Пруссия генералы және жазушысы Бронсарт фон Шелендорф

Кіріспе

Пруссиялық генерал және жазушы Пол Леопольд Эдуард Генрих Антон Бронсарт фон Шеллендорф (25 қаңтар 1832 – 23 маусым 1891) – Пруссиялық генерал және жазушы, ол 1883 жылдан 1889 жылға дейін Соғыс министрі болды.

Отбасы

Бронсарт Данцигте (қазіргі Польшаның Гданьск қаласы), сол кезде Батыс Пруссияның әкімшілік орталығында дүниеге келді. Ол генерал-лейтенант болған кейінгі Генрих Бронсарт фон Шеллендорф (1803–1874) пен оның әйелі Антонетта Марта Элизабет, туған аты Дреге (1810–1873) отбасындағы ұл еді. Оның кіші інісі Вальтер Бронсарт фон Шеллендорф (1833–1914) 1893 жылдан 1896 жылға дейін Пруссияның соғыс министрі қызметін атқарды. 1853 жылғы 30 мамырда Пол Бронсарт Розалия Клара Мариге (туған аты Шмидт, 1833–1913) үйленді. Олардың төрт баласы болды, соның ішінде Фриц Бронсарт фон Шеллендорф (1864–1950), генерал-лейтенант және Бірінші дүниежүзілік соғыста Осман армиясының бас штабының бастығы.

Өмір және мансап

Данцигтегі гимназияны бітіргеннен кейін Бронсарт Пруссия кадет корпусына (Kadettenanstalt) Кулм мен Берлинде оқуға түсті. 1849 жылғы 28 сәуірде ол лейтенант шенімен Берлиннің Кайзер Франц Гардасының №2 гренадерлік полкіне қабылданды. 1852 жылдың 1 маусымынан бастап 4-ші гвардиялық Ландвер полкінде адъютант болып қызмет етті және 1855 жылдан 1858 жылға дейін Пруссия әскери академиясында оқыды. 1859 жылдың 1 мамырында ол неміс бас штабына тағайындалды және оберлейтенант шеніне жетті. 1861 жылдың 23 ақпанында капитан (Hauptmann) шеніне көтерілді; үш жылдық штаб қызметінен кейін ол II армия корпусының рота командирі ретінде полк қызметіне оралды, бірақ көп ұзамай қайтадан штабқа тағайындалды және әскери академияда дәріс оқыды, 1865 жылы майор, ал 1869 жылы подполковник болды. Бронсарт 1866 жылғы австрия-пруссия соғысына II корпустың бас штабының құрамында қатысып, Гитчин және Кенигграц шайқастарында шайқасты. 1870/71 жылдардағы франко-пруссия соғысы кезінде ол Бас штабтың бөлім бастығы болды және Седан бекінісіндегі француз әскерінің капитуляциясы бойынша алдын ала келіссөздер жүргізді. Соғыстан кейін Бронсарт полковник (Oberst) және гвардиялық корпустың штаб бастығы болып тағайындалды, 1876 жылы генерал-майор, 1878 жылы 1-ші гвардиялық жаяу әскер бригадасының командирі, ал 1881 жылы генерал-лейтенант (2-ші гвардиялық жаяу әскер дивизиясының басшысы) болды. 1883 жылдың наурыз айында ол Пруссияның соғыс министрі болып тағайындалды, Георг фон Камекеден кейін осы лауазымды иеленді. Ол 1889 жылға дейін осы қызметте болған кезде, неміс армиясының бейбіт кезеңдегі құрамы айтарлықтай арттырылды және Пруссия армиясында көптеген маңызды реформалар жүргізілді, атап айтқанда, жаяу әскерді қайта зарядталатын мылтықтармен қаруландыру, сондай-ақ зейнетақы қорлары мен міндетті әскери қызмет туралы жаңа ережелер енгізілді. 1888 жылдың 23 сәуірінде ол пехота генералы болды. Министр Бронсарт 1889 жылдың 8 сәуірінде отставкаға кетті, оның орнына Юлиус фон Верди ду Верноис тағайындалды. Өзінің тілегі бойынша ол Кенигсбергтегі I армия корпусының қолбасшысы болып тағайындалды. Екі жылдан кейін ол 59 жасында Хелигенбейльдің жанындағы (қазіргі Мамоново, Калининград облысы) Шеттненендегі имениесінде пневмониядан қайтыс болды.

Having attended the Gymnasium in Danzig, Bronsart entered the Prussian Cadet Corps (Kadettenanstalt) in Kulm and Berlin. On 28 April 1849 he joined the Berlin Kaiser Franz Garde Grenadier Regiment No.2 in the rank of lieutenant. From 1 June 1852 he served as adjutant in the 4th Guards Landwehr Regiment and attended the Prussian Military Academy from 1855 to 1858. On 1 May 1859 he was appointed to the German General Staff and achieved the rank of Oberleutnant. Elevated to Hauptmann (Captain) on 23 February 1861; after three years of staff service he returned to regimental duty as a company commander in the II Army Corps, but was soon reappointed to the staff, and lectured at the Military Academy, becoming major in 1865 and lieutenant colonel in 1869. Bronsart participated in the Austro Prussian War of 1866 as a member of the II Corps general staff, and fought in the Battle of Gitschin and Königgrätz. During the Franco Prussian War of 1870/71 he was chief of a section on the Great General Staff headquarters, and conducted the preliminary negotiations for the surrender of the French at the Sedan fortress. After the war Bronsart was made Oberst (colonel) and Chief of Staff of the Guard Corps, becoming major general in 1876, commander of the 1st Guards Infantry Brigade in 1878, and lieutenant general (with a 2nd Guards Infantry Division command) in 1881. In March 1883 he was appointed Prussian War Minister, succeeding Georg von Kameke. During his tenure of the post, until 1889, the peacetime establishment of the German Army was significantly increased and many important reforms were carried out in the Prussian Army, in particular the arming of the infantry with repeating rifles as well as new regulations of pension funds and compulsory military service. On 23 April 1888 he was promoted to General of the Infantry. Minister Bronsart resigned on 8 April 1889 and was succeeded by Julius von Verdy du Vernois. At his request, he was appointed commanding general of I Army Corps at Königsberg. Two years later he died from pneumonia at his estate of Schettnienen near Heiligenbeil (present day Mamonovo, Kaliningrad Oblast) at the age of 59.