Берлиндегі Bellevue сарайы – Германия президентінің ресми резиденциясы. 1786 ж. салынған, тарихы, архитектурасы және Spree өзені жағасындағы орналасуы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Беллюй сарайы (Schloss Bellevue, ), Берлиннің Тиргартен ауданында орналасқан, 1994 жылдан бері Германия президентінің ресми резиденциясы болып табылады. Сарай Шпрее өзенінің жағасында, Берлин Жеңіс бағанасының жанында, Ұлы Тиргартен саябағының солтүстік жиегінде орналасқан. Оның аты, француз тілінде "әдемі көрініс" деген мағынаны білдіреді, Шпрее өзенінің ағысының көркемдігінен туындайды.
Bellevue Palace (Schloss Bellevue, ), located in Berlin's Tiergarten district, has been the official residence of the president of Germany since 1994. The schloss is situated on the banks of the Spree river, near the Berlin Victory Column, along the northern edge of the Großer Tiergarten park. Its namethe French for "beautiful view"derives from its scenic prospect over the Spree's course.
Шолу
Архитектор Майкл Филипп Буман (1747–1803) жобалаған Белльвью сарайы 1786 жылы Пруссияның принці Август Фердинанд үшін, Сент-Джон орденінің рыцарларының магистрі және Пруссия королі Фридрих II-нің кіші інісі ретінде салынды. Бұл жерде бұрыннан бар құрылыстар болған, соның ішінде король Фридрихтің сәулетшісі Георг Венцеслаус фон Кнобельсдорф 1743 жылы өзі үшін салған, кейін бұзылған үй және Шпрей өзені жағасындағы тері фабрикасы, ол оң қанатқа айналдырылды. Сарай Белльвью деп аталды, себебі одан Шарлоттенбург сарайының мұнарасын көруге болады, ал 1880 жылдары жақын жерде Берлин қалалық теміржолының виадугі салынғанша көрініс ашық болатын. Бұл Германиядағы алғашқы неоклассикалық ғимарат, оның екі жағында ("Ханымдар қанаты" және "Шпрей өзені қанаты") қанаттары бар, Коринфтік пилястрларымен ерекшеленеді. Бранденбург қақпасының сәулетшісі Карл Готтард Ланганс жобалаған жоғарғы қабаттағы би залы бастапқы безендіруін сақтап қалған жалғыз бөлме. Сарайды шамамен 20 гектарлық саябақ қоршап тұр. 1843 жылы Пруссия королі Фридрих Вильгельм IV Белльвьюді құрылысшының ұлы, Пруссияның принці Августтан мұра етіп алды. 1865 жылы ол Мекленбург герцогы Вильгельм Шверинге үйленгеннен кейін оның немере қызы Александринаның резиденциясына айналды. 1918–19 жылғы неміс революциясына дейін ол Гогенцоллерн әулетінің патшалық және императорлық князьдеріне қызмет етті. Соңғы неміс императоры Вильгельм II оны қонақ үй ретінде, сондай-ақ жеті баласына жеке мектеп ретінде пайдаланды. Пруссияның еркін мемлекеті 1928 жылы бұрынғы императордан мүлікті сатып алып, 1930 жылдары этнографиялық мұражай ретінде пайдаланды. 1939 жылдан бастап оны Германия президенті кеңсесінің басшысы Отто Майснер басқарды. 1940 жылы қарашада Берлинге келген сапарында кеңес сыртқы істер министрі Вячеслав Молотов өзінің серіктерімен осы жерде тұрды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде сарай стратегиялық бомбалаудан және 1945 жылғы Берлин шайқасынан зардап шекті, содан кейін 1950 жылдары толықтай қайта жаңартылды. 1959 жылы президент Теодор Гейсс салтанатты түрде ашты, ол Батыс Германия президентінің екінші резиденциясы болды, Батыс Берлиндегі оның негізгі резиденциясы – Бонндағы Хаммершмидт вилласын толықтырды. 1986–87 жылдары федералды президент Рихард фон Вайцзекер сарайдың ішкі бөлмелерін сыртқы тарихи келбетіне сәйкес ету үшін сәулетші Отто Майтингердің толыққанды қайта жобалауын жүзеге асырды, соның салдарынан бөлмелердің орналасуы да бұрынғы күйіне келтірілді. Вайцзекер сарайды Кассельдегі Вильгельмшё сарайынан алынған құнды Империя стиліндегі жиһаз коллекциясының бір бөлігімен жабдықтады және қонақтарға классикалық және заманауи неміс өнерін көрсету үшін неміс музейлерімен суреттер алмасуды бастады. Алайда, екі бөлме соғыстан кейінгі модернизм стилінде сақталған. 1994 жылы, Германияның қайта бірігуінен кейін Вайцзекер оны өзінің негізгі резиденциясы етіп белгіледі. 1998 жылы сарайдың жанындағы саябақтың бір бөлігінде федералдық агенттік – "Бундеспрезидиаламт" ("Федералды президент кеңсесі") кеңселерін орналастыру үшін заманауи овал кеңсе ғимараты салынды. 1994–1999 жылдары президент болған Роман Херцог Белльвьюде тұрған жалғыз президент болып қала береді. Сарай 2004 және 2005 жылдары тозуға шалдыққан инфрақұрылымды ауыстыру үшін қайта жаңартылды, осы кезеңде президент Хорст Кёлер өкілдік мақсаттары үшін жақын жердегі Шарлоттенбург сарайын пайдаланды. Белльвью 2006 жылдың қаңтар айында қайтадан президенттің негізгі ресми орнына айналды, бірақ содан бері тұрғын үйлерді қамтымайды. Федералды президент енді Оңтүстік-Батыс Берлиндегі Далемде орналасқан, 1962 жылдан бері Батыс Германия канцлерлерінің Берлиндегі резиденциясы болған үкіметке тиесілі виллада тұрады.
Designed by architect Michael Philipp Boumann (1747–1803), Schloss Bellevue was erected in 1786 as a residence for Prince Augustus Ferdinand of Prussia, Master of the Knights of the Order of Saint John and youngest brother of King Frederick II of Prussia. There were preexisting structures on the site, including the manor house which King Frederick's architect Georg Wenzeslaus von Knobelsdorff had built for himself in 1743, which was demolished, and a leather factory on the Spree river waterfront which was converted into the right side wing. The palace was named Bellevue as its view reached the tower of Schloss Charlottenburg before the viaduct of the Berlin Stadtbahn was built nearby in the 1880s. It was the first Neoclassical building in Germany, characterized by its Corinthian pilasters, with wings on either side ("Ladies' wing" and "River Spree wing"). The only room that kept its original decoration is a ballroom on the upper floor designed by Carl Gotthard Langhans, the architect of the Brandenburg Gate. The palace is surrounded by a park of about 20 hectares. In 1843, King Frederick William IV of Prussia inherited Bellevue from Prince Augustus of Prussia, a son of the builder. In 1865 it became the residence of his niece Princess Alexandrine after her marriage to Duke William of Mecklenburg Schwerin. It served the royal and imperial princes of the Hohenzollern dynasty until the German Revolution of 1918–19. The last German Emperor Wilhelm II used it as a guest house as well as a private school for his seven children. The Free State of Prussia acquired the property from the former Emperor in 1928 and used it as a museum of ethnography during the 1930s before being renovated as a guest house for the Nazi government which had purchased it in 1938. However, from 1939, it was occupied by Otto Meissner, the head of the Office of the President of Germany. It was there that Soviet foreign minister Vyacheslav Molotov stayed with his retinue during his visit to Berlin in November 1940. During World War II, the Palace was severely damaged by strategic bombing and in the 1945 Battle of Berlin, before being substantially refurbished in the 1950s. Inaugurated by President Theodor Heuss in 1959, it served as the secondary residence of the West German president, a pied à terre in West Berlin to supplement his primary residence at the Hammerschmidt Villa in Bonn. In 1986–87, Federal President Richard von Weizsäcker had the interior of the palace completely redesigned by the architect Otto Meitinger in order to adapt the rooms to the character of the external historical appearance, whereby the sequence of rooms was also restored according to plans from the time before the destruction. Weizsäcker had the palace furnished with part of the valuable Empire style furniture collection from Wilhelmshöhe Palace in Kassel as a permanent loan and initiated the exchange of paintings with German museums in order to present guests with classical and modern German art. However, two rooms have been preserved with their furnishings in the style of post war modernism. In 1994, after German reunification, Weizsäcker made it his primary residence. A modern oval office building was built in 1998 in a section of the park near the palace to house the offices of the affiliated Bundespräsidialamt ("Office of the Federal President"), a federal agency. Roman Herzog, president from 1994 to 1999, remains the only officeholder who lived at Bellevue while incumbent. The palace was reconstructed again in 2004 and 2005 to replace ailing infrastructure; during this period, President Horst Köhler used nearby Charlottenburg Palace for representative purposes. Bellevue became the president's primary official seat again in January 2006, but since then has not included living quarters. Instead, the federal president now lives in a government owned villa in Dahlem, a suburban district of southwestern Berlin, which had previously been the Berlin lodging of the West German chancellors since 1962.
Президенттік стандарт
Көпшілік пікірге қарамастан, президент Берлинде болмаған күндердің көп бөлігінде де сарайда президенттік ту көтеріліп тұрады. Ол тек президент ресми түрде басқа жерде тұрғанда төмендетіледі – мысалы, мемлекеттік сапар барысында, президенттің шетелдегі уақытша резиденциясының үстіне ту көтерілгенде немесе ол Вилла Хаммершмидттегі екінші резиденциясын пайдаланғанда. Егер ол демалыста болса, Белльвю сарайы оның ресми резиденциясы болып қалады және ту сол жерде көтеріліп тұрады.
Contrary to popular belief, the presidential standard is flown at the palace even on many days when the president is not in Berlin. It is lowered only when the president takes up official residence elsewhere – e. g. on the occasion of a state visit, when the standard is raised over his temporary residence abroad, or when he uses his second residence at Villa Hammerschmidt. If he is just on vacation, Schloss Bellevue remains his official residence and the standard is flown over it.
Үлкен Tiergarten мүсіндері
1945 жылы 1995 жылғы «Қазіргі сәттің қиын шегінде» атты деректі фильмінде айтылған куәліктерге сәйкес, Берлин тұрғындары тарихи әскери қайраткерлердің мүсіндерін Großer Tiergarten паркінен алып, оларды жойылмауы үшін сарайдың аумағына жерледі. Олар 1993 жылға дейін табылған жоқ.
In 1945, according to testimony reported in the 1995 documentary film On the Desperate Edge of Now, Berlin citizens buried statues of historical military figures from the Großer Tiergarten in the grounds of the palace to prevent their destruction. They were not recovered until 1993.