Кіріспе

Румын лютеран діни қызметкері (1909–2001)

Ричард Вурмбранд, сонымен қатар Николай Ионеску (24 наурыз 1909 – 17 ақпан 2001) – румын евангелистік лютеран діни қызметкері және еврей тегінен шыққан профессор. Ол он жыл бұрын христиан дініне келген болатын, 1948 жылы коммунизм мен христиандықтың үйлеспейтінін жария етті. Вурмбранд Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бомбалау шабуылдарынан қорғаныш алатын жерлерде уағыз айтып, еврейлерді құтқарып қалды. Ол Румынияның коммунистік режимі тарапынан түрмеге қамалып, азапқа ұшырады, ол елде дінсіздік саясатын ұстанып келді. Жалпы он төрт жыл түрмеде отырғаннан кейін, ол 10 000 долларға босатылды. Румыниядағы әріптестері оған елден шығып, өзіне қауіпсіз жағдайда діни бостандық үшін жұмыс істеуге кеңес берді. Норвегия мен Англияда біраз уақыт өткізген соң, ол және оның әйелі Сабина, ол да түрмеде отырған, Америкаға көшіп, қалған өмірін өз нанымы үшін қуғынға ұшыраған христиандарға көмектесуге арнады. Ол 18-нен астам кітап жазды, ең танымалдары – «Христос үшін азапталғандар» және «Мәскеудің (атеистік) Киелі кітабына жауап». Оның еңбектерінің әртүрлі нұсқалары 65-тен астам тілге аударылған.

Ерте өмір

Вурмбранд 1909 жылы Бухарест қаласында еврей отбасында төрт ұлдың ең кішісі ретінде дүниеге келді. Ол отбасымен бірге Стамбул қаласында қысқа уақыт тұрды, 9 жасында әкесі қайтыс болды, ал Вурмбрандтар 15 жасында Румынияға оралды. Жасөспірім шағында ол Марксизмді оқу үшін Мәскеуге жіберілді, бірақ келесі жылы жасырын түрде елге қайтып келді. Siguranţa Statului (құпия полиция) оны қуалай бастады, тұтқындап, Дофтана түрмесіне қамады. Туған еліне оралған кезде Вурмбранд Коминтерннің маңызды агенты, жетекшісі және координаторы болды, тікелей Мәскеуден жалақы алатын. Басқа румын коммунистері сияқты, ол бірнеше рет тұтқындалып, сотталып, қайта босатылды. 1936 жылдың 26 қазанында Сабина Остерге үйленді. 1941 жылы ұлдары Майкл дүниеге келді. Вурмбранд пен оның әйелі (достары Бинцея деп білген) 1938 жылы румын христиан ағаш шебері Кристиан Вольфкестің куәлігі арқасында христиан дініне көшті; олар Англиялық шіркеудің еврей халқы арасындағы миссиясына (CMJ UK) қосылды. Вурмбранд екі рет диплом алды – алғашқысы Англиялық, содан кейін Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Лютеран дін қызметкері. 1944 жылы Кеңес Одағы коммунистік режим құрудың алғашқы қадамы ретінде Румынияны басып алғанда, Вурмбранд румын отандастары мен Қызыл Армия әскерлеріне қызмет етуді бастады; Румыния Социалистік Республикасы мемлекеттік атеизм доктринасын ұстанды. Үкімет шіркеулерді бақылауға тырысқанда, ол дереу халқына "жер асты" миссиясын бастады. Вурмбранд өзінің еліндегі жалғыз лютеран семинариясында профессор болып жұмыс істеді. Зейнетке шыққан лютеран дін қызметкері болғанымен, Вурмбранд көптеген конфессиялардың христиандарымен жұмыс істегендіктен, діни келісімділікке ұмтылды. Вурмбранд шіркеу басшыларының жиналысында үкіметтің шіркеулерді бақылауын айыптап, батыл сөз сөйлегені үшін есімдеріне қалды. 1948 жылдың 29 ақпанында діни қызметке бара жатқанда тұтқындалды.

Түрмеге қамау

Вурмбранд, ол Питешти, Крайова, Герла, Дунай – Қара теңіз каналы, Вакарешти, Малмайсон, Клуж және соңында Джилавадағы түрмелерден өтті, онда үш жыл жалғыздық камерада отырды. Бұл камера жер астында он екі фут тереңдікте, жарық пен терезесіз болды. Қоршаған ортада дабылсыздық сақталды, себебі күзетшілердің өзінің аяқ киімдерінің табанына мата тігіп киген. Кейін ол, санасын сақтау үшін күндіз ұйықтап, түнде оянып, ойын және жанын жаттықтырғанын, әр түн сайын уағыз дайындап айтқанын еске алды. Оның керемет жады болғандықтан, ол 350-ден астам уағызды есінде сақтай алды, олардың бір бөлігін 1969 жылы жарық көрген «Жалғыздық камерада Құдаймен» атты кітабына қосты. Кейін ол, осы уақыттың бір бөлігінде, түрмедегі басқа тұтқындармен қабырғаға Морзе кодымен хабарласып тұрғанын жазды. Осылайша ол физикалық жарықтың жоқтығына көңіл бөлмей, түрмедегі әріптестері үшін «күннің нұры» болып қала берді. Вурмбранд 1956 жылы сегіз жарым жылдық жазадан кейін босатылды. Оған уағыз айтпау туралы ескертілді, бірақ ол жер асты шіркеуіндегі қызметін жалғастырды. 1959 жылы ол қайтадан тұтқындалып, 25 жылға сотталды. Түрмеде оны ұрып-сапқылап, азаптады. Ол, физикалық азаптаулардың арасында мүкіс ету, өртеу және үлкен мұздатқышқа қамау болғанын айтты. Оның денесі өмірінің соңына дейін азаптың іздерін сақтап қалды. Мысалы, ол кейін аяқтарын ұрып, етін жұлып алғанын, келесі күні сүйекке дейін соққанын, осы ауыртпалықты сөзбен жеткізу мүмкін емес екенін айтты. Бірінші тұтқындалуы кезінде Вурмбрандтың қолдаушылары оның жай-күйі туралы ақпарат ала алмады; кейін олар түрме жазбаларында жалған есім қолданылғанын, осылайша оның қайда екенін ешкім анықтай алмағанын білді. Сабинаны іздеп келген құпия полиция қызметкерлері босатылған тұтқындар болып көрінді. Олар күйеуінің жерленгенін айтты. Екінші рет тұтқындалған кезде оның әйелі Сабинаға оның қайтыс болғаны туралы ресми хабарлама берілді, бірақ ол оған сенбеді. Сабинаның өзі 1950 жылы тұтқындалып, үш жыл бойы арнада еңбек етіп жазасын өтеді. Сабинаның осы кезең туралы автобиографиялық еңбегі «Пастордың әйелі» деп аталады. Олардың жалғыз ұлы, Михай, сол кезде жас ересек, әкесі саяси тұтқын болғандықтан үш жоғары оқу орнынан шығарылды; Румыния армиясында міндетті әскери қызметтен қашу үшін Норвегияға көшіп кетуге рұқсат алуға тырысуы сәтсіз аяқталды. Ол жер асты шіркеу басшыларының ықпалымен қуғынға ұшыраған шіркеудің дауысы болуға көндірілді. Ол ескертулер мен өлім қаупіне қарамастан, өмірінің қалған бөлігін осы мақсатқа арнады. Ол румындық христиан ақыны Косташе Иоанидтің досы болды.

Жетістіктері, ықпалы және өлімі

Вурмбранд Норвегияға, Англияға, содан кейін АҚШ-қа саяхат жасады. 1966 жылдың мамыр айында ол Вашингтонда, АҚШ Сенатының Ішкі қауіпсіздік жөніндегі кіші комитеті алдында куәлік берді. Телекамералардың алдында көйлегін шешіп, азаптаудан қалған іздерін көрсеткен бұл куәлігі оны көпшілік назарына түсірді. Ол «Жер асты шіркеуінің дауысы» деп танылып, коммунистік елдерде христиандарды қудалауды жария етуде үлкен еңбек етті. Ол Карл Маркстің сатанист екенін көрсететін дәлелдер жинады. 1967 жылдың сәуір айында Вурмбрандтар «Коммунистік әлемге Иса» ұйымын құрды, кейіннен оны «Шейіттердің дауысы» деп атады. Бұл ұйым бастапқыда коммунистік елдерде қуғынға ұшыраған христиандармен және олар үшін жұмыс істеді, бірақ кейіннен басқа аймақтарда, әсіресе мұсылман әлемінде қуғынға ұшыраған сенушілерге көмектесу үшін қызметін кеңейтті. 1990 жылы ол әйелімен бірге 25 жылдан кейін алғаш рет Румынияға оралды. «Шейіттердің дауысы» Бухарест қаласында баспахана мен кітап дүкенін ашты. Бухаресттің жаңа мэрі бұрынғы диктатор Николае Чаушеску сарайының ішінде кітаптарды сақтауға арналған орын ұсынды, онда ол жылдар бойы тұтқын ретінде дұға етіп, туған жеріне қызмет етуді армандаған. Вурмбранд дерлік барлық конфессияның жергілікті дін қызметкерлерімен уағыз айтты. Вурмбранд ағылшын тілінде 18 кітап, ал румын тілінде тағы да бірнеше кітап жазды. Оның ең танымал кітабы – «Христос үшін азапталған», ол 1967 жылы жарық көрді. Ол көптеген кітаптарында коммунизмге қарсы өте батыл және қатаң пікір білдірді, бірақ тіпті оны азаптағандарға да үміт пен мейірімділікпен қарады, «адамдарға олар қазіргідей емес, болашақта қалай болатынындай қарауға болады. Мен де біздің қуғыншыларымызда болашақ Пауылдың елшісін және Филиппідегі түрме бастығын, соңынан сенуші болған адамды көре аламын». Вурмбранд соңғы рет Калифорния штатының Палос-Вердес қаласында тұрды. Ол 2001 жылдың 17 ақпанында Калифорния штатының Торранс қаласындағы ауруханада 91 жасында қайтыс болды. Оның әйелі Сабина 2000 жылдың 11 тамызында, алты ай бұрын қайтыс болған еді. 2006 жылы «Mari Români» сауалнамасы бойынша ол ең ұлы румындардың арасында бесінші орынды иеленді.

Видео түсіру

Мәсіх үшін азап шеккендер – Докудрама. Ричард және Сабина Вурмбранд – деректі DVD. Torchlighters: Ричард Вурмбрандтың өмірі – 8-12 жастағы балаларға арналған анимациялық DVD. Мәсіх үшін азап шеккендер – Нацистік жылдар – Докудрама.

Пайдаланған дереккөздер

Вурмбранд, Ричард (1967). Мәсіх үшін азапталды. "Тірі құрбандық" кітап компаниясы.