Кіріспе

Италиялық дворян, дипломат және саясаткер (1828–1907)

Лоренцо Аннибале Константино Нигра, Вилла Кастельнуово графы (11 маусым 1828 – 1 шілде 1907), итальяндық дворян, филолог, ақын, дипломат және саясаткер болған. Пьемонт-Сардиния Корольдігі мен Италия Корольдігінде атқарған қызметтері мен саяси және сыртқы істерге қатысуларының арасында, ол елші қызметін атқарды және кейін Италия Корольдігі Сенатының мүшесі болып тағайындалды.

Өмірбаян

Нигра Пьемонт провинциясының Турин провинциясындағы Вилла Кастельнуово қаласында дүниеге келген. Турин университетінде заңгер мамандығын бітірген. 1848 жылғы итальяндық революция кезінде ол оқуын тоқтатты да, Австрия империясына қарсы ерікті болып қызмет етіп, Риволи шайқасында жарақат алды. Бейбітшілік орнаған соң, Пьемонт Корольдігінің сыртқы істер ведомствосына кірді. 1855 жылы король Виктор Эммануэль II және Кавур графы Камилло Бенсомен бірге Париж бен Лондонға сапар шекті. 1856 жылы Крым соғысын аяқтаған Париж конференциясына қатысты. Пломбьерде Кавур мен Наполеон III арасындағы кездесуден кейін Нигра тағы да Парижге жіберілді, бұл жолы франко-пьемонттық одақты насихаттау үшін, өйткені Кавур айтқандай, Нигра, мүмкін, менің барлық ойларымды, тіпті ең құпияларын білетін жалғыз адам. Ол Виктор Эммануэльдің қызы Клотильда мен Наполеонның жүрегі жақын туысының некесін келісуде маңызды рөл атқарды, ал 1859 жылғы Екінші итальяндық тәуелсіздік соғысы кезінде ол әрқашан императормен бірге болды. Марке мен Умбрияны пьемонттықтар басып алған кезде франко-итальян қарым-қатынастарында үзіліс болғандықтан, ол Парижден шақырылып, Неаполь провинцияларының вице-королі Карнигано князінің мемлекеттік хатшысы болып тағайындалды. 1861 жылы Наполеон Италия Корольдігін мойындағаннан кейін Нигра Францияға резидент-министр ретінде оралды және көп жыл бойы саяси істерде және Кавур үшін маңызды рөл атқарды. Неаполь провинцияларының басқаруы туралы есебі үшін Джустино Фортунато оны «алтынға тең бағалы, тамаша батыл жазу» деп бағалады. Париждегі өкілдігі кезінде Нигра Наполеонның келісімімен 1866 жылы үшінші итальяндық тәуелсіздік соғысы алдында Италия-Пруссия одағының құрылуына әкелген келіссөздерге үлес қосты. 1870 жылы Седан шайқасында Наполеон тұтқынға алынды. Париждегі елші ретінде Нигра регент болып тағайындалған император Евгения де Монтихоның жалғыз досы болды. Халық көтеріліп, Француз Республикасын жариялағандықтан, Нигра оларға қашып, өздерін құтқаруға көмектесті. Кавур арқылы Вирджиния Олдоини, Кастильон графинясымен достық қарым-қатынас орнатқан ол кейін Парижде оның сүйіктісі болды. 1876 жылы Нигра Санкт-Петербургке елшілік қызметімен, 1882 жылы Лондонға, 1885 жылы Венаға ауыстырылды. 1899 жылы ол Италия атынан Гаагадағы бірінші бейбітшілік конференциясына қатысты. 1882 жылы граф, 1890 жылы сенатор атағын алды. 1904 жылы зейнеткерлікке шыққан ол 1907 жылы 1 шілдеде Рапаллода қайтыс болды. Ол классикалық білімді жақсы меңгерген, көптеген грек және латын өлеңдерін құнды түсініктемелермен аударған; сонымен қатар ол ақын және бірнеше фольклорлық және халық поэзиясының авторы болды, олардың ең маңыздысы – «Canti popolari del Piemonte». 1861 жылы Кавур қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай ол Италияның Ұлы Шығысының Ұлы шебері болып сайланды. 1860 жылдың ақпан айында Нигра Туриннің Ausonia масондық ложасына қосылды.

Италия

Жоғарғы Әулие Хабарлама орденінің рыцарі, 1892 ж. Әулие Маврикий және Лазар орденінің Ұлы кордоны, 1892 ж. Италия Корольдік орденінің Ұлы кресті, 1892 ж.

Шетелдік

Ресей империясының Қасиетті Александр Невский императорлық орденінің кавалері. Португалия Корольдігінің Иеміз Иса Мәсіхтің Патшалық Әскери орденінің Ұлы Крестінің иесі. Қажар империясының Арыстан және Күн орденінің Ұлы жұлдызы. Австро-Венгрия империясының Темір тәж орденінің І сыныпты кавалері. Екінші Француз империясының Құрмет легионы ұлттық орденінің үлкен офицері. Испания Корольдігінің Католик Изабелла орденінің командирі. Германия империясының Қызыл Бүркіт орденінің IV класындағы рыцары. Дания Корольдігінің Даннеброг орденінің ІІ класындағы рыцары.

Құрметті дәрежелері

Әдебиет және қолданбалы филология саласындағы зерттеулері үшін, халық әндерін жинаумен байланысты, Эдинбург университетінің құрметті дәрежесі. Әдебиет және қолданбалы филология саласындағы зерттеулері үшін, халық әндерін жинаумен байланысты, Краков университетінің құрметті дәрежесі.

Шығармалары

Ниграның еңбектеріне 1875 жылы жарық көрген La rassegna di Novara (1861); La gondola Veneziana (barcarola) (1863); Le reliquie Celtiche (1872); 1888 жылы жарық көрген Canti popolari del Piemonte; La chioma di Berenice (Callimaco), Каллимахтың 1891 жылғы элегиясы, мәтіні Катуллдың латын тілінде; Inni di Callimaco su Diana e sui lavacri di Pallade, Каллимахтың 1892 жылғы аудармасы, шолуы және түсініктемесі; және Idillii (1903) кірді. Ол итальяндық және француз академияларымен, итальяндық, француз және неміс филологиялық журналдарымен ынтымақтастық жасады. 1883 жылдың 13 желтоқсанында Accademia dei Lincei моральдық ғылымдар класының филология санаты бойынша ұлттық тілшісі болып тағайындалды.