Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер (1909–1994)
British politician (1909–1994)
Джордж Эдвард Питер Торникрофт, Торникрофт бароны (26 шілде 1909 – 4 маусым 1994) – британдық Консервативтік партиясының саясаткері. 1957 және 1958 жылдар аралығында Қаржы министрі қызметін атқарды.
George Edward Peter Thorneycroft, Baron Thorneycroft, (26 July 1909 – 4 June 1994) was a British Conservative Party politician. He served as Chancellor of the Exchequer between 1957 and 1958.
Ерте өмір
Данстон, Стаффордширде дүниеге келген Торникрофт, майор Джордж Эдвард Мервин Торникрофт пен Дороти Хоуп Франклиннің ұлы болды. Ол сэр Уильям Франклиннің немересі және сэр Гарольд Франклиннің сіңілі баласы болды. Ол Итон мен Вулвичтегі Корольдік әскери академияда оқыды. 1929 жылғы 29 тамызда Корольдік артиллерияға екінші лейтенант болып кірді, бірақ 1931 жылғы 1 шілдеде қызметтен кетті. 1933 жылы ол Ішкі ғибадатханада адвокаттық құқық алды.
Born in Dunston, Staffordshire, Thorneycroft was the son of Major George Edward Mervyn Thorneycroft and Dorothy Hope Franklyn. He was the grandson of Sir William Franklyn and nephew of Sir Harold Franklyn. He was educated at Eton and the Royal Military Academy, Woolwich. He was commissioned into the Royal Artillery as a second lieutenant on 29 August 1929 but resigned his commission on 1 July 1931. In 1933, he was called to the bar for the Inner Temple.
Саяси мансап
Ол 1938 жылы Стаффорд округінен өткен қосымша сайлау арқылы Парламентке енді. 1939 жылдың 30 тамызында бұрынғы шенімен Корольдік артиллерияға қайта тағайындалды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Корольдік артиллерияда және Бас штабта қызмет етті. Тори реформа комитетінің басқа мүшелерімен бірге Торникрофт өз партиясын Беверидж есебін қолдауға шақырып, қысым жасады. Ол 1945 жылы Консерваторлардың уақытша үкіметінде Соғыс көлігі министрлігінің Парламенттік хатшысы болып қызмет етті. 1945 жылғы жалпы сайлауда ол Лейборист партиясының өкілі Стивен Свинглерге орынды жоғалтты, бірақ бірнеше айдан кейін 1945 жылғы Монмут округінен өткен қосымша сайлауда Монмутқа оралды. 1940 жылдардың соңында Торникрофт 1945 жылғы жалпы сайлаудағы ауыр жеңілістен кейін Консерватор партиясын қайта жаңарту үшін тынымсыз жұмыс істеді. Парламентте Англо-американдық қарызға қарсылығы оған парламенттік дебаттердегі шешен ретінде танымал есім берді, ал консерваторлар 1951 жылғы жалпы сайлаудан кейін билікке оралғанда, ол Сауда кеңесінің төрағасы болып тағайындалды. Ол 1954 жылы үкіметті партияның протекционизмді қолдауынан бас тартып, Тарифтер мен сауда жөніндегі келісімді қабылдауға көндіруде маңызды рөл атқарды.
He entered Parliament in the 1938 Stafford by election, for the borough of Stafford. He was re commissioned into the Royal Artillery in his previous rank on 30 August 1939. During the Second World War, he served with the Royal Artillery and the general staff. Along with other members of the Tory Reform Committee, Thorneycroft pressed his party to support the Beveridge Report. He served in the Conservative caretaker Government 1945 as Parliamentary Secretary at the Ministry of War Transport. In the 1945 general election, he lost his seat to his Labour opponent, Stephen Swingler, but he returned in the 1945 Monmouth by election for Monmouth a few months later. Throughout the late 1940s Thorneycroft worked assiduously to refurbish the Conservative Party after its disastrous defeat in the 1945 general election. His opposition to the Anglo American loan in the Commons earned him a reputation as a parliamentary debater, and when the Conservatives returned to power after the general election of 1951, he was appointed President of the Board of Trade. He was instrumental in persuading the government in 1954 to abandon the party's support for protectionism and accept the General Agreement on Tariffs and Trade.
Канцлерлік қызмет және отставка
Торникрофттің 1957 жылы премьер-министрлікке үміткерлікке түскен Гарольд Макмилланды қолдауы, оның үкіметтегі ең жоғары лауазымдардың бірі – Қаржы министрі (канцлер) болып тағайындалуына әкелді. Ол 1958 жылы екі кіші Қаржы министрі, Энох Пауэлл мен Найджел Берчпен бірге үкіметтік шығыстардың өсуіне байланысты отставкаға кетті. Макмиллан, өзі де бұрынғы Қаржы министрі болғандықтан, бұл отставкалар туралы "жергілікті шағын қиындықтар" деген атақты әрі көп цитаталанған пікір айтты. (Шындығында, Макмиллан Торникрофттің отставкасының салдарынан қатты алаңдады.) Кейін Торникрофт өзінің отставкаға кетуінің дұрыс болғанына күмәнданып, "біз, әдетте, тым ерте қарсылық білдірдік" деді.
Thorneycroft's support for Harold Macmillan in Macmillan's successful 1957 leadership contest for the premiership led to his appointment as Chancellor of the Exchequer, one of the most senior positions in the government. He resigned in 1958, along with two junior Treasury Ministers, Enoch Powell and Nigel Birch, because of increased government expenditure. Macmillan, himself a former chancellor, made a famous and much quoted remark that the resignations were merely "little local difficulties". (In reality, Macmillan was deeply concerned about the possible effects of Thorneycroft's resignation.) In retrospect, Thorneycroft questioned the wisdom of his resignation, saying that "we probably made our stand too early."
Кейінгі саяси мансап
Торникрофт 1960 жылы Макмиллан оны авиация министрі етіп тағайындағанда үкіметке қайта оралды. 1962 жылы ол қорғаныс министрі болып тағайындалды. Макмилланның орнын сэр Алек Дуглас Хоум басып алғаннан кейін ол осы лауазымда қалды; ал 1964 жылдың сәуірінде бұл лауазым Адмиралтействоның бірінші лорды, соғыс және әуе министрімен біріктіріліп, қорғаныс министрі болып өзгертілді. Қорғаныс министрлігінде Торникрофт Сунда бұғазы дағдарысында маңызды рөл атқарды, 1964 жылдың тамыз және қыркүйек айларында Индонезия мен Малайзия арасындағы қақтығыс қызып тұрғанда, бастапқыда Индонезия талап еткен Сунда бұғазы арқылы HMS Victorious авианосецінің өтуін қолдады, кейін қарсылық білдірді. 1964 жылы үкімет жеңілгеннен кейін Торникрофт алдымен Алек Дуглас Хоум басқаруымен қорғаныс жөніндегі көлеңкелік хатшы қызметін атқарды, ал келесі жылы Эдвард Хит оны көлеңкелік ішкі істер министрі етіп тағайындады. Торникрофт 1966 жылғы жалпы сайлауда өкілдік орнынан айырылып, 1967 жылдың 4 желтоқсанында Стаффорд графтығындағы Данстон бароны Торникрофт ретінде өмірлік пэр ретінде пэрлікке көтерілді.
Thorneycroft returned to the Cabinet in 1960, when he was appointed Minister of Aviation by Macmillan. In 1962, he was promoted to be Minister of Defence. He retained the post upon Macmillan's replacement by Sir Alec Douglas Home; then in April 1964 the post was combined with the First Lord of the Admiralty, Secretary of State for War and Secretary of State for Air as the Secretary of State for Defence. At Defence, Thorneycroft played a pivotal role in the Sunda Straits Crisis, first supporting and then opposing the passage of the aircraft carrier HMS Victorious through the Indonesian claimed Sunda Strait during the height of the Indonesia Malaysia confrontation in August and September 1964. After the Government was defeated in 1964, Thorneycroft first served as Shadow Secretary of State for Defence under Alec Douglas Home, before being made Shadow Home Secretary by Edward Heath the next year. Thorneycroft lost his seat at the 1966 general election, and was raised to the peerage as a life peer as Baron Thorneycroft, of Dunston in the County of Stafford on 4 December 1967.
Кейінгі өмірі
Торникрофт Маргарет Тэтчердің монетаристік саясатын жақтады және 1975 жылы оны Консервативтік партия төрағасы етіп тағайындады. Ол 1981 жылға дейін осы лауазымды атқарды. Ол әуесқой суретші ретінде белгілі болды және көрмелер ұйымдастырды. Уинстон Черчилль Торникрофттың сурет салуға деген қызығушылығын естігенде: «Әрбір министрдің әдеті болуы керек. Сенің әдетің – сурет салу болсын», – деген еді. Монмут округінің депутаты болған кезінде Торникрофт Ньюпорт қаласының батысындағы Лоуэр-Мачен ауылындағы Мачен үйінде тұрды.
Thorneycroft was a strong supporter of Margaret Thatcher's monetarist policies, and she made him Chairman of the Conservative Party in 1975. He held the position until 1981. He was notable as an amateur watercolourist and held exhibitions. Winston Churchill, when told of Thorneycroft's interest, had said, "Every minister must have his vice. Painting shall be yours". During his time as M. P. for Monmouth, Thorneycroft lived at Machen House, in the hamlet of Lower Machen, to the west of the City of Newport.
Отбасы
Оның әкесінің әкесі – Виктория дәуірінің полковнигі Томас Торникрофт, Вулвергемптон өнеркәсіпшісі, ерекше мінезді, жер иесі және танымал консерватор болған; оны Бенджамин Дизраэли сайлауға түсуге шақырды. Полковник Торникрофт Стаффордшир және Шропширдегі, соның ішінде Теттенхолл мұнарасы мен Тонг қамалына ие болған немесе жалға алған. Оның бабасы Джордж Бенджамин Торникрофт, темір қорытындысын құрған, әділет төрешісі (JP), Стаффордширдің лейтенант-лорд орынбасары және Вулвергемптонның тұңғыш мэрі болды. Әкесінің туысы Джон Исаак Торникрофт – «Воспер Торникрофт» компаниясын құрған адам. Екінші туысы – Зигфрид Сассон. Үшінші туысы – Уильям Уайтлоу. Тағы бір екінші туысы – романшы Эллен Торникрофт Фаулер. Оның әкесінің ағасы – Вулвергемптон лорды. Бірінші некесінен Шила Уэллс Пейджбен отасқаннан кейін ажырасып, 1949 жылы Карла, Роберти графинясына (кейін леди Торникрофт, DBE) үйленді. Бірінші әйелінен ұлы, екінші әйелінен қызы болды.
His grandfather was the Victorian Colonel Thomas Thorneycroft, a Wolverhampton industrialist, eccentric, landowner and well known Conservative; he was asked to stand for election by Benjamin Disraeli. Colonel Thorneycroft owned or leased various houses in Staffordshire and Shropshire including Tettenhall Towers and Tong Castle. His great grandfather was George Benjamin Thorneycroft, an ironfounder, JP, Deputy Lord Lieutenant of Staffordshire and first Mayor of Wolverhampton. His grandfather's cousin was John Isaac Thorneycroft who founded Vosper Thorneycroft. A second cousin was Siegfried Sassoon. A third cousin was William Whitelaw. Another second cousin was the novelist Ellen Thorneycroft Fowler. His great uncle was Lord Wolverhampton. After his first marriage, to Sheila Wells Page, and divorce, he married Carla, Contessa Roberti (later known as Lady Thorneycroft, DBE) in 1949. He had a son by his first wife and a daughter by his second wife.