Иоганн Маттесон: неміс композиторы, музыка теоретигі және лексикографы
Johann Mattheson
Йохан Маттесон (1681-1764) – неміс композиторы, музыка теоретигі, лексикографы. Барокко және классицизм дәуіріндегі музыка туралы жазбалары өте маңызды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс композиторы, сыншысы және лексикографы (1681–1764)
German composer, critic and lexicographer (1681–1764)
Иоганн Маттесон (28 қыркүйек 1681 – 17 сәуір 1764) – неміс композиторы, сыншысы, лексикографы және музыка теориясының маманы. Оның кешкі барокко және ерте классикалық дәуірдегі жазбалары өте ықпалды болды, атап айтқанда, "оның өмірбаяндық және теориялық еңбектері кеңінен таралып, барлық келешек лексикографтар мен тарихшылар үшін маңызды дереккөз болды".
Johann Mattheson (28 September 1681 – 17 April 1764) was a German composer, critic, lexicographer and music theorist. His writings on the late Baroque and early Classical period were highly influential, specifically, "his biographical and theoretical works were widely disseminated and served as the source for all subsequent lexicographers and historians".
Ерте өмір және мансап
Иоганн Маттесон 1681 жылдың 28 қыркүйегінде Гамбургте дүниеге келген. Өркендеген салық жинаушының ұлы Маттесон жан-жақты либералды білім алып, қанағаттанарлық музыкалық білімнен өзге, клавишті аспаптар, скрипка, композиция және ән салу сабақтарын оқыды.
Johann Mattheson was born on 28 September 1681 in Hamburg. The son of a prosperous tax collector, Mattheson received a broad liberal education and, aside from general musical training, took lessons in keyboard instruments, violin, composition and singing.
Өлім
1764 жылы қайтыс болғаннан кейін Иоганн Маттесон Гамбургтегі Святой Михаэли шіркеуінің мазарында жерленді, оның қабірін аралауға болады.
After his death in 1764, Johann Mattheson was buried in the vault of Hamburg's St. Michaelis' Church where his grave can be visited.
Әдеби және музыкалық мұрасы
Маттсон негізінен музыка теоретигі ретінде танымал. Ол неміс бароккосының орындаушылық тәжірибесі, театр стилі және гармониясы туралы ең көп жазған автор болды. Ол әсіресе риторика мен музыка ғылымдарының арақатынасы жөніндегі еңбектерімен маңызды, мысалы, «Das neu eröffnete Orchestre», Гамбург, 1713 жыл және «De», Гамбург, 1739 жыл. Дегенмен, Маттсоннің кітаптарына қызығушылық пен күдік бірдей артып келеді, себебі ол шебер дебатшы болған және оның музыкалық теориялары көбінесе ұсақ-түйекке салыну мен сыртқы біліммен толған. Оның шығармашылығының көп бөлігі вокалдық жанрда, оның ішінде сегіз опера, көптеген ораториялар мен кантаталар. Ол сонымен қатар бірнеше сонаталар мен фортепианоға арналған музыка жазды, соның ішінде оқу құралдары ретінде пайдаланылатын шығармалар да бар. Оның барлық музыкасы, бір операсы, бір ораториясы және бірнеше аспаптық туындыларынан басқасы, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін жоғалып кетті, бірақ 1998 жылы Арменияның Ереван қаласынан Гамбургқа қайтарылды. Бұл төрт опера мен көптеген ораторияларды қамтиды. Қолжазбалар қазір Гамбург мемлекеттік және университеттік кітапханасында сақтаулы.
Mattheson is mainly famous as a music theorist. He was the most abundant writer on performance practice, theatrical style, and harmony of the German Baroque. He is particularly important for his work on the relationship of the disciplines of rhetoric and music, for example in Das neu eröffnete Orchestre, Hamburg 1713, and de, Hamburg 1739. However his books raise more and more attention and suspicion because Mattheson was a brilliant polemicist and his theories on music are often full of pedantry and pseudo erudition. The bulk of his compositional output was vocal, including eight operas, and numerous oratorios and cantatas. He also wrote a few sonatas and some keyboard music, including pieces meant for keyboard instruction. All of his music, except for one opera, one oratorio, and a few collections of instrumental music, went missing after World War II, but was given back to Hamburg from Yerevan, Armenia, in 1998. This includes four operas and most of the oratorios. The manuscripts are now located at the Staats und Universitätsbibliothek Hamburg.