Алан Вега: Американдық әнші және суретші (1938-2016)

Кіріспе

Америкалық әнші (1938–2016)

Алан Бермовиц (23 маусым 1938 – 16 шілде 2016), кәсіби тұрғыда Алан Вега деген атпен танылған, американдық вокалист және көркем суретші, ең алдымен электроникалық прото-панк дуэті Suicide-пен жұмысымен белгілі.

Өмір және мансап

Алан Бермовиц Бруклиндегі Бенсонхерст ауданында өсті. Сонымен қатар, бірнеше дереккөздер оның туған күнін 1948 жыл деп көрсетеді. 2009 жылы шыққан екі мақала оның 1948 жылы туғанын растады, біреуі Le Monde журналында Лиондағы көрме туралы, екіншісі Rolling Stone журналында жарияланды. 1950 жылдардың ортасында Бермовиц Бруклин колледжінде физика және бейнелеу өнері салаларын оқыды, А. Рейнхардт пен К. Зелигманның шәкірті болды және 1960 жылы бітірді. 1960 жылдары ол мұражайларды мазалаған және бір кезде Заманауи өнер мұражайын қоршаған радикалды суретшілер тобы – «Өнер қызметкерлерінің коалициясы» қызметіне қатысты. 1970 жылы ол Мартин «Рев» Ревербимен танысып, дос болады. 1969 жылы Нью-Йорк штатының өнер кеңесінің қаржысы «МУЗЕЙ: Тірі суретшілердің жобасы» – Манхэттендегі 729 Бродвейдегі суретшілердің тәулік бойы жұмыс істейтін мультимедиалық галереясын құруға мүмкіндік берді. Алан Суицид есімімен бейнелеу өнерімен айналысқан Бермовиц, сурет салудан жарық мүсіндеріне көшті, олардың көпшілігі электронды қиындықтардан жасалған. Ол 1975 жылға дейін көрмелерін өткізген Соходағы ОК Харрис галереясында тұрақты мүше болды. Ревпен бірге Бермовиц электронды музыкамен тәжірибе жасап, гитарист Пол Либготпен бірге «Suicide» тобын құрды. Топ OK Harris галереясына көшуден бұрын MUSEUM-де екі рет өнер көрсетті. «Nasty Cut» псевдонимімен жарнамалық парақшалар жазған Бермовиц, олардың музыкасын сипаттау үшін Лестер Бангстың мақаласынан алған «Панк музыкасы» және «Панк музыкасы массасы» терминдерін қолданды. 1971 жылы топ Пол Либготты шығарды, біраз уақытқа Ревтің әйелі Мари Реверби барабаншы болып қосылды (бірақ ол тікелей эфирде ойнамады). Бермовиц сахналық есім ретінде Алан Веганы таңдағаннан кейін, олар музыкалық орындарда өнер көрсетуді бастады. Suicide Мерсер өнер орталығында, Макс Канзас-Ситиде және CBGB-де өнер көрсетіп, халықаралық деңгейде танылды. 1980 жылы Вега өзінің бірінші жеке альбомын шығарды. Ол Францияда хит болған «Jukebox Babe» әнімен бірге, келесі бірнеше жылдар бойы өзінің жеке жұмысында қолданған жансыз роккабилли стилін анықтады. 1985 жылы ол коммерциялық тұрғыдан табысты «Just a Million Dreams» альбомын шығарды, бірақ одан кейін лейблдан шығарылды. Алғашқыда альбомды Рик Окасек сынға алынған «Saturn Strip» (1983) альбомының жалғасы ретінде шығару жоспарланған, бірақ өндіріс Крис Лорд Алгеге ауысты, Вега жазу сессияларында бірнеше қиындықтарға тап болды. Альбом Веганың эксперименталдық ерекшеліктерін күшті поп әндерімен алмастырды, ол кейіннен: «Олар менің барлық әндерімді алып, оларды Құдай біледі неге айналдырды» деп ренжіді. Вега 1980 жылдардың соңында Мартин Рев пен Рик Окасекпен бірлесіп, үшінші Suicide альбомын – «A Way of Life» (1988) шығарды. Визуалды суретші Стефан Ролофф Wax Trax! Records компаниясы шығарған «Dominic Christ» әніне клип жасады, ал Suicide альбомды насихаттау үшін Парижде «Surrender» әнін орындап, француз теледидарынан көрсетті. Содан кейін Вега болашақ әйелі және музыкалық серіктесі Элизабет Ламермен кездесіп, оның бесінші жеке альбомы «Deuce Avenue» (1990) болатын дыбыстық эксперименттер жасады. «Deuce Avenue» оның минималистік электронды музыкаға оралуын белгіледі, ол Suicide-пен жұмыс істеген кезіне ұқсас, онда ол барабан машиналарын және эффекттерді еркін формадағы прозамен біріктірді. Келесі онжылдықтарда ол тағы алты жеке альбом шығарып, Suicide-пен бірге альбомдар шығарды. 2002 жылы өнер сатушы Джеффри Дейч Веганың ізін тауып алады, өйткені оның жас галерея қызметкерлері Нью-Йорк трикотаж фабрикасындағы Suicide концертіне қатты риза болды. Нәтижесінде, Вега бейнелеу өнеріне оралып, «Collision Drive» мүсіндер көрмесін құрды, онда ол жарықты табылған заттармен және кресттермен біріктірді. 2008 жылы британдық Blast First Petite лейблі шектеулі шығарылымдағы Suicide 6 CD қорапшасын және Алан Веганың 70 жылдығына орай ай сайынғы 10 дюймдік винилді EP сериясын шығарды. Серияға The Horrors, Lydia Lunch, Primal Scream және Miss Kittin сияқты музыканттар қатысты. 2009 жылы Франциядағы Лион қаласындағы Қазіргі заманғы өнер мұражайында Матье Копланд жетекшілік еткен Веганың өнерінің үлкен ретроспективті көрмесі – «Infinite Mercy» ұйымдастырылды. Көрмеге Кристиан Эудлиннің «Alan Vega» (2000) және Хью Пейреттің «Autour d’Alan Vega (экстракттар)» (1998) сияқты екі қысқаметражды деректі фильмнің көрсетілімі кірді. 2012 жылы Вега инсульт алды. Бұл және тізедегі проблемалар оны сурет салу сияқты физикалық жағынан аз талап етілетін өнерге назар аударуға мәжбүр етті, бірақ ол таңдалған концерттерде өнер көрсетуді және өзінің соңғы студиялық альбомына материал дайындауды жалғастырды. Ол Манхэттенде тұрды. 2017 жылы Алан Веганың соңғы альбомы «IT» 14 шілдеде Fader лейблінде жарық көрді. Альбомды Алан Вега, Лиз Ламер, Перкин Барнс және Нью-Йорк қаласының The Vacant Lots тобынан Джаред Артауд өндірді. Альбомның мұқабасы мен ішкі қаптамаларында Веганың түпнұсқа суреттері пайда болды. «Dream Baby Dream» (Deitch Gallery) және «Keep IT Alive» (Invisible Exports) сияқты екі постхумды көрме Алан Веганың өнер туындыларын Нью-Йорк қаласында көрсетті. 2021 жылы Sacred Bones Records Джаред Артауд пен Лиз Ламер өндірген және микстеген, Веганың сақталатын материалдарынан алғашқысы болып табылатын «Mutator» альбомын шығарды. 2024 жылы In The Red Records лейблі Алан Веганың бұрын жарияланбаған 11 жазбасынан тұратын «Insurrection» альбомын шығаруға дайындалуда. Альбомды Джаред Артауд пен Лиз Ламер Нью-Йорк қаласында өндірді және микстеді. 2024 жылдың мамырында Париждегі Laurent Godin Gallery-де Джаред Артаудтың бірлескен кураторлық жасаған «Cesspool Saints» Алан Веганың бейнелеу өнерінен тұратын көрме ашылады.

Alan Bermowitz was raised in Bensonhurst, Brooklyn. and several other sources also list 1948 as his birthdate. Two 2009 articles confirmed his 1948 birth date, one in Le Monde about the Lyon exhibit and one in the magazine Rolling Stone. In the mid 1950s, Bermowitz attended Brooklyn College where he studied both physics and fine art under Ad Reinhardt and Kurt Seligmann and graduated in 1960. In the 1960s, he became involved with the Art Workers' Coalition, a radical artists group that harassed museums and once barricaded the Museum of Modern Art. In 1970, he reportedly first met and befriended Martin "Rev" Reverby. In 1969, funding from the New York State Council on the Arts made possible the founding of MUSEUM: A Project of Living Artists—an artist run 24 hour multimedia gallery at 729 Broadway in Manhattan. Producing visual art under the name Alan Suicide, Bermowitz graduated from painting to light sculptures, many of which were constructed of electronic debris. He gained a residency at the OK Harris Gallery in SoHo where he continued to exhibit until 1975. With Rev, Bermowitz began experimenting with electronic music, and formed a band that would become Suicide, along with guitarist Paul Liebgott. The group played twice at MUSEUM before moving on to the OK Harris Gallery. Writing publicity flyers under the pseudonym, "Nasty Cut", Bermowitz used the terms "Punk Music" and "Punk Music Mass" to describe their music, which he adopted from an article by Lester Bangs. In 1971, the group dropped Paul Liebgott; for a time it included Rev's wife, Mari Reverby, on drums (although she didn't play at their live performances). With Bermowitz finally settling on Alan Vega as a stage name, they began to play music venues. Suicide went on to perform at the Mercer Arts Center, Max's Kansas City and CBGB, and ultimately to achieve international recognition. In 1980, Vega released an eponymous first solo record. It defined the frantic rockabilly style that he would use in his solo work for the next several years, with the song "Jukebox Babe" becoming a hit single in France. In 1985, he released the more commercially viable Just a Million Dreams, but was dropped from his record label after its release. The album originally was set to be produced by Ric Ocasek as a follow up to the critically acclaimed Saturn Strip (1983), but production switched over to Chris Lord Alge and Vega ran into several difficulties during the recording sessions. The album eschewed many of Vega's experimental traits in favor of power pop songs and he later lamented, "They took all my songs and turned them into God knows what." Vega teamed up with Martin Rev and Ric Ocasek again in the late eighties to produce and release the third Suicide album, A Way of Life (1988). Visual artist Stefan Roloff produced a music video for the song Dominic Christ which was released by Wax Trax! Records, and Suicide went overseas to promote the album by performing the song "Surrender" in Paris which was aired on French television. Shortly thereafter, Vega met future wife and music partner Elizabeth Lamere while piecing together sound experiments that would evolve into his fifth solo album, Deuce Avenue (1990). Deuce Avenue marked his return to minimalist electronic music, similar to his work with Suicide, in which he combined drum machines and effects with free form prose. Over the next several decades he would release six more solo records and perform and release albums with Suicide. In 2002, art dealer Jeffrey Deitch tracked down Vega after a couple of his young gallery employees "gushed" over a Suicide gig at the NYC Knitting Factory. As a result, Vega made a return to visual art, constructing Collision Drive, an exhibition of sculptures combining light with found objects and crucifixes. In 2008, British label Blast First Petite released a limited edition Suicide 6 CD box set and monthly tribute series of 10" Vinyl EP's, to mark the occasion of Alan Vega's 70th birthday Musicians who contributed to the tribute series included The Horrors, Lydia Lunch, Primal Scream, and Miss Kittin. In 2009, the Museum of Contemporary Art in Lyon, France, mounted Infinite Mercy – a major retrospective exhibit of Vega's art, curated by Mathieu Copeland. This included the screening of two short documentary films: Alan Vega (2000) by Christian Eudeline, and Autour d’Alan Vega (extraits) (1998) by Hugues Peyret. In 2012, Vega suffered a stroke. That, and problems with his knees, led him to focus on less physically demanding art, such as painting; however, he continued to perform at selected concerts and work on the music that led to his final studio album 'IT'. He continued to live in downtown New York City. In 2017, Alan Vega's final album IT was released posthumously on July 14 on Fader. The album was produced by Alan Vega, Liz Lamere, Perkin Barnes and Jared Artaud of New York City band The Vacant Lots. The album cover and inner sleeves featured Vega's original artwork. Two posthumous art shows "Dream Baby Dream" at Deitch Gallery and "Keep IT Alive" at Invisible Exports exhibited Alan Vega's work in New York City. In 2021, Sacred Bones Records releases 'Mutator', the lost Alan Vega album produced and mixed by Jared Artaud and Liz Lamere, the first in a series of unreleased and rare material from the Vega Vault. In 2024, a posthumous album entitled "Insurrection" that consists of 11 previously unreleased recordings by Alan Vega is set for release on In The Red Records. The album was produced and mixed by Jared Artaud and Liz Lamere in New York City. In May, 2024 a new art exhibition of Alan Vega's fine art works entitled "Cesspool Saints" that is co curated by Jared Artaud opens in Paris at Laurent Godin Gallery.

Өлім

2016 жылы 16 шілдеде 78 жасында ұйықтағанда көз жұмды. Музыкант және радио жүргізушісі Генри Роллинс оның қазасын хабарлады, Вега отбасының ресми мәлімдемесін өз веб-сайтында жариялады.

Өмірбаян

Дэвис Чанин, Лора және Ламер, Лиз, Брюс Спрингстиннің сөз басымен, шексіз армандар: Алан Веганың өмірі (18 маусым 2024 ж.).