіркеуінің Италиялық дін қызметкері. Ол 1949 жылдан өмірінің соңына дейін Венеция патриархы қызметін атқарды және 1952 жылы кардинал атағына лайық деп жарияланғаннан кейін көп ұзамай қайтыс болды.

Өмірбаян

Сан-Мартино-ди-Лупари қаласында туған Карло Агостини Тревизо семинариясында оқыды және 24 қыркүйек 1910 жылы епископ Андреа Лонгхин оны дін қызметкері етіп тағайындады. Одан кейін ол Римде оқуын жалғастырып, 1913 жылы Санкт-Томас Аквинаның Понтификалық университетінде философия докторы, ал Григориан университетінде теология докторы болды. Агостини 1913-1925 жылдары Тревизо семинариясының профессоры, 1925-1932 жылдары ректоры болды және 1925 жылы оның қасиеттілігінің жеке камералы кеңесшісі дәрежесіне көтерілді. 30 қаңтар 1932 жылы Папа Пий XI оны Падуа епископы етіп тағайындады. Агостини 10 сәуірде епископ Лонгхиннен епископтық киелену рәсімін алды, архиепископ Элия Далла Коста және епископ Эухенио Бекчегато бірге киелендіруге қатысты. 1936 жылдың 8 наурызынан 6 желтоқсанына дейін Тревизоның апостолдық әкімшісі болды, ал 1949 жылдың 5 ақпанында Венеция патриархы болып тағайындалды. 29 қараша 1952 жылы Папа Пий XII Агостиниді және тағы жиырма үш адамды кардиналдар коллегиясына көтеретінін жариялады. Алайда, патриарх 64 жасында Паркинсон ауруынан, 1953 жылдың 12 қаңтарында консистория өтуі алдында қайтыс болды. Агостини бастапқыда Сан-Микеле зиратына жерленді, бірақ оның денесі 1957 жылдың қарашасында Киелі Марк базиликасының криптасына көшірілді. Венециядағы күтпеген бос орын болашақ Папа Иоанн XXIII Анджело Джузеппе Ронкалидің билікке келуіне жол ашты.