Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Католик шіркеуінің басшысы 556 жылдан 561 жылға дейін.
Head of the Catholic Church from 556 to 561
Папа Пелагий I (3 наурыз 561 жылы қайтыс болды) 556 жылдан өліміне дейін Рим епископы болды. Бұрын Константинопольге апокрисиарий болған Пелагий I император Юстиниан I-нің үміткері ретінде папа болып сайланды, бұл тағайындама Батыс шіркеуінде оң қабылданбады. Папалыққа тағайындалғанға дейін ол Юстинианның шіркеудегі теологиялық фракцияларды келістіру мақсатымен «Үш тарауды» айыптау әрекеттеріне қарсы болды, бірақ кейін Юстинианның позициясын қабылдады.
Pope Pelagius I (died 3 March 561) was the bishop of Rome from 556 to his death. A former apocrisiarius to Constantinople, Pelagius I was elected pope as the candidate of Emperor Justinian I, a designation not well received in the Western Church. Before his papacy, he opposed Justinian's efforts to condemn the "Three Chapters" in order to reconcile theological factions within the Church, but later adopted Justinian's position.
Отбасы және ерте мансап
Пелагий Римнің асыл текті отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Иоанн сол кезде Италия екіге бөлінген екі әкімшілік округінің бірінде викарий болған сияқты. Пелагий папа Агапет I-ге еріп Константинопольға барды және апокрисиарий болып тағайындалды. Осылайша Пелагий император Юстиниан I-нің ықпалына ие болды. 543 жылы Римге оралды. Тағайындалуынан бұрын ол Юстинианның «Үш тарауды» айыптау әрекеттеріне қарсы болды, себебі император шіркеудегі теологиялық топтарды келісуге тырысқан. Бірақ кейін Пелагий Юстинианның ұстанымын қабылдады. Пелагий I-нің паптығы Вигилийдің өліміне қатысы болуы мүмкін деген қауесеттермен және оның Юстинианға мойынұсынуы монофизитшілдікке қолдау көрсетуді білдіретіндігіне күдік тудырды. Бұл күдікті сейілту үшін ол Римде қоғамдық тәртіпті сақтауға және дін қызметкерлері арасындағы бұзушылықтарды түзетуге күш салды. Сондай-ақ ол кедейлерге, ашаршылық пен соғыстың құрбандарына көмектесті. Пелагий Сивитавеккхиядағы гарнизон қолбасшысының өтініші бойынша сол қаланың епископы Лоренцке әскерге рухани кеңесшілер (капеллан) беруді тапсырды. Ол Римдегі Санти Апостоли шіркеуінің салынуына атсалысты, ол Нарсестің остготтар үстінен толық жеңісін тойлау үшін салынған. Пелагий I бес жыл қызмет етті және 3 наурызда 561 жылы қайтыс болғаннан кейін Ескі Санкт-Петер базиликасына жерленді.
Pelagius was born into a noble family from Rome. His father, John, seems to have been vicar of one of the two civil districts into which Italy was then divided. Pelagius accompanied Pope Agapetus I to Constantinople and was appointed apocrisiarius. As such, Pelagius acquired great influence with Emperor Justinian I. He returned to Rome in 543. While before his ordination he opposed Justinian's efforts to condemn the "Three Chapters" in order to reconcile theological factions in the Church, afterwards Pelagius adopted Justinian's position. Pelagius I's pontificate was undermined by rumors that he might have somehow been complicit in the death of Vigilius, and suspicion that his conceding to Justinian indicating a support for monophysitism. To overcome this he worked to maintain public order in Rome, and correct abuses among the clergy. He also labored on behalf of the poor and the victims of famine and war. In response to a request from the garrison commander at Civitavecchia, Pelagius directed Bishop Lawrence of that town, to provide chaplains for the army. He is credited with the construction of the Santi Apostoli, Rome, built to celebrate the complete victory of Narses over the Ostrogoths. Pelagius I served five years, and upon his death on 3 March 561 was buried in Old St. Peter's Basilica.