Кіріспе

Лимерик қаласының тарихы 812 жылы викингтермен Шаннон өзеніндегі Король аралында қамалмен қоршалған қала ретінде құрылуынан басталады, ал 1197 жылы Лимерик қаласына қалалық құқық берілгенге дейін жалғасады. Патша Джон 1200 жылы зор қамал салуға бұйрық берді. Қала 17 ғасырда үш рет қоршауға алынды, бұл 1691 жылғы Лимерик шартымен және жеңілген католик көшбасшыларының шетелге қашуымен аяқталды. Қаланың көп бөлігі одан кейінгі георгиан дәуірінде салынды, ол 1800 жылғы Одақ заңымен күрт тоқтатылды. Бүгінде қалада көпұлтты халық саны артып келеді.

Атауы

Luimneach бастапқыда Шаннон сағасының жағалауындағы аумақты білдірді, ол Loch Luimnigh деп аталды. Корольдер аралындағы викингтерге дейінгі және викинг дәуіріндегі алғашқы қоныс жылнамаларда Инис Сибтонн және Инис ан Гейл Дюиб деп белгіленген. Атаудың пайда болуы кем дегенде 561 жылға дейін жетеді, бірақ оның түпкілікті мағынасы белгісіз. Есімнің алғашқы ағылшынша жазылулары – Лимниг, Лимнаг, Лумниг және Лумнаг, олар ирланд тіліндегі жазуға жақын. Ирландия бойынша осы атпен көптеген жерлер кездеседі (ағылшынша – Luimnagh, Lumnagh, Limnagh және т.б.). П. В. Джойс «Ирландия жер-атауларының шығу тегі мен тарихы» II кітабында атаудың «жалаңаш немесе құнарсыз жерді» білдіретінін айтады. Ал басқалар бұл атаудың «жалаңаш батпақ» немесе «аттар жегеннен кейін жалаңаш қалған жер» деген мағынаны білдіретін loimeanach сөзінен туындағанын болжайды.

Қоршау және келісім

Лимерик 17 ғасырда бірнеше рет қоршауға алынды. Алғашқысы 1642 жылы болды, осы кезде Ирландия конфедерациясы король Джонның қамалын ағылшын гарнизонынан тартып алды. 1651 жылы қаланы Генри Айртон басқаратын Оливер Кромвель әскері қоршады. Қала 1642 жылдан бері Конфедеративтік Ирландияны қолдады және Ольстерден келген әскерлермен бекітілген болатын. Конфедерация Карл II-нің Англия тағына талап етуін қолдады, ал қоршаушылар парламенттік республика үшін күресті. Аштық пен обадан 5000 тұрғын қаза тапты, содан кейін Айриштаунды қарқынды бомбалау нәтижесінде қазан айының соңында қабырғалар бұзылып, қала капитуляциялады. Ирландиядағы Вильям соғысында, 1690 жылғы Бойн шайқасынан кейін, француз және ирланд күштері (14 000 сарбаз) Лимерик қабырғаларының артында қайта жиналды. Уақыт пен соғыс бұрынғы мақтан тұтатын бекіністердің қорқынышты күйреуіне әкелді. Басқыншы әскерлер қабырғаларды шіріген алмамен де бұғаттауға болатынын айтқан. Вильямдық қоршаушылардың саны 20 000 болғанымен, олар Патрик Сарсфилдтің шабуылынан ауыр қаруларын жоғалтып, қиындыққа тап болды. Аса қатал шайқастарда қабырғалар үш рет бұзылды, бірақ қорғаушылар жеңіске жетті. Соңында Вильям әскері Уотерфордқа шегінді. 1691 жылдың тамызында Вильям күштері қайта оралды. Лимерик енді католиктік якобиттердің соңғы бекінісі болды, оған Сарсфилд басшылық етті. Күтілген француз күшейте беруі теңізден келмеді, ал Томмонд көпірінде 850 қорғаушыны қырғыннан кейін қала бейбітшілікке келісім сұрады. 1691 жылдың 3 қазанында танымал Лимерик шарты қол қойылды, ал келісімге отыру үшін көпірдегі үлкен тас үстел ретінде пайдаланылды. Шарты якобиттерге толық әскери салтанатпен Францияға кетуге мүмкіндік берді. Екі күннен кейін француз күштері келді. Сарсфилдке күресті жалғастыруға кеңес берді, бірақ ол шартының талаптарын орындауға басымдық беріп, бас тартты. Сарсфилд 19 000 сарбазымен Францияға кетіп, Ирландия бригадасын құрды (сонымен қатар, «Жабайы қаздардың қашуына» қараңыз). 1693 жылдан бастап Папалық Джеймс II-ні қайта қолдады, сондықтан Вильямдықтар шарты жоққа шығарды, осының салдарынан қала «Бұзылған шарттың қаласы» деп аталды және бүгінгі күнге дейін қалада ашу-ыза тудырады.

Грузиндік Лимерик және Ньютаун Перри

1695 жылы католиктерге мемлекеттік қызметтен, еркін жер сатып алудан, дауыс беруден немесе дінін ашық түрде танудан тыйым салатын қатаң жазалау заңдары енгізілгенімен, Лимерик Ирландияның батыс жағындағы маңызды порты болғандықтан, қала және протестанттық жоғарғы сынып, сондай-ақ католик саудагерлер сыныбы гүлдене бастады. Британдық меркантилизмнің үлгісі Атлант мұхиты арқылы кең ауқымды сауданы талап етті, және Лимерик осыдан белгілі бір пайда көріп, жергілікті сауда салығы есебінен көптеген маңызды мемлекеттік ғимараттар мен инфрақұрылымдық жобалар жүзеге асырылды. Алғашқы аурухананы 1761 жылы хирург Сильвестр О’Халлоран құрды. 1774 жылы өзеннің солтүстік жағалауында, ішінара кедейлер үйі және аурухана ретінде Өнеркәсіп үйі салынды. 17-шы ғасырдың соңы мен 18-шы ғасырдың басында Лимерик Георгиан қаласының сыңайын алып, қарқынды дамыды. Осы кезеңде қала орталығы қазіргі күнгі келбетін алды. Георгиан Лимерик осы кезеңнен басталады, бұл Эдмунд Секстон Перридің ескі ортағасырлық қаланың оңтүстігіндегі жерлеріне жаңа қала салу жоспарының бір бөлігі болды. 1765 жылы ол итальяндық инженер Дэвис Дукартқа сол жерлерге қала жоспарын жасауды тапсырды, ол кейіннен Ньютаун Пери деп аталды. Қала Перри құрылысшылар мен дамытушыларға жалға берген жерлерге төрт және бес қабатты Георгиан стиліндегі үйлер салынды, О’Коннелл көшесі (бұрынғы Жорж көшесі) де осы уақытта салынды және жаңа қаланың орталығын құрады. Ең ертедегі Георгиан үйлері ортағасырлық Лимериктің Ирландтаун ауданындағы Джонс алаңында және Ньютаун Пери ауданындағы Банк Плейс, Ратленд көшесі және Патрик көшесі бойында орналасқан, оларды 18-ші ғасырдағы танымал Лимерик отбасы – Артурлар салған. Ирландиядағы Георгиан сәулетінің ең көрнекті мысалдары Ай жартысы және Перри алаңында көруге болады. Георг III тұсында Ньютаун Периде қарапайым кәріз жүйесі салынды, ол жай ғана суару науаларын жауып салу арқылы жасалды. Георг билік құрған кезде Лимерикте қала қабырғаларында 17 қақпа болды, олардың көптеген аттары қазіргі қала атауларында сақталған. Лимерик саудагері, фермері, британдық судьясы және кеме иесі Франсис Спейт 1846 жылдың маусымы мен 1847 жылдың мамыры аралығында Лимериктен 386 909 баррель сұлы және 46 288 баррель бидай тасымалданғанын тіркеді. Британ парламентінің аштыққа қатысты тергеу жүргізіп жатқан арнайы комитетіне куәлік бергенде, Спайт былай деді:
<blockquote> Мен өзімнің меншігімдегі кедейлерден арылудың үлкен мүмкіндігін байқадым, сондықтан оларды шығарып алу үшін барлық күшімді салдым. Мен картоп егісінің сәтсіздігін бір жағынан өте пайдалы деп санаймын, өйткені ол бізге көші-қон жүйесін жүзеге асыруға мүмкіндік берді.</blockquote>

Лимерик яһудилеріне қарсы бойкот

Халық санағы 1861 жылы Лимерикте бір яһуди тұрғанын көрсетеді. 1871 жылы бұл көрсеткіш екі есеге артты, ал 1881 жылы тағы екі есеге өсті. 1888, 1892 және 1896 жылдардағы көрсеткіштер тиісінше 35, 90 және 130-ға жетті. 1878 жылы өз отандарында қуғын-сүргінге ұшыраған шағын топ литвалық еврей саудагерлер Лимерикке келе бастады. Олар бастапқыда қаланың бөлшек саудасының маңызды бөлігін құрады, олар Колуни көшесінде шоғырланды. 1880 жылдары қауым синагог пен зират салғызды. 1884 жылғы Пасха күні еврейлерге қарсы бірінші, кейіннен бірнеше рет қайталаған зорлық шабуылдары мен наразылықтар басталды. Либ Сивтің әйелі мен баласы таспен жараланды, ал олардың үйі ашулы халық тарапынан зақымдалды. Осы оқиғаға қатысқан басшылар бір айға қатаң еңбекке кесілді. 1892 жылы екі отбасы ұрып-соғылды, ал 1896 жылғы 24 қарашада тас лақтыру оқиғасы болды. 1904 жылы Redemptorist орденінің жас католик діни қызметкері, әке Джон Крег, еврейлердің Иса Мәсіхтің құдайлығын мойындамауы, масондармен жасаған пайдакұмарлық одағы, Франциядағы католик шіркеуін қуғындауы, Лимерик экономикасын басып алуы және қымбат бағамен сатылатын төмен сапалы тауарларды бөліп төлеуге сатуы сынды мәселелерді қатты сынап, уағыз айтты. Ол католиктерді "еврейлермен іс жасамауға" шақырды. Әке Крегтің басшылары оны жақтамады, себебі Ирландияда діни қуғын-сүргінге орын жоқ еді. Лимерик погромы – бұл шағын еврей қауымына қарсы екі жылдан астам уақыт бойы жүргізілген экономикалық бойкот. Киог бұл атаудың еврейлердің бұрынғы литвалық тәжірибесінен туындағанын болжайды, бірақ Лимерикте ешбір еврей өлтірілмеді немесе ауыр жарақат алған жоқ. Кейбіреулері Коркқа барып, Кобхтан Америкаға кемемен аттанбақ болды. Корк тұрғындары оларды жылы қабылдады. Көптеген қашқындар шіркеу залдарында паналады және сонда қалды. Осы көші-қонның ұлы Джеральд Голдберг 1977 жылы Корк қаласының мэрі болды, ал Маркус ағайындылары, Дэвид пен Луи, погромнан тараған немерелер, ирланд әдебиеті мен ирланд киносында зор ықпал етті.

Тәуелсіздік үшін күрес

1916 жылғы репрессиялар мен атылулардың салдарынан ИРА және Синн Фейннің тәуелсіздік қозғалысы Лимерик қаласында кең қолдауға ие болды. Корольдік ирландиялық констеблюрия Синн Фейнге жасырын қолдау көрсеткен деген күдікпен адамдардың үйлеріне күшпен кірді. Тұтқындар сотсыз, Солтүстік Уэльстегі Фронгох лагерінде қамалды. Жергілікті республикашыл және кәсіби одақ жетекшісі Роберт Бёрннің тұтқындалуы мен қайтысынан кейін Лимерик қаласының көп бөлігі және округтің бір бөлігі «Ұлттық қорғау заңы» бойынша «Арнайы әскери аймақ» деп жарияланды. Қалаға кіру үшін Корольдік ирландиялық констеблюриядан арнайы рұқсат алу қажет болды. Жауап ретінде Лимерик сауда және еңбек кеңесі жалпы ереуіл мен әскерлерге бойкот жариялады. Олар өздерінің ақшасын басып шығарып, азық-түлік бағасын бақылау үшін арнайы ереуіл комитеті құрды. Irish Times бұл комитетті «Лимерик Советі» деп атады, бірақ Католик шіркеуінің белсенді қатысуы оның жақында болған большевик көтерілісінен едәуір өзгеше екенін көрсетті. Лимерикке келген американдық әскери офицер, қаладан тысқары туыстарын көру үшін рұқсат комитетіне жол беру үшін келуге мәжбүр болды. Содан кейін ол былай деді:
«Бұл жерді кім билейтінін білу қиын екеніне қатысты күмәнім бар. Кіру үшін әскери рұқсат керек, ал шығу үшін комиссия алдында тұру қажет». 14 күннен кейін ереуіл рұқсаттар мәселесі бойынша келісіммен аяқталды. 1920 жылдың сәуір айында Рош-стритте Корольдік Уэльс фузилерлері мен азаматтар арасында қақтығыс болды, бір жағынан найзалар, екінші жағынан тастар мен бөтелкелер қолданылды. Әскерлер ескертусіз оқ атты, нәтижесінде «Колизей» кинотеатрының бармені мен билет сатушысы қаза тапты. Британ үкіметі халықты басып тастау үшін жаңа күш құрды. «Англия түрмелерінің қоқысы» деп аталған «Black and Tans» бұрынғы әскери қызметкерлерден құралды. 1921 жылдың 6 наурызына қараған түні Лимерик мэрі Джордж Клэнси және оның әйелі үш «Black and Tan» офицерлерінен оқ алды. Сол түні бұрынғы мэр Майкл О'Каллахан мен ерікті Джо О'Донохью комендант сағатынан кейін өз үйлерінде қаза тапты. Бұл кісі өлтірулер «Комендант сағатындағы кісі өлтірулер» деп аталды. ИРА-ның жауап шараларына Мунгрет-стриттегі пабтан шығып келе жатқан алты Корольдік ирландиялық констеблюрия офицерлеріне жасалған сәтсіз шабуыл және Черч-стриттегі «Black and Tan» офицерін атып өлтіру кірді. 1921 жылдың 9 шілдесінде ИРА мен британдық күштер арасындағы уақытша бітім күшіне енді.

Еркін мемлекет

1921 жылдың 5 желтоқсанында Эмон де Валера (қазіргі Энис жолындағы Strand қонақ үйінде) бейбіт процесте оптимизмге қарсы ескерту жасады. Бірнеше сағаттан кейін Лондонда Майкл Коллинз Англо-Ирландия келісіміне қол қойып, Ирландияның оңтүстік бөлігіне Ирландия еркін мемлекеті мәртебесінде шектеулі тәуелсіздік берді, ал Солтүстік Ирландияның алты округі сақталды. Келісім сондай-ақ Берехавен, Коб және Лоуг Суилли порттарын Ұлыбританияға, Ұлыбританияның егемендік базалары ретінде беруді көздейді, ал түрлі жер актілері бойынша ирланд шаруаларына берілген несиелер орнына британ үкіметіне аннуитеттер төленеді. Де Валера және басқалар келісімнің шарттарына қатысты қарсылық білдірді. Осылайша азамат соғысының негізі қаланды. Лимериктегі қиындықтардың алғашқы белгілері жаңа жыл басында британ әскерлерінің шығуымен пайда болды. Үш түрлі ирланд фракциясы туған бос орынды толтыруға асықты: генерал Майкл Бреннан басқаратын Бірінші Батыс дивизиясының келісімді жақтаушы Клармендері, жаңа еркін мемлекет үкіметі Лиам Фордтың Орталық Лимерик бригадасының адалдығына күмән келтіргендіктен қаланы басып алуды сұрады. Бригада келісімді жақтаушы және қарсыластарға бөлінді, соңғысын Форд басқарды. 1922 жылдың 11 шілдесінде сағат 19:00-де Уильям көшесі шайқас алаңына айналды, еркін мемлекет әскерлері ординанс казармаларын ұстап тұрған республикалық гарнизонға атыс ашты. Дүрбелең кезінде Сарсфилд көшесінде орналасқан Рош дүкені тоналып кетті. 17 шілдеде Эойн О'Даффи бүкіл елдегі шабуылдың бөлігі ретінде қалаға келді, 1500 еркін мемлекет күштерін, артиллериямен жабдықталған күштерді басқарды. Еркін мемлекет күштері 19-ы күні 18 фунттық зеңбірек әкеліп, ординанс казармасының қабырғаларын бұзып, шабуылға көшті. Келесі күні Касл казармасы басып алынды. Республикашылар қаланы тастап, өздерінің қолындағы казармаларды өртеп жіберді. Лимерик түрмесі, 120 адамға есептелген, қараша айына қарай 800 тұтқынды қабылдады. 1922 жылдың шілдесінде қаладағы шайқаста еркін мемлекеттің алты сарбазы мен 12 азамат қаза тапты, тағы 87 адам жарақат алды. Баспасөз хабарларына сәйкес, 30 ИРА сарбазы қаза тапқан, бірақ соңғы зерттеулер олардың қаза тауып кеткендерінің саны 5 адамды құрайды. Азамат соғысы келесі мамыр айында еркін мемлекеттің жеңісімен аяқталды. Де Валера мен республикашылар 1927 жылға дейін жаңа Эйре Дайлындағы орындарын алудан бас тартты. Еркін мемлекет үкіметі сол заманның рухымен, ауқымды жоспарлармен округті қайта құруға кірісті. Ирландияның ең ірі өзенінің энергиясын пайдаланатын гидроэлектр стансасын салу жоспары – Шаннон жобасы 1925 жылы басталды. 5,2 миллион фунт стерлингтік келісімшарт неміс электр компаниясы Siemens Schuckertwerke (қазіргі Siemens AG) компаниясына берілді, бұл 750 адамды жұмыспен қамтыды. Жобаны басқару үшін құрылған Электрмен жабдықтау жөніндегі кеңес Ирландияның ауылдық аймақтарын электрмен жабдықтауды біртіндеп қадағалады.

Төтенше жағдай

1932 жылы де Валера мен оның жаңа партиясы Фианна Фейл сайланған сәттен бастап Ирландия бірқатар "төтенше жағдайларға" тап болды. Де Валера сайлау алдындағы уәдесін орындап, Ұлыбританияға жер салымы төлеуді тоқтатты, ал Ұлыбритания ауыл шаруашылығы өнімдеріне импорттық баж салығын 40%-ға дейін көтеріп, жауап қайырды. Де Валера Дэйл арқылы "Төтенше міндеттерді енгізу туралы" жарлықты қабылдады, бұл өзара баж салығын енгізді. Англо-Ирландия сауда соғысы басталды. Лимериктің фермерлік экономикасы айырбас саудасына дейін төмендеді. Осы кезеңде Ирландияның араласушы, бақылауға негізделген экономикалық стилі қалыптасты. 1920-жылдардағы еркін нарық саясаты жұмыссыздық, кедейлік және эмиграцияның өсуіне байланысты тоқтатылды. Мемлекет ауыл шаруашылығы емес өнеркәсіптерді құрды, мысалы, "Турф Девелопмент Борд" (кейін Борд на Мона) және "Аер Рианта" (әуежайлар басқармасы). 1935 жылы Чарльз Линдберг Шаннон сағасында Ринеаннада (кейін Шаннон әуежайы деп аталды) әуежай салу туралы кеңес берді, ал 1937 жылы Фойнс Атлант мұхиты арқылы ұшатын кемелер үшін тоқтау орны ретінде дамытылды. Осы уақыт ішінде де Валера үкіметі ИРА және генерал Эон О'Даффидің "Фианна Фейлге қарсы көк көйлек" жақтастарын басу үшін бірнеше төтенше заңдарды қабылдады. Бұл бірінші төтенше жағдай 1938 жылы Невилл Чемберленнің бағыну саясатының арқасында Англо-Ирландия еркін сауда келісімімен аяқталды. Ұлыбритания экономикалық санкцияларды тоқтатып, келісім шартына сәйкес порттарды қайтарды және 10 миллион фунт стерлингтік біржолғы төлем жасады. Келесі жылы Екінші дүниежүзілік соғыстың басталуы коммуникацияны, БАҚ-ты, бағаларды және импортты бақылау үшін 1939 жылғы Төтенше жағдайлар туралы заңды қабылдауға мәжбүр етті. Ирландияда өз сауда флоты болмағандықтан, сондай-ақ көмір, газ және мұнай жеткізілмегендіктен, қиын жағдайлар туды. Капитан МакКенна есімді әскери офицер бұл күнді "Ирландияның бүкіл елдің сумен қоршалғандағы және теңіздің оған өте маңызды екенін түсінген күні" деп сипаттады. Соғыстың соңында резеңке мен бензиннің жетіспеушілігі қалаға және қала ішіндегі барлық төтенше жағдайларға жатпайтын моторлы көліктерді, соның ішінде теміржолды тоқтатты. Лорд Адар Коэладағы өз қонақ үйіне төрт атпен жүретін дилижанс маршрутын қайта іске қосты, бұл 19 ғасырдан бері көрілмеген көрініс. Армия күші Германияның немесе Ұлыбританияның порттарды пайдалануды көздеп, Ұлыбританияға шабуыл жасауға дайындық ретінде 300 000-нан астам адамға дейін кеңейтілді. Нокалисхин казармасы (кейіннен Нокалисхин босқындар лагері) Лимерик қаласының жанындағы Меликте жаңа қорғаныс күштерін орналастыру үшін салынды.

Соғыстан кейінгі кезең

Лимерик аймағының экономикасы соғыстан кейінгі кезеңде көбінесе назарсыз қалды, нәтижесінде қала мен округ өте жоғары эмиграция мен жұмыссыздықпен сипатталды. Шэннон әуежайы мен оған байланысты бірнеше кәсіпорын, сондай-ақ бірнеше киім фабрикасын қоспағанда, Лимерикте өнеркәсіп болған жоқ. Экономика негізінен ауыл шаруашылығы мен қызмет көрсету саласына құрылды, және диаспорадан түскен ақшалай жәрдемдердің маңызды үлесі болды. Көптеген адамдар шетелде сәттілікке жетті, олардың ішінде актер Ричард Харрис, BBC телеарнасының жүргізушісі Терри Воган және мектеп мұғалімі, кейін мемуар жазушы болған Франк Маккорт есімдері бар. Осы кезеңде Лимерикке бірнеше танымал адамдар келді. 1963 жылы АҚШ президенті Джон Ф. Кеннеди Ирландияға жасаған сапасы аясында Лимерикке келді. Оған Лимерик тігісінен жасалған жергілікті шомылу киімі сыйға тартылды. 1956 жылдан бастап, өз еліндегі сәтсіз көтерілістен кейін 500-ге жуық венгр босқыны Нокалишинде, Меликке жақын, қаладан бірнеше шақырым жерде орналастырылды. Аз ғана адам қоныстанды, бірақ көпшілігі нашар экономикалық жағдайға байланысты бірнеше жыл ішінде Ұлыбритания мен Солтүстік Америкаға жаңа өмір іздеп кетті. Шэннон әуежайы да түрлі адамдарды тартты. Осы уақытта Еуропаның ең батыс жағындағы әуежайдағы барлық трансатлантикалық рейстер жанармай құю үшін тоқтады. Сондай-ақ, Че Геварамен сұхбат алынды. 1965 жылдың 13 наурызында Гевара Прагадан Кубаға бағытталған рейсінде техникалық бұзылыс болғандықтан әуежайға кенеттен келді, ал Куинлан онымен сұхбаттасуға дайын болды. Гевара Линч есімі арқылы ирландтық байланыстары туралы және оның әжесінің Галвейдегі ирландтық тамырлары туралы айтты. Кейін Че және оның кубалық серіктері Лимерик қаласына барып, Гленворт көшесіндегі Ханратти қонақ үйіне тоқтады. Куинланның сөзіне сүйенсек, олар сол күні кешке шұбардың бұтағын тағып келді, себебі Шаннон мен Лимерик Сент-Патрик күнін тойлауға дайындалып жатты. Ирландияның үшінші ең биік ғимараты – Риверпойнт 2006 жылы Стимбоат-Кей маңында, Шаннон өзеніне қарап тұрған сәнді мейрамханалар аймағында салынып аяқталды. Жаңа байлық 1980 жылдары байқалған эмиграцияның жоғары деңгейін тоқтатып қана қоймай, ғасырлар бойы алғашқы ірі иммиграция толқынына әкелді. Қазір қалада орыс деликатестер дүкені, қытайлық супермаркеті, сондай-ақ Оңтүстік Азия, Африка және Кариб аймақтарына тән азық-түлік дүкендері бар. Crescent сауда орталығының жанында және LDS шіркеуінен біршама қашықтықта Лимериктің алғашқы мешіті орналасқан.

2008 жылғы апаттан кейінгі

2008 жылғы әлемдік қаржы дағдарысы және оның салдарынан 2008 жылдан кейінгі Ирландияның экономикалық төмендеуі Лимерикке экономикалық зиян келтірді. Ирландиядағы басқа қалалар сияқты, Лимериктегі үй бағалары дағдарысқа дейінгі ең жоғары көрсеткіштен 50%-ға төмендеді және олардың қалпына келуіне он жылдан астам уақыт кетті. 2017 жылға қарай жергілікті экономика қайтадан жақсы дамыды.