Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
«Ақылы ауған әйелдермен әңгімелер» — 1993 жылы Элли Лайт түсірген, әйелдердегі психикалық денсаулық мәселелеріне арналған деректі фильм. Кейіннен бұл фильм PBS телеарнасының POV сериалында көрсетілді.
Dialogues with Madwomen is a 1993 documentary by Allie Light focusing on mental illness in women. It was later aired on television on the PBS series POV.
Қысқаша мазмұны
"Ақыл-есті жоғалтқан әйелдермен әңгімелер" фильмінде режиссерлер Элли Лайт пен Ирвинг Сараф жеті "ақыл-есті жоғалтқан" әйелді – оның ішінде Лайттың өзін – өздерінің өмір тарихтарын айтуға шақырады. Үй видеолары, психиатриялық стационарлардың архивтік кадрлары, қайта жасалған оқиғалар мен қатысушылармен сұхбаттасу арқылы Лайт пен Сараф депрессия, шизофрения және көп тұлғалы бұзылысы бар әйелдердің күрделі және әсерлі бейнесін жасайды, олардың өмірінде қуатты, кейде шабыттандыратын шығармашылық деңгейімен қатар өмір сүреді. Әйелдердің бірнешесі балалық шақтағы зорлық-зомбылық, зорлау, үйсіздік және нәсілдік дискриминация сияқты ауыр тәжірибелер туралы айтады. Олар терапия барысында терапевттердің әдістері туралы айтады: "Бір күні ол маған түйе пісіруге уәде берсем, үйге қайта аламын деді. Келесі күні барлық едендерді жууға уәде берсем, үйге бара аламын". Оқиғаларында қатысушылар күнделікті өмірге оралудың әртүрлі жолдарын табады. Фильм Карен Вонг атты қатысушының сұхбаттар аяқталғаннан кейін көп ұзамай қаза тапқаны туралы хабармен аяқталады. Фильм психикалық денсаулық мәселелеріне әкелген жағдайларды немесе әйелдерге қатысты көзқарасты ашық сынамайды. Олардың айтқандары жеке, көрермен өзіндік пікірін қалыптастыра алады. Оқиғаның қызықтылығын арттыру үшін шокқа түсіретін видеолар немесе фотосуреттер қолданылмайды, оқиғаның күші қатысушылардың сөздерінде сақталады.
In Dialogues with Madwomen, filmmakers Allie Light and Irving Saraf have seven "madwomen" — including Light herself — into telling their stories. Using a mixture of home movies, archival footage of psychiatric wards, re enactments, and interviews with their subjects, Light and Saraf have created a complex, moving portrait of women in whom depression, schizophrenia, and multiple personalities coexist with powerful, sometimes inspired levels of creativity. Several of the women talk about traumatic experiences like childhood abuse, rape, homelessness and racism. In their stories of therapy, they mention therapist approaches like “One weekend he told me I could go home if I promised to bake a turkey. The next weekend I could go home if I promised to mop all the floors.” Throughout their stories, the participants find differrent ways to return to everyday life. The movie ends with the information that participant Karen Wong was murdered shortly after the interviews were finished. The film does not openly criticise circumstances that led to mental health issues, or the ways the women were treated. Their statements stand alone, for the viewer to form their own impression and opinion. No shocking videos or photos are used, the intensity of the stories remains in the words of the participants.
Карен Вонг
2013 жылдың желтоқсан айында ДНК-сы Карен Вонгпен, фильмдегі жеті әйелдің бірімен байланыстырылған ер адам оның қанына кінәлі деп танылып, сотталды. Бірақ кейіннен оның үкімі күштен шығарылды.
In December 2013, a man whose DNA linked him to Karen Wong, one of the seven women in the film, was found guilty and convicted for her murder. His conviction was later overturned.