Кіріспе

Католик шіркеуінің басшысы 498 жылдан 514 жылға дейін. Рим папасы Симмах (19 шілде 514 жылы қайтыс болды) 498 жылдың 22 қарашасынан өліміне дейін Рим епископы болды. Оның қызмет ету кезеңі Рим дін қызметкерлерінің көпшілігі қайсысы папа сайланғаны туралы қатысты үлкен алауыздықпен белгіленді.

Ерте өмір

Ол Жерорта теңізіндегі Сардиния аралында (сол кезде вандалдардың үстемдігінде) дүниеге келді, Фортунаттың ұлы. Джеффри Ричардс оның мүшрик болып туғанын және "барлық остготтар папаларының арасындағы ең сырттан келгені" екенін айтады, олардың көпшілігі аристократтар отбасынан шыққан. Симмах Римде крещениеден өтті, содан кейін Папа Анастасий II (496–498) кезінде Рим шіркеуінің архидиаконы болды.

Папалық

Симмах 498 жылғы 22 қарашада Константиний базиликасында (Святой Иоанн Латеран) папа болып сайланды. Санта-Прасседе архипресвитері Лаврентий сол күні, шығыс рим императоры Анастасий қолдауымен Византиялық көзқарастарды ұстанатын қарсыластар тобы тарапынан, Санта-Мария базиликасында (болжам бойынша Санта-Мария Маджоре) Рим папасы болып сайланды. Екі топ та Готика патшасы Ұлы Теодорихті төрешілік етуге келісті. Ол, бірінші сайланған және көптеу қолдауға ие болған адамның папа ретінде мойындалуы керек деп шешті. Бұл таза саяси шешім болды. Жүргізілген тергеу Симмахтың пайдасына болды және оның сайлануы заңды деп танылды. Дегенмен, "Лоуренциан фрагменті" деп белгілі ертедегі құжат Симмахтың пара беріп осы шешімге қол жеткізгенін алға тартады, ал Милан диакы Магнус Феликс Эннодий кейіннен 400 солиди ықпалды тұлғаларға таратылғанын, олардың есімдерін атаудың жөн емес екенін жазды.

Рим Синоды I

Симмах 499 жылдың 1 наурызында Римде 72 епископ пен Рим шіркеуінің барлық рухани қызметкерлерінің қатысуымен синод шақырды. Лаврентий осы синодқа қатысты. Соңынан ол Кампаниядағы Нуцерия епархиясына бекітілді. Liber Pontificalis бойынша, Симмах Лаврентийге "шынайы ниетпен" шіркеу тағайындады, бірақ "Лорантиан фрагменті" Лаврентийге "қатты қорқыту мен алдау арқылы, күшпен Нуцерияға (қазіргі Салерно провинциясындағы Ноцера Инфериоре) жіберілді" деп хабарлайды. Синод сондай-ақ, Папа тірі кезінде оның орнын басушыны сайлау үшін дауыс жинауға тырысқан, немесе осы мақсатта кеңестер мен мәслихаттар өткізген кез келген дін қызметкерінің қызметтен алынып, қауымнан шығарылуын қабылдады.

II Аримин Синоды

501 жылы Лаврентийдің қолдаушысы, сенатор Руфий Постумий Фест, Симмахты түрлі қылмыстарда айыптады. Бастапқы айып – Симмахтың Пасханы қате күні тойлағаны еді. Теодорих патша оны Ариминумға шақыртып, айыптауға жауап беруге бұйырды. Рим папасы келген соң ғана, оған тағы басқа да айыптаулар қойылатынын білді – оның ішінде, адалсыздық және шіркеу мүлігін дұрыс пайдаланбағаны. Симмах қорқып, түн ортасында Ариминумнен бір серігімен қашып кетті. Оның қашуы қате есеп болып шықты, себебі ол кінәсін мойындағандық деп есептелді. Лаврентийді оның қолдаушылары Римге қайта әкелді, бірақ дін қызметкерлерінің көп бөлігі, соның ішінде ең жоғары дәрежелілердің көпшілігі, одан қол үзді. Алтинум епископы Петр, Теодорихтың 502 жылы Пасханы тойлауға және Синод шешімі шыққанға дейін Епархияны басқаруға тағайындалды. Италияның басқа митрополиттері – Равенналық Петр II, Миландық Лаврентий және Аквилеялық Марцеллиан төрағалық еткен Синод Санта-Мария (Маджоре) базиликасында ашылды. Ол қырқырысқа ұшырады. Кеңес тез арада тоқтап қалды, себебі Симмахтың қарсыластары, сенаторлар Фест пен Пробиннің өтінішімен Теодорихтың Апостольдық сапаршысы ретінде жіберген Альтиналық Петр епископтың қатысуы мәселесі туды. Симмах, келген епископтың болуы Рим тақтысының бос екенін білдіретінін, ал тақ бос болуы мүмкін емес, егер ол кінәлі болмаса – яғни, дәлелдер тыңдалмас бұрын іс шешілген деген пікірді айтты. Жиналған епископтардың көпшілігі осымен келіссе де, Теодорихтың рұқсатынсыз Апостольдық сапаршыны кері қайтару мүмкін емес еді, ал рұқсат берілмеді. Осы тұйыққа байланысты Рим азаматтарының наразылығы күшейді, соның салдарынан бірқатар епископтар Римнен қашып кетті, ал қалғандары Теодорихтан Синодты Равеннаға көшіруді сұрады.

Рим Синоды III

Король Теодорих олардың синодты жылжыту туралы өтінішін қабылдамады, оның орнына 1 қыркүйекте қайта жиналуға бұйырды. 27 тамызда король епископтарға өзінің екі Majores Domus nostrae – Гудила мен Бедеулфты, синодтың қауіпсіз және қорқынышсыз жиналуын қадағалау үшін жіберіп отырғанын хабарлады. Қайта жиналғанда жағдай одан да шиеленісті болды. Бірінші кезекте айыптаушылар бір құжат ұсынды, онда корольдың Симмахтың кінәлі екенін білгендігі, демек синодтың кінәлі деп есептеуі, айғақтарды тыңдап, содан кейін үкім шығаруы керек екендігі айтылды. Одан да маңыздысы, Симмах Синодқа қатысу үшін бет алғанда, оның жақтастарына көшедегі шабуыл жасалды: көптеген қолдаушылары жарақат алды, ал Гордиан және Дигниссим сияқты бірнешеуі қаза тапты. Симмах Әулие Петр шіркеуіне шегініп, синодтың өтініштеріне қарамастан, сыртқа шығудан бас тартты. Алайда, "Симмахтың өмірі" кітабында бұл өлтірулерді сенаторлар Фест пен Пробиннің жақтастары мен сенатор Фауст арасындағы көшедегі төбелес бөлігі деп көрсетеді. Шабуылдар әсіресе дін қызметкерлеріне – Винколидегі Сан-Пьетро шіркеуінің дін қызметкері Дигниссимге және Санти-Джованни-э-Паоло шіркеуінің дін қызметкері Гордианға бағытталды, бірақ мәтіннің риторикасы зорлық-зомбылықты Симмахты қолдаған кез келген адамға – ер немесе әйел, дін қызметкері немесе қарапайым адамға таратуда. Римде дін қызметкерінің түнде қауіпсіз жүруі мүмкін емес еді.

IV Пальмарис Синоды

Осы кезде синод тағы да Теодорих патшаға өтініш жасап, мәжілісті таратып, үйлеріне қайтуға рұқсат сұрады. Теодорих 1 қазандағы хатында мәселені аяқтау керектігін жауап берді. Сондықтан епископтар 502 жылдың 23 қазанында Пальма деп аталатын жерде қайта жиналды және бұрынғы екі отырыстың оқиғаларын қарастырғаннан кейін, папа апостол Петірдің мұрагері болғандықтан, оған үкім шығаруға құқығы жоқ екенін шешті және мәселені Құдайдың қалауына қалдырды. Ол онымен рухани байланысты үзгендердің барлығын онымен келісуге шақырды, ал болашақта оның келісімінсіз Римде мисса өткізген кез келген дін қызметкері схизматик деп жазалануға тиіс. Бұл қаулыға Миландық Лаврентий және Равенналық Петр басқарыған 76 епископ қол қойды.

Папалық биліктің аяқталуы

Синодтың нәтижесіне қарамастан, Лоуренций Римге оралды, және келесі төрт жыл бойы, «Лоуренций фрагментіне» сәйкес, ол шіркеулерді басқарып, сенатор Фесттің қолдауымен папа ретінде билік жүргізді. Екі топ арасындағы күрес екі бағытта жүргізілді. Бірі – әр діни лагерьдің жақтастары жасаған көтеріліс пен зорлық-зомбылық, ол «Liber Pontificalis» кітабында айқын сипатталған. Екіншісі – дипломатиялық жолмен жасалған, «Симмахтың жалған құжаттары» деп аталатын, Симмахтың пап ретінде жауапкершілікке тартылмауына дәлелдеме ретінде шіркеу заңдарындағы жасалған құжаттар жиынтығы. Осы жалған құжаттардың III Рим Синоды кезінде пайда болғаны және Пальмаристегі шешімге себеп болғаны болжанады. Дипломатиялық майдандағы одан да табысты жетістік – король Теодорихты араласуға көндіру болды, бұл жұмысты негізінен римдік емес екі қолдаушы, миландық диякон Эннодий және жер аударылған диякон Диоскор жүргізді. Ақыры, Теодорих 506 жылы Лоуренцийге қолдауын кері алып, Фестке Рим шіркеулерін Симмахқа тапсыруды бұйырды. 513 жылы Арль епископы Цезарий Италияда тұтқында отырған Симмахқа келді. Бұл кездесу Цезарийдің паллиум алуына әкелді. Осы танысуға сүйене отырып, Цезарий кейіннен Симмахтан өкіметін орнатуға көмектесу үшін хат жазды, және Уильям Клингширннің сөзіне сәйкес, Симмах «өзінің билігіне сыртқы қолдау табу үшін» оған ынталы түрде көмектесті. Папа Симмах Африка мен Сардинияның католик епископтарына, арий вандалдарының билеушілерімен жер аударылғандарға ақша және киім-кешек берді. Ол сонымен қатар Италияның жоғарғы бөлігінен тұтқындарды босатып, оларға көмек сыйлады. Лоуренций антипапа ретінде танылса да, Киелі Павел шіркеуіндегі пап галереясында Симмахтың емес, оның суреті ілінген.

Өлім

Симмах 514 жылдың 19 шілдесінде қайтыс болды және Әулие Петр базиликасына жерленді. Ол он бес жыл, жеті ай, жиырма жеті күн таққа отырды.