Кіріспе
1802 жылғы Еңбекті қосатын заң 1802 жылғы 30 сәуірде АҚШ-тың жетінші Конгресінде қабылданды. Бұл заң Солтүстік-Батыс территориясының шығыс бөлігінің тұрғындарына Огайо штатын құруға және басқа штаттармен тең дәрежеде АҚШ-қа қосылуға рұқсат берді. Осы мақсатта, сондай-ақ, заң батыс аумақтарында болашақ штаттар құрудың үлгісі мен тәртібін белгіледі. 1802 жылғы Еңбекті қосатын заң – елдің ішкі аймақтарын жақсарту үшін Конгресс жасаған алғашқы қаржылық үлесім. Огайо – Конфедерацияның Ережелері бойынша Континенттік Конгресс шешімімен 1787 жылғы 13 шілдеде құрылған Солтүстік-Батыс өкімінен пайда болған алғашқы штат. Солтүстік-Батыс өкімі территориядан штаттардың дамуы мен құрылуының шарттарын анықтады. 1800 жылғы 7 мамырдағы заңмен Солтүстік-Батыс территориясының шығыс бөлігі Огайо штатының ерекше аумақтық үкіметіне берілді, ал қалған бөлігі Индиана территориясы ретінде ұйымдастырылды. 1802 жылға қарай Солтүстік-Батыс территориясының шығыс бөлігіндегі Огайо штатының халқы 60 000-ға жетті және ол штаттық мәртебеге көшуді бастауға құқылы болды. 1802 жылғы Еңбекті қосатын заң заңдық механизмдерді көрсетті және Огайо халқына осы процесті бастауға рұқсат берді. Заң Огайо халқынан конституциялық конвентке қатысатын әр 1200 адамға бір делегат сайлауды талап етті. Бұл делегаттар 1802 жылғы 1 қарашада Чиликоттеде жиналып, конституция мен мемлекеттік үкімет құруға немесе құрмауға көпшілік дауыспен шешім қабылдады. Огайоның жаңа конституциясы мен үкіметі "республикалық болуы және 1787 жылғы 13 шілдедегі ескі штаттар мен Огайо өзенінің солтүстік-батысындағы территория халқы мен штаттары арасындағы жарлыққа қайшы келмеуі" керек еді. Жаңа штат қазіргі штаттармен тең мәртебеге ие болды және келесі санаққа дейін АҚШ Өкілдер палатасында тек бір өкілі болды. Осы тең мәртебеге қол жеткізу үшін заңның жетінші тармағы конвентке оларды еркін қабылдау немесе қабылдамау үшін үш "ұсыныс" ұсынды, егер олар қабылданса, АҚШ үшін міндетті болар еді; олар жаңа штатқа Федералды үкімет иелігіндегі белгілі бір жерлерді, әсіресе мемлекеттік мектептерге бөлінген жерлерді берді және Федералды жерлерді сатудан түскен табыстың 5% Огайоға және Огайо арқылы жолдар салуға жұмсалатынын қарастырды. Конвент 1-29 қарашада жиналды; ол штат құруға келісті, бірнеше жерді пайдалану ұсыныстарын қабылдады және 1802 жылғы Огайо Конституциясын жазды, ол халықтың пікірін алусыз күшіне енді. 1803 жылғы 19 ақпанда Конгресс "Огайо штатында АҚШ заңдарын орындау туралы" заң қабылдады (Сессия 2, тарау 7). Бұл заң штатты қабылдауға ниеттенген жоқ, бірақ Огайо штатының конституциясы 1802 жылғы 30 сәуірдегі заңға сәйкес "Америка Құрама Штаттарының бірі болды" деп жариялады.
Маңыздылығы мен өсуі
Ішкі жақсартулар тақырыбы кеңінен талқыланғанмен қатар, Огайоның 1803 жылы Одаққа қосылуы территориядағы мемлекеттік жерлерді АҚШ немесе Огайо басқаруы керек деген мәселені тудырды. Маңызды прецедент ретінде, ескі штаттар Одаққа осы жерлерге толық құқық берді, бірақ Огайодағы жер сатудан түскен таза табыстың бес пайызын штат ішінде және одан өтетін жолдар салуға бөлуге келісті. 1802 жылғы Қолдау актісінде нақты көрсетілгендей, бес пайыздық үлес Атлант мұхитына құятын кеме жүретін сулардан Огайоға, аталған штатқа және одан өтетін қоғамдық жолдарды салуға жұмсалуы керек, мұндай жолдар Конгресс билігімен, жол өтетін штаттардың келісімімен салынуы тиіс. 1802 жылғы Қолдау актісіндегі бұл ереже Огайодағы мемлекеттік жерлерді сатудан түскен қаражаттың бір бөлігін жас штатты Атлант мұхитымен байланыстыру үшін пайдалану туралы уәдесін орындау мақсатында салынған Камберленд жолын болжады; жол 1806 жылы мақұлданды. Жер сатудан түскен таза табыстың 3 пайызы Огайоға штат ішіндегі жолдарға берілді, басқа мақсаттарға емес. Одаққа. Әртүрлі актілерде гранттардың мақсатында кейбір өзгешеліктер бар. Алғашқы актілер көбінесе жолдар мен каналдарға қаржы бөлді; 1836 жылдан кейінгі актілер кірісті жолдар мен ішкі жақсартуларға қолжетімді етті; ал Невада туралы акт (1864) оны жолдар мен суару каналдарына қолданды. 1889 жылы қабылданған төрт штат үшін осы 5 пайыздық грант жалпы білім беруді қолдау үшін тұрақты қор ретінде берілді. 1802 және 1860 жылдар аралығында осы кіріс бөлісу әдісі штаттарға 5,4 миллион доллар қайтарды; 1887 жылға қарай мемлекеттік жерлерді ақшаға сатудан түскен кірістер әртүрлі штаттарға 7,1 миллион долларға жетті.
be applied to the laying out and making public roads, leading from the navigable waters emptying into the Atlantic, to the Ohio, to the said State, and through the same, such roads to be laid out under the authority of Congress, with the consent of the several States through which the road shall pass. This statement within the Enabling Act of 1802 foreshadowed the Cumberland Road, which was built to fulfill the promise to use a portion of the money accruing from the sale of public lands in Ohio in order to connect that young state with Atlantic waters; the road would be approved in 1806 3 percent of the net proceeds of land sales was given to Ohio for roads within the State, and for no other purpose whatever. to the Union. In the different acts there is some variation in the purposes for which the grants were made. The early acts usually made the appropriation for roads and canals; acts after 1836 made the proceeds available for roads and internal improvements; and the act for Nevada (1864) applied it to roads and irrigation ditches. Beginning with the four States admitted in 1889, the proceeds of this 5 per cent grant have been granted as a permanent fund for the support of common schools. Between 1802 and 1860, inclusive, this method of revenue sharing returned $5.4million to the states; by 1887 the amounts accruing to the various States for the proceeds of the cash sales of public lands aggregated $7.1million.