Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Карадокус (орта валлий: Karadawc), Джеффри Монмуттың «Historia regum Britanniae» («Британия патшаларының тарихы») атты, британдық патшалар туралы псевдотарихи еңбегінде, Октавиус билігінде Корнуолл герцогы болды, ол Корнуолл патшасы атанды және император Магнус Максимустың тұсында қайтыс болды. Карадокус Октавиус патшалығында Корнуолл герцогы болған. Ол Октавиусқа өзінің қызын Максимусқа үйлендіріп, осы одақ арқылы Британияны Риммен біріктіруді ұсынды. Октавиус осы идеяға келіскен соң, Карадокус Максимусқа хабар жеткізу үшін ұлы Маурицийді Римге жіберді. Патшаның туысы Конан Меридок бұған қарсы болды және Максимус Саутгемптонға жақын жерге қонғанда оған шабуыл жасауға жақын болды. Тек Карадокус келгеннен кейін ғана бейбітшілік орнады. Олар тарап кетті, Октавиус Максимусқа патшалық билікті тапсырып, зейнетке шықты, ал Карадокус Максимусты қолдады. Максимус Британия патшасы болғаннан кейін бес жыл өткен соң, ол Галлияны тонау үшін елден кетті, ал Джеффри Монмут Максимус өзінің патшалығын басқаруды Карадокус ағасы Дионотқа тапсырды дейді, оны Корнуолл патшасы деп атады, «ол бауыры Карадоктың орнын басып, сол патшалықта биледі». Джеффри Монмут Корнуоллдың «герцог» (dux) және «патша» (rex) терминдерін, тіпті бір адам үшін (мысалы, Кадор) әртүрлі қолданды, бірақ оның еңбегінде Карадокус Октавиус және кейін Максимус тұсында Корнуоллды билеуші ретінде суреттеледі, ол соңғысының билігінің алғашқы бес жылында қайтыс болды. Корнуолл тарихшысы Ричард Кареу Карадокусты Корнуолл герцогы деп атайды және 443 жылы Октавиусқа Кембридж университетін құруды тапсырған ертерек дереккөзді (Д. Кей) көрсетеді. Кареу оның орнын 500 жылы Горлой басады дейді. Уэльс триадалары Кардокты (Caradawg Vreichvras) Король Артурдың Корнуоллдағы Целливигтегі бас ақсақалы ретінде атайды, ол Монмуттың Карадокус туралы ақпарат көзі болуы мүмкін.
Caradocus (middle Welsh: Karadawc), according to Geoffrey of Monmouth's Historia regum Britanniae, a pseudohistorical account of the kings of the Britons, was the duke of Cornwall under the reign of Octavius, who became king of Cornwall and died during the Emperor Magnus Maximus' reign. Caradocus was the Duke of Cornwall during the reign of Octavius. It was he who suggested to Octavius that he should wed his daughter to Maximus and unite Britain with Rome through that union. When Octavius agreed to the idea, Caradocus sent out his son, Mauricius, to Rome as to deliver the message to Maximus. Conan Meriadoc, the king's nephew, did not approve and nearly attacked Maximus when he landed near Southampton. Only when Caradocus arrived was peace restored. They dispersed and Octavius handed Maximus the kingship and retired, as Caradocus rallied behind Maximus. Five years after Maximus became king of Britain, he left the country to ravage the land of Gaul, and Geoffrey of Monmouth says that Maximus had left governance of his kingdom to Caradocus' brother, Dionotus, whom he calls the king of Cornwall, "who had succeeded his brother Caradoc in that kingdom." Geoffrey of Monmouth varies his use of the terms dux ('duke') and rex ('king') of Cornwall, even for the same person (for example, Cador), but his account consistently presents Caradocus as ruler of Cornwall under Octavius and then Maximus, who died within the first five years of the latter's reign. Cornish antiquary Richard Carew has Caradocus as Carodoc Duke of Cornwall, and gives an earlier source (D. Kay) who says that he was tasked by Octavius to found the University of Cambridge in 443. Carew has him succeeded by Gorlois in 500. Welsh Triads mention Caradoc (Caradawg Vreichvras) as King Arthur's chief elder at Celliwig in Cornwall, who may have served as Monmouth's source for Caradocus.