Ирландияның Ульстер графы тарихы

Кіріспе

Ұлыбритания жұрттық титулындағы атақ

Үлстер графының титулы Ирландия жұрттық титулында алты рет және Ұлыбритания жұрттық титулында екі рет жаратылған. 1928 жылдан бері бұл титулды Глостер герцогы иеленеді және герцогтың үлкен ұлы, қазіргі Александр Виндзор, Үлстер графы атағын құрметті титул ретінде пайдаланады. Үлстер графының әйелі Үлстер графинясы деп аталады. Ирландияның төрт дәстүрлі провинциясының бірі – Үлстер тоғыз округтен тұрады: олардың алтауы Солтүстік Ирландияны құрайды, ал қалғандары Ирландия Республикасының құрамында.

Тарих

Англия королі Генрих II Ирландияға нормандықтардың басып кіруі кезінде Ирландиядағы үш Паллатинатты немесе сеньорияларды нормандықтардың құрметіне берді, олар қазіргі тарихшылар графтықтар немесе лордтықтарға тең деп санайды. Ричард де Клэр, граф Стригуил, «Стронгбоу» деп аталған нормандық Уэльс рыцары, Лейнстер графы болды, ал англо-норман сэр Хью де Лейси Мет графы аталды. 1181 жылы сэр Джон де Курси король Генрих II-нің патенті бойынша Ольстер графы болды. Кейін де Курси Коннахт лорды болып тағайындалды және тез арада Де Лейсилердің қарсыласына айналды. Оның тіркелу туралы жазба жоқ, бірақ де Курси 19 ғасырлық патенттік роллдерде сақталған (1201 жылғы) орындалған құжаттарды талдау бойынша Ольстер графтығына ие болды. Ольстер Ирландияның алтыдан бір бөлігін құрап, Ирландиядағы ең ірі жер сыйлықтарының бірі болғанмен, де Курси рұқсатсыз Ирландиядағы жерлерді тартып алуды бастады, бұл Англия королі Джонның наразылығын тудырды. Мит графының ұлы Хью де Лейси жас король Джонға құрмет көрсетпегені үшін айыпталды. Король Ольстердің феодал барондарына хат жіберіп, егер олар өз лордын тиісті құрмет көрсетуге көндірмесе, олардың барлық жерлері тәркіленетінін ескертті. Де Курси ақырында корольдің құрметіне ие болғанмен, Ирландияға қайтып оралмады. Де Курсидің жерлері мен атағы тәркіленді, ал де Лейси де Курсидің құқықтарын алғаннан кейін Ольстер графы болды. Бұл заң Хью де Лейсиге соғыс күні Джон де Курсиге тиесілі барлық мүлікті алу құқығын берді, тек шіркеулер ғана Тәжге қалды. Бург гербі (немесе қызыл крест) Ольстердің туы ретінде қабылданды, бірақ атақ әйел желісі арқылы отбасынан шығып, ақырында Тәжбенің бір бөлігіне айналды. Үшінші граф 20 жасында өлтірілгеннен кейін (Бёрк азаматтық соғысына әкеліп соқты), ол тек қызын, Елизавета де Буркты, 4-ші Ольстер графинясын қалдырды. Ол король Эдуард III-нің екінші тірі қалған ұлы, Антверпеннің Лионеліне тұрмысқа шықты, ол jure uxoris титулын алды. Олардың жалғыз баласы Филиппа өз күйеуі Эдмунд Мортимер, 3-ші Март графы jure uxoris титулын алғанда, Ольстер графинясы болды. Эдмунд Мортимер, 5-ші Март графы және 7-ші Ольстер графы қайтыс болғаннан кейін, графтықтар мен иеліктер оның жүрегіндегі туысы, Ричард Йорк, 3-ші Йорк герцогына, Эдмундтың үлкен әпкесі Анна де Мортимердің ұлына қалды. Ричард жері мен атақтарымен қатар Мортимердің таққа талап ету құқығын да мұра етті, бұл соңынан Розалар соғысына әкелді. Йоркшылардың жеңісінен кейін Ричардтың ұлы Эдуард Йорк 1461 жылдың 4 наурызында Эдуард IV болып таққа отырды, ал Ольстер графтығы Тәжбенің бір бөлігіне айналды. Ольстер графының атағы кейіннен Патшалық отбасының мүшелеріне алты рет қайта жаратылды. Атақтың қазіргі нұсқасы 1928 жылдың 31 наурызында, король Георг V және королева Мэридің үшінші ұлы, принц Генри бірден Глостер герцогы, Ольстер графы және Барон Куллоден болып жарияланды.

King Henry II of England granted three Palatinates or seigniories in Ireland to Norman nobles during the Norman invasion of Ireland, that are considered to be equivalents of either earldoms or lordships by modern historians. Richard de Clare, Count Striguil, a Norman Welsh knight known as Strongbow, was created Earl of Leinster, and the Anglo Norman Sir Hugh de Lacy was created Earl of Meath. In 1181, Sir John de Courcy was created Earl of Ulster by patent from King Henry II. De Courcy was later also created Lord of Connaught and quickly became a rival of the De Lacys. No record of his enrollment exists, but de Courcy enjoyed the grant of Ulster as an earldom, according to 19th century analysis of deeds de Courcy executed that survived in patent rolls (the earliest of which dates to 1201). Though Ulster covers one sixth of Ireland, making it among the largest land grants in Ireland, De Courcy began aggressively seizing more land in Ireland without permission, drawing the ire of King John of England. Hugh de Lacy the younger, son of the Earl of Meath, accused de Courcy of neglecting to pay homage to King John. The king sent a letter to the feudal barons of Ulster — allies of de Courcy – informing them that if they did not convince their lord to pay proper homage, all their land would be seized. Though he eventually returned to royal favour, de Courcy never returned to Ireland. De Courcy's lands and title were forfeited, and de Lacy was created the Earl of Ulster with the transfer of de Courcy's rights. The creation specifically granted Hugh de Lacy the right to everything John de Courcy possessed on the day of the battle, with the exception of the churches, which remained with the Crown:

The Burgh coat of arms (or a cross gules) was adopted as the flag of Ulster, though the title passed through the female line out of the family and eventually merged with the Crown. After the third earl was murdered at age 20 (leading to the Burke Civil War), he left only a daughter, Elizabeth de Burgh, 4th Countess of Ulster. She married Lionel of Antwerp, second surviving son of King Edward III, who held the title jure uxoris. Their only child Philippa became Countess of Ulster suo jure while her husband, Edmund Mortimer, 3rd Earl of March, held the title jure uxoris. After the death of Edmund Mortimer, 5th Earl of March and 7th Earl of Ulster, the earldoms and estates were left to his nephew, Richard of York, 3rd Duke of York, the son of Edmund's elder sister Anne de Mortimer. Along with his land and titles, Richard also inherited Mortimer's claim to the throne, which eventually led to the Wars of the Roses. After the Yorkist victory, Richard's son Edward of York was crowned Edward IV in 4 March 1461, and the Earldom of Ulster merged with the Crown. The title of Earl of Ulster has subsequently been recreated six times for members of the Royal Family. The current incarnation of the title dates to 31 March 1928, when Prince Henry, the third son of King George V and Queen Mary, was simultaneously created Duke of Gloucester, Earl of Ulster and Baron Culloden in the Peerage of the United Kingdom.