Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Ирландияның Юнионисттік партиясы – Брайан Фолкнердің 1974 жылдың қыркүйегінде құрған саяси партиясы.
The Unionist Party of Northern Ireland was a political party founded by Brian Faulkner in September 1974.
Құрылу
Партия 1973 және 1974 жылдары Ұлыбритания үкіметінің Солтүстік Ирландияның конституциялық ұсыныстары туралы ақ қағазы, 1973 жылғы Солтүстік Ирландия Ассамблеясының сайлауы және Саннингдейл келісіміне байланысты Ольстер одақтас партиясының араздасуынан туындады. Фолкнер UUP көпшілігін билікті бөлісу коалициясына жетекшілік етті, бірақ 1974 жылдың қаңтарында партияның Саннингдейлге қарсы фракциясы басымдық алғаннан кейін ол партия төрағасы лауазымынан алынды. 1974 жылғы ақпан айындағы жалпы сайлауда Фолкнердің жақтастарының бірнешесі (оның ішінде бірнеше қазіргі депутаттар) Ольстер одақтас партиясы, Авангард прогрессивті одақтас партиясы және Демократиялық одақтас партиясының коалициясына қарсы Ассамблеяны қолдайтын одақтастар ретінде қатысты. Олар Вестминстерде бірде-бір мандатқа ие бола алмады, және бұл жеңіліс Саннингдейлмен құрылған билікті бөлісу үкіметінің құлауына себеп болды. Дегенмен, олар өз қызметін жалғастырды және қыркүйек айында Солтүстік Ирландиядағы билікті бөлісуге қайта оралуды мақсат тұтқан Солтүстік Ирландияның Юнионисттік партиясы болып құрылды.
The party emerged following splits in the Ulster Unionist Party in 1973 and 1974 over the British government's white paper Northern Ireland Constitutional Proposals, the 1973 Northern Ireland Assembly election, and the Sunningdale Agreement. Faulkner had led the majority of the UUP into a power sharing coalition but in January 1974 he was deposed as leader as the anti Sunningdale faction of the party won control. In the February 1974 general election a number of Faulkner's followers (including several sitting MPs) stood as Pro Assembly Unionists against a coalition of the Ulster Unionist Party, the Vanguard Progressive Unionist Party and the Democratic Unionist Party. They failed to win a single seat at Westminster, and this defeat contributed to the downfall of the power sharing Executive established by Sunningdale. However they remained active and in September constituted themselves as the Unionist Party of Northern Ireland, committed to a return to power sharing as a settlement for Northern Ireland.
Сайлау тарихы
Партия өркендемеді. 1974 жылғы қазан айында өткен жалпы сайлауда олар қайтадан көп үміткерлік таба алмады. Фолкнердің юнионизмдегі позициясының әлсіздігі 1973 жылы UUP үшін сайланған шамамен 250 жергілікті кеңесшінің он шақты ғана жаңа партияға қосылуын таңдауынан көрінді. 1975 жылғы Солтүстік Ирландия Конституциялық Конвенциясына сайлау партияға тағы бір соққы болды. 1973 жылы UUP мүшелері ретінде сайланған 13 UPNI үміткерінің тек бесеуі ғана өз орындарын сақтап қалды, ал басқа юнионисттік үміткерлер 47 орын жеңіп алды. UPNI-дің бес мүшесінің ішінде Фолкнер де бар, ол өзінің Оңтүстік Даун сайлау округінде жеке сәтсіздікке ұшырады. Ол екі жыл бұрын 16 000 дауыспен көшбасшы болған аймақта 6 000 бірінші таңдау дауысымен 7-ші орынға түсті. Осының салдарынан UPNI мен Фолкнердің ықпалы азайды. 1976 жылы Фолкнер партия басшысы лауазымынан кетіп (белсенді саясаттан шығып), Солтүстік Ирландиядағы саяси партияны басқарған алғашқы әйел Энн Диксон оның орнын басты. Алайда партияның жетістіктері аз болды. 1977 жылы UPNI жергілікті кеңесте тек алты орын жеңіп алды. 1979 жылғы Вестминстер сайлауы да көңіл көншітпеді, себебі партияның қатысуының басты салдары орталық дауысты бөлу болды. Солтүстік Белфаста Диксонның 4 000 дауысы ДЮП-тың UUP-тан 1 000 дауысқа артық болды. Сол сияқты Шығыс Белфаста DUP UUP-тан 64 дауысқа, ал Альянс партиясынан 900 дауысқа озып шықты, ал Норман Агню UPNI үшін 2 000 дауыс жинады. 1981 жылы партия жергілікті билік сайлау кампаниясы кезінде өзінің әлсіздігін мойындады және 1973 жылғы үлгідегі билікті бөлісу енді мүмкін емес екенін түсіндірді. Партия 1981 жылғы жергілікті сайлауда Ульстер халықтық юнионисттік партиясымен сайлау одағын жасады, бірақ тек екі орын жеңіп алды. Осының нәтижесінде 1981 жылдың күзінде UPNI ресми түрде таратылды. Олардың соңғы кеңесшісі Уильям Бейли Альянс партиясына қосылып, Солтүстік Даунда Альянс кеңесшісі болып қайта сайланды.
The party did not prosper. In the October 1974 general election they again failed to make much ground. The weakness of Faulkner's position within Unionism was reflected in the fact that only about a dozen of the approximately 250 local councillors elected for the UUP in 1973 chose to join the new party. The 1975 elections to the Northern Ireland Constitutional Convention were another blow to the party. Of 13 UPNI candidates elected as UUP members in 1973, only five succeeded in holding their seats, compared to 47 seats won by other Unionist candidates. The five UPNI members included Faulkner who suffered a personal setback in his South Down constituency. He finished in 7th place with 6,000 first preference votes in an area where he had topped the poll with 16,000 votes just two years earlier. Consequently the influence of both the UPNI and Faulkner waned. In 1976 Faulkner stepped down as leader of the party (and withdrew from active politics) and was succeeded by Anne Dickson, the first woman to lead a political party in Northern Ireland. However the party continued to make little ground. In 1977 UPNI won just six local council seats. The 1979 Westminster election proved to be a further disappointment, as the main consequence of the party standing seemed to be to split the centre vote. In North Belfast, Dickson's 4,000 votes were greater than the DUP majority of 1,000 over the UUP. Similarly in East Belfast the DUP finished 64 votes ahead of the UUP and 900 ahead of the Alliance party with Norman Agnew taking 2,000 votes for UPNI. In 1981 the party admitted the weakness of its own position during the local government election campaign and that power sharing on the 1973 model was no longer a viable option. The party fought the 1981 local elections in an electoral pact with the Ulster Popular Unionist Party but only won two seats. As a result in autumn 1981 the UPNI was formally dissolved. William Bailie, their last remaining councillor, joined the Alliance Party and was re elected as an Alliance councillor in North Down.
Көшбасшылық
1977 жылы Фаукнер атпен жүргенде апатқа ұшырап қайтыс болды. Анн Диксон партия басшылығына тағайындалды. Бірақ партия 1977 жылғы жергілікті сайлауда да, 1979 жылғы жалпы сайлауда да үлкен сәтсіздікке ұшырады. Одан көп ұзамай партия таратылды.
Faulkner himself died in a riding accident in 1977. Anne Dickson replaced him as leader of the party. However, the party had poor showings at the 1977 local elections and also the 1979 general election. The party was dissolved soon afterwards.
1974 жылғы ақпандағы жалпы сайлау
Сайлау округінің кандидаты Дауыстар % Орын
Белфаст шығысы 20,077 34,9 2
Белфаст солтүстігі 12,755 25,9 2
Белфаст оңтүстігі 18,085 34,9 2
Фермана және Оңтүстік Тирон 3,157 5,1 4
Орталық Ольстер 4,633 7,0 4
Солтүстік Антрим 13,651 21,0 2
Солтүстік Даун 21,943 35,1 2
Constituency Candidate Votes % PositionBelfast East 20,077 34.9 2Belfast North 12,755 25.9 2Belfast South 18,085 34.9 2Fermanagh and South Tyrone 3,157 5.1 4Mid Ulster 4,633 7.0 4North Antrim 13,651 21.0 2North Down 21,943 35.1 2
1974 жылғы қазандағы жалпы сайлау
Сайлау округі Тұрғын Дауыстар % Орын Белфаст шығыс 14,417 27,0 2 Солтүстік Даун 6,037 10,6 3
Constituency Candidate Votes % PositionBelfast East 14,417 27.0 2North Down 6,037 10.6 3
1979 жылғы жалпы сайлау
Сайлау округі Үміткер Дауыс саны % Орын Белфаст шығысы 2,017 4,0 4 Белфаст солтүстігі 4,220 10,0 4 Белфаст оңтүстігі 1,784 3,8 4
Constituency Candidate Votes % PositionBelfast East 2,017 4.0 4Belfast North 4,220 10.0 4Belfast South 1,784 3.8 4