Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Дионот – Джеффри Монмуттың «Historia regum Britanniae» еңбегінде айтылған Корнуоллдың аңыз патшасы. Бұл кітап ежелгі Уэльс деректеріне негізделген және көптеген тарихшылар пікір таластырып жүрген Британия билеушілерінің тарихын баяндайды. Дионот ағасы Карадоктан кейін таққа отырып, император Магнус Максимустың Галлиядағы жорықтары кезінде Британияның регенті болды. Осы патша туралы ерекше жайт – Уэльс жылнамаларында, Джеффри Монмуттың кітабының көп бөлігімен салыстырғанда, оның есімі еске алынбаған. Дегенмен, Джеффри Уэльс есімдерінің латын тіліндегі нұсқаларын қолданғандықтан, ол Корнуолл герцогы Динодты немесе Максимустың ұлы Ану Динодты білдіруі мүмкін. Дионот Максим билікке келгенге дейін патша болғандығы туралы ештеңе айтылмаған. Ол алғаш рет Бриттания королі Конан Меридоктың өз елін халқымен толықтыру үшін британиялық әйелдерді сұрап хат жіберген кезде есімдері тіркелді. Дионот өте абыройлы және күшті болғандықтан, оның өтінішін қабылдап, жетпіс екі мың әйелді Галлияға жіберді. Бірақ кемелер теңізде жоғалып, әйелдердің көп бөлігі қаза тапты немесе варварлар қолға түсірді. Джеффри Монмут Дионот туралы басқа ештеңе айтпайды, алайда осы әйелдердің бір тобы пикттер мен гунндардың патшалары Ваниус пен Мелганың, олармен қарым-қатынас жасауға тырысқандарына қарсылық көрсетті. Әйелдер қарсылық танытқандары үшін қырғынға ұшырады, ал корольдер Британияға Албаниядан шабуыл жасады. Британия, Максимустың соғысы мен теңіздегі қайғылы оқиғалар салдарынан, еңбекке жарамды ер және әйел адамдардан бос қалды. Бұл екі патшаға қарсылық көрсетуге тырысқанға дейін елдің көп бөлігін қиратуға мүмкіндік берді. Максим соңында Gracianus Municeps атты адамды патшалардың шабуылын тоқтатуға жіберді. Ол екі легионмен жіберілді және корольдер Ирландияға қашқанға дейін мыңдаған жауынгерлерді өлтірді. Максим көп ұзамай Римде қайтыс болды, ал Дионот немесе оның тағдыры туралы ештеңе айтылмады, ал Грациан таққа отырды. «Historia regum Britanniae» еңбегінде Конан Меридоктың өзінің қызы Урсулаға ғашық болғаны айтылады, бұл тоғызыншы ғасырға тән қасиетті Урсула туралы аңызға сілтеме жасайды. Аңыз бойынша, Дионот (оның әкесі, Дюмонияның патшасы) Армориканың язычник үкіметшісі Конан Меридок оған үйленуге ұсыныс жасайды. Үш жылдық кешігуден кейін, оған әрқайсысында мың қызметшісі бар он жас әйел серік ретінде берілді; олар он бір кемеге мініп үш жыл теңізде саяхаттады, бірақ үйлену уақыты жеткенде, кемелер желдің күшімен керемет түрде Кельнге, содан кейін Базельге және Римге жетіп, қайта Кельнге оралды, онда оларды гунндар өлтірді. Бұл деректерден басқа, Джеффри бұл кейіптің прототипі ретінде, қысқа ғана өмір сүрген римдік узурпатор Маркустың тарихи тұлғасын пайдаланған болуы мүмкін.
Dionotus was a legendary king of Cornwall in Geoffrey of Monmouth's Historia regum Britanniae, an account of the rulers of Britain based on ancient Welsh sources and disputed by many historians. Dionotus succeeding his brother Caradocus, and was regent of Britain during the campaigns in Gaul of Emperor Magnus Maximus. The curious thing about this king is that the Welsh chronicles, which parallel most of Geoffrey of Monmouth's book, do not mention this king by name. However, Geoffrey uses Latin versions of Welsh names so he could be referring to Dynod, duke of Cornwall, or Anwn Dynod, Maximus's own son. Nothing is said of Dionotus until he became king under Maximus. He is first mentioned when Conan Meriadoc, king of Brittany sends a request to Britain for Briton women to help populate his country. Dionotus, being extremely noble and powerful, accepted the request and sent seventy two thousand women to Gaul. The ships, however, became lost at sea and most of the women died or were captured by barbarians. No further mention is made of Dionotus by Geoffrey of Monmouth, but a small group of these women defied kings Wanius and Melga of the Picts and the Huns, who attempted to have intercourse with them. The women were slaughtered for their defiance and the kings invaded Britain from Albany. Britain, due to the war led by Maximus and the tragedy at sea, was empty of all able bodied men and women. This allowed the two kings room to destroy much of the countryside before any attempt at resisting them could be made. Maximus finally sent a man named Gracianus Municeps to stop the attack by the kings. He was sent in with two legions and killed many thousands of warriors before the kings fled off the island to Ireland. Maximus died in Rome soon after, and while no mention is made of Dionotus or his fate, Gracianus took hold of the crown. A passing mention is made in the Historia regum Britanniae to Conan Meriadoc being madly in love with his daughter, Ursula, which reflects the ninth century legend of Saint Ursula. According to the legend, Dionotus (her father, said to be king of Dumnonia) is asked her hand in marriage by Conan Meriadoc, the pagan governor of Armorica. After obtaining a three year delay, she was given as companions ten young women, each of which had a thousand virgin handmaidens; they embarked in eleven ships and sailed for three years, but when the time came for her marriage, the ships were miraculously carried by a gale first to Cologne, then Basel and on to Rome before returning to Cologne where they were killed by Huns. As well as this source, Geoffrey may also have based this character on the historical figure of Marcus, a short lived Roman usurper whose limited historical exploits are seemingly mirrored by Dionotus'.