Гастрэктомия – асқазанды хирургиялық жолмен алып тастау. Асқазан рагы, тесілулер, ойылған жаралар үшін жасалады. Billroth I, II процедуралары туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Асқазанды хирургиялық жолмен алу
Surgical removal of the stomach
Гастрэктомия – асқазанның толық немесе ішінара хирургиялық жолмен алынуы.
A gastrectomy is a partial or total surgical removal of the stomach.
Көрсеткіштер
Гастректомия асқазан қатерлі ісігін және асқазан қабырғасының тесілуін емдеу үшін жасалады. Он екі елі ішектің (дуоденальды) ауыр жараларында асқазанның төменгі бөлігі – пилорус және он екі елі ішектің жоғарғы бөлігін алып тастау қажет болуы мүмкін. Егер он екі елі ішектің жеткілікті бөлігі қалса, Billroth I процедурасы жасалады, онда асқазанның қалған бөлігі өт жолы мен бүйрекбездің (поджелудочной железы) арнасынан бұрын он екі елі ішекке қосылады. Егер асқазанды он екі елі ішекке қайта қосу мүмкін болмаса, Billroth II процедурасы жасалады, онда он екі елі ішектің қалған бөлігі бітеліп, кіші ішектің келесі бөлігіне – жіңішке ішекке (jejunum) тесік жасалып, асқазан осы тесікке қосылады. Пилорус тамақты ұнтақтап, кіші ішекке баяу жіберуге арналғандықтан, оны алып тастау нәтижесінде тамақ кіші ішекке қалыптыдан жылдам өтіп, асқазанның босану синдромына (дампинг синдромына) алып келуі мүмкін.
Gastrectomies are performed to treat stomach cancer and perforations of the stomach wall. In severe duodenal ulcers it may be necessary to remove the lower portion of the stomach called the pylorus and the upper portion of the small intestine called the duodenum. If there is a sufficient portion of the upper duodenum remaining a Billroth I procedure is performed, where the remaining portion of the stomach is reattached to the duodenum before the bile duct and the duct of the pancreas. If the stomach cannot be reattached to the duodenum a Billroth II is performed, where the remaining portion of the duodenum is sealed off, a hole is cut into the next section of the small intestine called the jejunum and the stomach is reattached at this hole. As the pylorus is used to grind food and slowly release the food into the small intestine, removal of the pylorus can cause food to move into the small intestine faster than normal, leading to gastric dumping syndrome.
Поляның операциясы
Рейхель-Поля операциясы деп те аталады, бұл артқы гастроэнтеростомияның бір түрі, Эвген Поля мен Фридрих Пол Рейхель әзірлеген Биллрот II операциясының өзгешелігі. Ол асқазанның 2/3 бөлігін кесіп алып, он екі елі ішектің қалдық бөлігін жабыстыру және ретроколик асқазан-жежунальды анастомоз жасауды қамтиды.
Also known as the Reichel–Polya operation, this is a type of posterior gastroenterostomy which is a modification of the Billroth II operation developed by Eugen Pólya and Friedrich Paul Reichel. It involves a resection of 2/3 of the stomach with blind closure of the duodenal stump and a retrocolic gastro jejunal anastomosis.
Операциядан кейінгі әсерлері
Асқазанның алынып тасталуының ең айқын салдары – тамақ қорытылатын кезде оны сақтауға арналған орынның жоғалуы болып табылады. Ұсақ ішекке бір мезгілде тек шамалы мөлшерде ғана тамақ түсе алатындықтан, науқас асқазан құю синдромын (демпинг синдромын) болдырмау үшін үнемі аз мөлшерде тамақтанады. Тағы бір маңызды салдары – асқазан қабығындағы париеталды жасушалардың жоғалуы, олар ішкі факторды бөліп шығарады. Ішкі фактор – жалпақ ішек соңғы бөлігінде (terminal ileum) В12 витаминінің сіңуі үшін қажет, және оның жетіспеуі В12 витаминінің тапшылығына алып келеді. Бұл мегалобластикалық анемияға (фолие қышқылының жетіспеушілігінен немесе аутоиммундық аурулардан, әсіресе қатерлі анемиядан туындауы мүмкін) әкелуі мүмкін, ол қызыл қан клеткаларының (эритропоэз) синтезін қатты төмендетеді, ал жағдайы ауыр болған жағдайда – басқа гематологиялық клеткалардың да қалыптасуын бұзады (бірақ ең бірінші зардап шегетіні – қызыл клеткалар). Мұны В12 витаминін тікелей инъекциялау арқылы емдеуге болады. Асқазан темірді сіңірілетін түріне айналдыратындықтан, темір тапшылығы анемиясы да пайда болуы мүмкін. Тағы бір жанама салдары – грелин өндірісінің төмендеуі, бірақ ол уақыт өте келе толығымен қалпына келеді. Соңында, бұл операциядан кейін сүйек тығыздығының төмендеуімен және сүйек сынықтарының көбеюімен байланысты. Бұл асқазан қышқылының кальцийді сіңірудегі маңызды рөліне байланысты болуы мүмкін. Операциядан кейін толық асқазанды алып тастау операциясын жасаған науқастардың 70%-ында демпинг синдромы және рефлюкс-эзофагит сияқты асқынулар дамиды. 25 зерттеуді мета-талдау жүргізу нәтижесінде, «асқазанның орнына» қызмет ететін «қалта» жасау демпинг синдромы мен рефлюкс-эзофагиттің жиілігін тиісінше 73% және 63%-ға төмендетіп, өмір сапасын, тамақтану нәтижелерін және дене салмағының индексін жақсартатыны анықталды.
The most obvious effect of the removal of the stomach is the loss of a storage place for food while it is being digested. Since only a small amount of food can be allowed into the small intestine at a time, the patient will have to eat small amounts of food regularly in order to prevent gastric dumping syndrome. Another major effect is the loss of the intrinsic factor secreting parietal cells in the stomach lining. Intrinsic factor is essential for the uptake of vitamin B12 in the terminal ileum and without it the patient will develop a vitamin B12 deficiency. This can lead to a type of anaemia known as megaloblastic anaemia (can also be caused by folate deficiency, or autoimmune disease where it is specifically known as pernicious anaemia) which severely reduces red blood cell synthesis (known as erythropoiesis, as well as other haematological cell lineages if severe enough but the red cell is the first to be affected). This can be treated by giving the patient direct injections of vitamin B12. Iron deficiency anemia can occur as the stomach normally converts iron into its absorbable form. Another side effect is the loss of ghrelin production, which has been shown to be compensated after a while. Lastly, this procedure is post operatively associated with decreased bone density and higher incidence of bone fractures. This may be due to the importance of gastric acid in calcium absorption. Post operatively, up to 70% of patients undergoing total gastrectomy develop complications such as dumping syndrome and reflux esophagitis. A meta analysis of 25 studies found that construction of a "pouch", which serves as a "stomach substitute", reduced the incidence of dumping syndrome and reflux esophagitis by 73% and 63% respectively, and led to improvements in quality of life, nutritional outcomes, and body mass index.
Тарих
Алғашқы табысты гастректомияны 1881 жылы Теодор Биллрот асқазан қатерлі ісігіне байланысты жасаған. Тарихи тұрғыдан алғанда, гастректомиялар асқазан жарасын емдеу үшін қолданылып келді. Қазір бұл жаралар көбінесе антибиотиктермен емделеді, себебі олардың көпшілігі Helicobacter pylori инфекциясы немесе асқазан сөлінің химиялық тепе-теңдігінің бұзылуынан туындайтыны анықталды. Бұрын асқазан жарасы кезінде гастректомия көбінесе ваготомиямен бірге жасалып, бұл қышқыл өндірісін азайтуға бағытталған. Аталған мәселе қазір протондық насос ингибиторларымен шешіледі.
The first successful gastrectomy was performed by Theodor Billroth in 1881 for cancer of the stomach. Historically, gastrectomies were used to treat peptic ulcers. These are now usually treated with antibiotics, as it was recognized that they are usually due to Helicobacter pylori infection or chemical imbalances in the gastric juices. In the past a gastrectomy for peptic ulcer disease was often accompanied by a vagotomy, to reduce acid production. This problem is now managed with proton pump inhibitors.