Кіріспе

Жүкті жануарлардан жүкке тартылу күшін беру құрылғысы, кейбір тұрақты қанатты ұшақтардың басқару жүйесі.

Жүктік – екі өгіз немесе басқа жануарлардың бірге жүк тартуына мүмкіндік беретін, көбінесе ағаштан жасалған арқалық. Өгіздер әдетте жұптасып жүк тартады, сондықтан жүктік олар үшін қажет. Кейбір жүктіктер жеке жануарларға бекітіледі. Әртүрлі мәдениеттерде және әртүрлі өгіз түрлері үшін әртүрлі жүктік түрлері қолданылады. Екі өгізді «жүктік өгіздер» деп атауға болады, ал «жүктік салу» деген сөз тіркесінде жүктік етістік ретінде де қолданылады. Аттар, есектің қашыры, есектер және су бұқалары да жүктікке салынып жүгіртеді.

Этимология

"Жұмыр" сөзі прото-үнді-еуропалық *yugóm (жұмыр), *yewg (қосу, біріктіру) түбірінен шыққан деп саналады, сондықтан йогамен туыс. Бұл түбірдің барлық белгілі үнді-еуропа тілдерінде ұрпақтары бар, соның ішінде неміс Joch, латын iugum, көне грек ζυγόν (zygon), парсы یوغ (yuğ), санскрит युग (yugá), хетт 𒄿𒌑កាន់ (iúkan), ескі шіркеу славян иго (igo), литвалық jungas, ескі ирланд cuing және әрмендік լուծ (luts), барлығы "жұмыр" деген мағынаны білдіреді.

Мойын немесе мойын иығы

Қамыс мойынтұрығы – екі бұқаның (немесе сирек жылқының) мойындарына бекітілетін, иісті ағаштан жасалған көлденең құрал. Ол жануарлардың мойнына өгіздің арқасы арқылы бекітіледі, содан осы құралға қамыс мойынтұрығы деген ат берілген. Өгіздің арқасы әдетте U пішіндес болып келеді және жануарлардың иығынан күшті жібереді. Тұрықтың ортасынан төмен, жануарлардың арасында орналасқан айналмалы құрылғы, көліктің алғы тірегіне немесе жүкті тартуға арналған тізбектерге (тұмсықтарға) жалғанады. Қамыс мойынтұрығы Еуропа, АҚШ, Австралия және Африкада дәстүрлі түрде қолданылады.

Бас иығы

Бұқаның басына мойынтұрық кигізіледі. Ол әдетте мүйіздердің артына салынады, мүйіздерге арналған ойықтары болады; бұл екі бұқаны бірге байланыстыратын бір арқалық немесе әр бұқаға жеке-жеке бекітілетін қысқа арқалық болуы мүмкін. Содан кейін мойынтұрық мүйіздеріне мойынбау арқылы бекітіледі. Кейбір түрлері бастың алғы жағына да салынып, мүйіздерге байланады, ал бұқаның маңдайына жұмсақ төсемдер салынады (суретті қараңыз). Ауыстыру таяғы мойынтұрықтың астыңғы бөлігіне мойынбау темірлері мен тізбектер арқылы бекітіледі. Таяқ қысқа болып, сүйреуге арналған тізбегімен немесе ұзын болып, ұшында тізбегі жоқ ілгегімен келуі мүмкін. Кейде таяқ арбаға бекітіліп, бұқалар осы таяққа сүйеніп, таяқ олардың арасына көтеріледі, ал арбаны тарту үшін мойынбау темірлеріндегі тізбектерге бекіту бұрандасы салынады. Басты мойынтұрық Оңтүстік Еуропа, Оңтүстік Американың көп бөлігінде және Канадада қолданылады.

Уизерс мойыны

Қамыт мойынтұрық – бұқаның қамыттың алдына, яғни иық қанаттарына орналасатын мойынтұрық. Оны бағаналармен немесе екі жағынан ағаш таяқшалармен қоса, қайыс арқылы бекітеді. Бірақ тартым күші мойынтұрықтан ғана, таяқшалардан емес. Бұл мойынтұрықтар, әсіресе, қамыттарында биік дөңестері бар зебу сиырларына өте ыңғайлы. Қамыт мойынтұрықтары Африка мен Үндістанда кеңінен қолданылады, мұнда зебу сиырлары көптеп кездеседі.

Салыстыру

Қамыттың үш түрі де тиімді болса да, әрқайсысының артықшылықтары мен кемшіліктері бар. Жоғарыда айтылғандай, құйлы мойынтұрық зебу сиырларына жарайды, ал бас мойынтұрық тек мүйізі бар жануарларға ғана қолданылады. Бас мойынтұрықтың пішінін мүйіздері өскен сайын жиі өзгертіп отыру керек; басқа түрлерден өзгеше, бір арқалық бас мойынтұрық өгіздердің бас-бастарын бөлек ұстайды, олардың ұрыспай, тыныш тұруына көмектеседі. Бір арқалық бас мойынтұрық төмендіктерде жақсырақ тоқтату мүмкіндігін береді және Швейцария, Испания және Италияның кейбір аймақтары сияқты таулы, қиын жерлерде жиі қолданылады. Бұл метафора туралы алғашқы жазбалар Ежелгі кітаптарда, Есау туралы айтылған. Б.з.д. 1-ші ғасырдағы римдік ақындар Катулл мен Гораций да осы метафораны махаббат тақырыбында қолданған. 20-шы ғасырда қамыт пен жебе Испаниядағы Фаланга саяси қозғалысының символына айналды.