Кіріспе
Румынияның 48-ші премьер-министрі Чиву Стойка (тегі Чиву; 1908 жылдың 8 тамызы – 1975 жылдың 18 ақпаны) – көрнекті румыниялық коммунист саясаткер, Румынияның 48-ші премьер-министрі қызметін атқарған.
Chivu Stoica (the family name being Chivu; 8 August 1908 – 18 February 1975) was a leading Romanian Communist politician, who served as 48th Prime Minister of Romania.
Ерте өмір
Стойка Бузау округінің Смеени қаласында, шаруаның алтыншы баласы болып дүниеге келген. 12 жасында, 5 жылдық бастауыш мектепті бітірген соң, ол үйден кетіп, Căile Ferate Române мемлекеттік теміржол корпорациясында шәкірт болып жұмыс істеді. 1921 жылы Бухарестке көшіп, Вулкан, Лематр және Малакса компанияларында қазандықшы болып жұмыс істеді. Ол Айуд, Дофтана, Тыргу Окна, Вăкăрешти және Карансебеш түрмелерінде отырды. 1940 жылы оның жазасы 9 жылға дейін қысқартылды. Кейін 1-ші армия корпусының әскери кеңесі оны кешірді, бірақ ол Тыргу Жиу лагеріне интернирленді. Интернирлеу лагерінде ол Георгиу Дейжбен жақын болды, ол Стойканың Бас хатшы лауазымына мұрагер болуын қалаған болуы мүмкін. Ол 1945 жылдан 1975 жылға дейін Румыния Жұмысшы партиясының Орталық комитетінің мүшесі және Политбюро мүшесі болды. 1955 жылдан 1961 жылға дейін Румынияның премьер-министрі, ал 1965 жылдан 1967 жылға дейін Румыния Мемлекеттік кеңесінің президенті (де-факто мемлекет басшысы) болды. Стойкаға Румыния Корольдігінің ордені, Ұлы офицер дәрежесінде (1947), Румыния Халық Республикасының Жұлдыз ордені, 1-дәрежелі (1948, 1958), Еңбек ордені, 1-дәрежелі (1959), Социалистік Еңбек Ері атағы және Балға мен Орақ алтын медалі (1958), 23 тамыз ордені, 1-дәрежелі (1959), Тудор Владимиреску ордені, 1-дәрежелі (1966) және Румыния Социалистік Республикасының Батыры (1973) атақтары берілді.
Өлім
Үшінші дәрежелі сифилис салдарынан Бухарест қаласының элиталық Примавери ауданындағы үйінде 66 жасында қайтыс болды. Оның екінші әйелі – Екатерина Мику Чиву (туған тегі Клейн), коммунистік қозғалыстың белсендісі, 1947 жылдан кейін Сыртқы істер министрлігінде, Румын-Кеңес институтында және Қызыл Крест ұйымында жұмыс істеді, ал 1955 жылға дейін Политехника университетінде профессор болып қызмет етті. Олардың Ана есімді қызы болды, сондай-ақ ұл асырап алған, бірақ кейіннен асырау құқығын жойды.