Иран-Ирак соғысында Кувейт мұнай танкерлерін АҚШ әскери қорғауы

Кіріспе

1987–88 жылдары Иран-Ирак соғысы кезінде Кувейт мұнай танкерлеріне АҚШ әскери қорғауы.

"Ернест Уилл" операциясы (24 шілде 1987 – 26 қыркүйек 1988) – Иран-Ирак соғысының танкерлік соғыс кезеңінің үшінші жылында, 1987 және 1988 жылдары Кувейтке тиесілі танкерлерді Иранның шабуылдарынан қорғаған американдық әскери операция. Ирак өзінің әуе күшін жаңа, Exocet зымырандарымен жабдықталған француз және совет ұшақтарымен кеңейтті. 1986 жылдың желтоқсан айында Кувейт үкіметі Рейган әкімшілігінен Кувейт танкерлерін Иран шабуылдарынан қорғау үшін АҚШ Әскери-теңіз күштерін жіберуді сұрады. АҚШ заңдары шетелдік ту астындағы азаматтық кемелерді сүйемелдеуге әскери кемелерді пайдалануға тыйым салады, сондықтан Кувейт кемелері АҚШ туымен қайта тіркелді. "Ернест Уилл" операциясы ресми түрде басталғанға дейін Перс шығанағындағы операциялардың қаншалықты қауіпті болатыны анық болды. 1987 жылдың 17 мамырында Ирактың F-1 Mirage ұшағы басқарылатын зымырандық фрегат "Старкке" екі Exocet зымыранын атқылап, 37 теңізшіні қаза қылды және 21-ін жарақаттады. Ирак шенеуніктері АҚШ әскери кемесіне жасалған шабуылдың кездейсоқ болғанын мәлімдеді. АҚШ Өкілдер палатасы мен Сенатының мүшелері ту ауыстыру саясатына қарсы шықты.

Операциялар

АҚШ Әскери-теңіз күштері 1987 жылдың 23 шілдесінде таңғы сағат 2-де (EST) "Ерлік ниет" операциясын бастады. "Кроммелин", "Фокс", "Уорден", "Кид" және "Клакринг" Кувейт мұнай танкерлерін сүйемелдеуге тағайындалған АҚШ Әскери-теңіз күштерінің алғашқы кемелері болды.

Бриджетон оқиғасы

1987 жылдың 24 шілдесінде Кувейттің "al Rekkah" мұнай танкері, АҚШ-тың "MV Bridgeton" танкері ретінде қайта тіркеліп, АҚШ әскери кемелерінің сүйемелдеуімен, Фарси аралының батысында түні бойы "Pasdaran" арнайы бөлімшесі орналастырған ирандық су асты минасына соқтығысып, кемені зақымдады, бірақ ешкім жарақаттанбады. "Bridgeton" өз күшімен Кувейтке бет алды, ал АҚШ Әскери-теңіз күштері миналардан аулақ болу үшін ілесіп келді. Бұл операция кеңінен жарияланды, конвойдағы тағы бір кемеде болған американдық тілшілер оқиға туралы дереу хабарлап, оның "Иранның жоспарына ойнайтындық" туралы мәлімдеді. Иранның премьер-министрі Мир Хосейн Мусави бұл оқиғаны "Американың саяси және әскери беделіне қайта ортуға келмейтін соққы" деп сипаттады.

Бұл күтпеген жағдай болды. Тапсырма тобының командирі барлау ескертулеріне қарамастан, ешкімнің теңіз миналарына қарсы маршрутты тексеру қажет деп ойламағанын мойындады, және көп ұзамай АҚШ-тың Перс шығанағында мина сырғытатын кемелер жоқ екені, тіпті оларға жеңіл қол жеткізу де мүмкін емес екені анықталды. Сондықтан мина сырғытатын кемелер келгенге дейін сүйемелдеу операциясы тоқтатылды.

" Басты мүмкіндік " операциясы

"Ерлік ерік" операциясы "Ең басты мүмкіндік" операциясымен бірге жүргізілді, бұл Иран күштерінің Парсы шығанағындағы кемелерге шабуыл жасауына жол бермеу үшін құпиялап жасалған күш-жігер болды. АҚШ Әскери-теңіз күштерінің қорғауына қарамастан, Иран миналар мен шағын қайықтарды пайдаланып, Кувейтке және одан келетін конвойларды мазалады, ал Кувейт сол кезде Ирактың маңызды одақтасы еді. 1987 жылдың шілде айының соңында Таяу Шығыс күштерінің қолбасшысы контр-адмирал Харольд Бернсен Әскери-теңіз күштерінің арнайы операциялар күштерін сұрады. Тамыз айында арнайы қайықтар тобы алты Mark III патрульдік қайығымен және екі Navy SEAL взводымен жабдықталды. Таяу Шығыс күштері екі мұнай қызметі баржасын – "Геркулес" және "Вимброун VII" – жылдамды теңіз базаларына айналдыруға шешім қабылдады. Бұл баржалар Парсы шығанағының солтүстігіне орналастырылды, бұл арнайы операциялар күштеріне Иранның жасырын мина орнату және шағын қайықтардың шабуылдарын тойтаруға мүмкіндік берді. 21 қыркүйекте MH 6 және AH 6 "Little Birds" тікұшақтарындағы Night Stalkers экипажы Jarrett және USS Klakring фрегаттарынан Иранның Iran Ajr кемесін іздеу үшін ұшып шықты. Night Stalkers Иран Ajr кемесінің шамдарын сөндіріп, мина орнатуды бастағанын көрді. Шабуылға рұқсат алғаннан кейін, тікұшақтар қару-жарақ пен ракеталармен атып, кемені тоқтатты. Iran Ajr экипажы миналарды кемеден лақтыруды жалғастырды, ал тікұшақтар экипаж кемеден шыққанға дейін атуды қайта бастады. Таң атқанда, арнайы қайықтар тобының көмегімен SEAL командасы кемеге өтіп, кеме палубасында тоғыз минаны және бұрынғы миналар орнатылған аймақтарды көрсететін кестелі журналды тапты. Хауес мина орнатушы кемені (құрылған танктерді тасымалдау кемесі) Иран-Ирак соғысы аймағына сүйреп әкетті. Жарылғыш заттарды жою (EOD) бөлімінің 5-ші мобильді бөлімшесінің техниктері келесі күні кемені суға батырды. Кестелі журнал Иранның халықаралық суларда мина орнатуына қатыстылығын көрсетті. АҚШ әскери кемелері мұнай платформасында орналасқан Сири базасын бомбалап, өртеп жібергеннен кейін, SEAL взводымен UH 60 тікұшағы платформаға қарай ұшып келді, бірақ өрттің күшті болуына байланысты жақындаса алмады. Бірнеше секундтан кейін платформадағы қосымша жарылыстар оны қиратты. "Ерлік ерік" операциясының екі нәтижесі – "Praying Mantis" және ұшақтың құлауы – Иранды 1988 жылдың 18 шілдесінде атысты тоқтатуға және 1988 жылдың 20 тамызында жаушылық әрекеттерді тоқтатуға көндірді, соның нәтижесінде Иракпен арадағы сегіз жылдық соғыс аяқталды. 1988 жылдың 26 қыркүйегінде Vandegrift операцияның соңғы танкерін Кувейтке сүйреп жеткізді. Қалған SEAL командасы, патрульдік қайықтар мен тікұшақтар АҚШ-қа оралды.

Earnest Will overlapped with Operation Prime Chance, a largely secret effort to stop Iranian forces from attacking Persian Gulf shipping. Despite the protection offered by U. S. Navy vessels, Iran used mines and small boats to harass the convoys steaming to and from Kuwait, at the time a principal ally of Iraq. In late July 1987, Rear Admiral Harold J. Bernsen, commander of the Middle East Force, requested Naval Special Warfare assets. Special Boat Teams deployed with six Mark III Patrol Boats and two Navy SEAL platoons in August. The Middle East Force decided to convert two oil service barges, Hercules and Wimbrown VII, into mobile sea bases. These were moored in the northern Persian Gulf, allowing special operations forces to thwart clandestine Iranian mining and small boat attacks. On 21 September, Night Stalkers flying MH 6 and AH 6 "Little Birds" took off from the frigates Jarrett and USS Klakring to track an Iranian ship, Iran Ajr. The Nightstalkers watched Iran Ajr turn off its lights and begin laying mines. After receiving permission to attack, the helicopters fired guns and rockets, stopping the ship. Iran Ajrs crew continued to push mines over the side, and the aircraft resumed firing until the crew abandoned ship. At first light, a SEAL team, assisted by Special Boat Teams, boarded the vessel and discovered nine mines on the vessel's deck, as well as a logbook revealing areas where previous mines had been laid. Hawes towed the mine layer (a converted tank landing craft) to the Iran Iraq war zone. Explosive Ordnance Disposal (EOD) technicians from EOD Mobile Unit 5 scuttled the vessel the following day. The logbook implicated Iran in mining international waters. After U. S. warships bombarded the Sirri base, located on an oil platform, and set it ablaze, a UH 60 helicopter with a SEAL platoon flew toward the platform but was unable to get close enough because of the roaring fire. Secondary explosions soon wrecked the platform. The two effects of Earnest Will – Praying Mantis and the airliner's downing – helped convince Iran to agree to a ceasefire on 18 July 1988 and a permanent end to hostilities on 20 August 1988, ending its eight year war with Iraq. On 26 September 1988, Vandegrift escorted the operation's last tanker to Kuwait. The remaining SEALs, patrol boats, and helicopters then returned to the U. S.