Пепин I Ланденский: Аустрасия сарайының майоры

Кіріспе

Дагоберт I (623-629) кезінде Аустразия сарайының мэрі Ландендік Пепин I (сондай-ақ Пеппин, Пипин немесе Пиппин) (шамамен 580 – 27 ақпан 640), сондай-ақ Үлкен немесе Ескі Пепин деп те аталады, 623-629 жылдар аралығында Меровингтер патшасы Дагоберт I кезінде Аустразия сарайының мэрі болды. Ол 639 жылдан өліміне дейін III Зигеберт үшін де әкімшілік қызмет атқарды.

Өмір

Пепиннің әкесі Фредегар хроникасы бойынша Карлман деп аталды, оның өмірінің негізгі көзі осы еңбек. Оның есімі, болжамды туған жері – Ланден қаласынан (қазіргі Бельгия) шыққан. Бірақ, Годфройд Курттың сөзіне қарағанда, Брабанттың жылнамашылары оны осы аймақпен тек XII ғасырда ғана байланыстыра бастады. Оны кейде I Пепин деп те атайды, ал «Ескі» және «Ақсақал» деген лақаптары одан тараған Пиппинидтер әулетінің басшысы болғандықтан пайда болды. Ол Брабанттың көп бөлігіне иелік етті және олардың королі Теодеберт II Бургундия королі Теодорих II-ге жеңілген кезде Аустразияның басшысы болды. 613 жылы Аустразия мен Бургундияның бірнеше көрнекті ақсүйектері өздерінің королі Сигеберт II-нің әжесі және регенті Брунгильданы тастап, Неустрияның Хлотар II-інен қолдау сұрады, королева-регентті қорғауға көтерілмейтіндіктерін уәде етті және Хлотарды жас корольдің заңды регенті және қамқоршысы деп мойындады. Осы ақсүйектердің ішінде Варнахар II, Радо, Арнульф және Пепин болды. Фредегар соңғы екеуін «Аустразияның ең қуатты екі бароны» деп сипаттады және олар Андернахта Хлотармен келісімге келді. Радо Аустразияда, ал Варнахар Бургундияда басшылық қызметке бекітілді, бірақ Пепин 623 жылға дейін ешқандай сыйлық алмады, ол кезде Хлотар өзінің жас ұлы Дагобертті король етіп тағайындағаннан кейін ол Аустразияда басшылыққа тағайындалды. Оның өмірлік досы Арнульф жаңа корольдың кеңесшісі болып тағайындалды. Пепин замандастары оның әділ басқаруымен және дана кеңестерімен мақтады. Кейбір жаулары корольды оған қарсы қайыруға тырысты, бірақ олардың жоспақтары орындалмады және Пепин 629 жылға дейін корольмен жақсы қарым-қатынаста болды. Содан кейін, себептері белгісіз, ол өз иеліктеріне қайтып (немесе зейнетке шықты) және он жыл бойы, Дагоберттің өліміне дейін сонда қалды. Дагоберттің қайтысымен Пепин зейнеттен шығып, Аустразияның мұрагері Сигеберт III үшін басшылыққа қайта келді және Сигеберт пен оның ағасы Хлодвиг II және оның Неустрия мен Бургундияда Хлодвиг атынан билік еткен әйелі Нантильд арасындағы қазынаны бөлуді қадағалады. Сигеберттің мұраның үлесі достық қарым-қатынас арқылы берілді, өйткені Пепин мен Бургундия сарайының басшысы Эга арасындағы достық байланыс болды. Пепин мен Арнульфтің корольдің бас кеңесшісі болған Кельн епископы Куниберт қазынаны Компиеньде алып, Мецке жеткізді. Пепин 640 жылы қайтыс болды. Ол Аустразияда соншалықты танымал болғандықтан, қасиетті деп жарияланбаса да, кейбір мартирологияларда ол әулиелер тізіміне енді. Батлер оны «ырысқор» деп атады. Оның мерекесі 21 ақпан күні.

Pepin's father was named Carloman by the Chronicle of Fredegar, the chief source for his life. His byname comes from his probable birthplace: Landen, modern Belgium. However, according to Godefroid Kurth, it was only in the twelfth century that the chroniclers of Brabant began to associate him with that locality. He is sometimes called Pepin I and his other nicknames (Elder and Old) come from his position at the head of the family called the Pippinids after him. He was lord of a great part of Brabant, and governor of Austrasia, when their king, Theodebert II, was defeated by Theodoric II, king of Burgundy. In 613, several leading magnates of Austrasia and Burgundy abandoned Brunhilda, the great grandmother and regent of their king, Sigebert II, and turned to Chlothar II of Neustria for support, promising not to rise in defense of the queen regent and recognizing Chlothar as rightful regent and guardian of the young king. Chief among these leading men were Warnachar II, Rado, Arnulf, and Pepin. The latter two were described by Fredegar as the "two most powerful barons of Austrasia" and they made some agreement with Chlothar at Andernach. However, while Rado was confirmed as mayor in Austrasia and Warnachar in Burgundy, Pepin did not receive his reward until 623, when he was appointed mayor in Austrasia after Chlothar made his young son Dagobert king there. Arnulf, his lifelong friend, was appointed adviser to the new king alongside him. Pepin was praised by his contemporaries for his good government and wise counsel. Though some enemies tried to turn the king against him, their plots were foiled and Pepin remained on good terms with the king until 629, when, for reasons unknown, he retired (or was retired) to his estates, where he remained for the next decade, until Dagobert's death. On Dagobert's death, Pepin came out of retirement to take on the mayoralty in Austrasia for the heir Sigebert III and to oversee the distribution of the treasury between Sigebert and his brother, Clovis II, and his stepmother Nanthild, who was ruling on Clovis' behalf in Neustria and Burgundy. Sigebert's share of the inheritance was amicably surrendered, partly because of the friendship between Pepin and the Burgundian mayor of the palace, Aega. Pepin and Arnulf's successor as chief counselor to the king, Cunibert, Bishop of Cologne, received the treasure at Compiègne and brought it back to Metz. Pepin died in 640. He was so popular in Austrasia that, though he was never canonized, he was listed as a saint in some martyrologies. Butler lists him as "blessed". His feast day was 21 February.