Кіріспе

1146 - 1157 жылдар аралығында Дания королі болған Свейн III Грат (Svend III Grathe; шамамен 1125 – 23 қазан 1157) – 1146 және 1157 жылдар аралығында Дания королі болды, Канут V және өз туысы Вальдемар I-мен үздіксіз одақтастықта болды. 1157 жылы үш патша Данияны үш бөлікке бөлісуге келісті. Свейн бейбіт дастарқанда өзінің қарсыластарын өлтіруге әрекеттенді, бірақ Вальдемар I Грат егістігіндегі шайқаста жеңіліп, қаза тапты.

Ерте өмір

Свен Ерік ІІ патшаның және оның күйеуі Туннаның заңсыз ұлы болды. 1130-жылдардың ортасында Свен Эрик II-мен бірге Норвегияға сапар шекті, ол кезде оның әкесі Дания тағы үшін король Нильспен күресті. 1137 жылы Эрик II қайтыс болғаннан кейін, оның орнына Эрик III келді, ал Свен Германияның Конрад III сарайына жіберілді. Мұнда ол Конрадтың туысы Фредерикпен дос болады.

Азаматтық соғыс

Келесі жылдары Свейн Дания корольдігі үшін Канутқа қарсы азаматтық соғыс жүргізді, оған Вальдемар қолдау көрсетті. Канутты архиепископ Эскил қолдады, бірақ Свейн Лунд архиепискобына Сканния мен Борнхольмде жер беріп, Эскилдің адалдығын қамтамасыз етуге кірісті. Кейін Свейн Зеландияда Канутты жеңіп, оны Ютландияға қамауға алды. 1147 жылы Свейн мен Канут вендтерге қарсы крест жорығын қолдау үшін бірікті. Свейн вендтермен теңіз шайқасына қатысқанда, Кануттан көмек аз болды және ол өзінің флагмандық кемесін жоғалтты. Азаматтық соғыс көп ұзамай қайта жаңғырды. Бірнеше шайқастан кейін Свейн Фюн мен Ютландияның бір бөлігін бағындырды және Вальдемарды Шлезвиг герцогы етіп тағайындады. Содан кейін Свейн Этельер фон Дитмаршенмен бірге Кануттың қолдаушысы Холштейннің Адольф II-іне қарсы жорыққа шықты. Свейн 1150 жылы Канутты елден қуғызды, ал 1151 жылы Кануттың неміс әскерлерімен қайта оралуы да тойтарылды. Канут пен Свейн Германияның Конрад III-нің қолдауын іздеді. 1152 жылы Фридрих I Германия королі болып жарияланды және сол жылы Мерзебургте келісімге келді. Келісім бойынша Свейн "басты король" атанды, Канут Данияның маңызды бөлігін алуға құқылы болды, ал Вальдемар Шлезвиг герцогтігін сақтап қалды. Алайда, Свейн келісімді бұзып, Канутқа аз ғана жер берді, соның салдарынан Даниядағы оның беделі оның тирандық мінезі мен немісшілдік көзқарасынан зардап шекті.

Үш бөлімділік

1154 жылы Суэйн Канут пен Вальдемардың одағымен құлатылды, Вальдемар I Кануттың серігі ретінде тағайындалды. Эскил және Суэйннің көптеген басқа да қолдаушылары оны тастап кетті, ол Германияға жер аударылды. Суэйн үш жыл бойы Данияны қайта басып алу үшін қолдау іздеп, 1157 жылы неміс герцогы Генрих Арыстанның көмегімен Данияға оралды. Бұл даниялық саудагерлерді елді Ютландия, Зеландия және Сканияға үш бөлікке бөлуге мәжбүр етті. Суэйн бірінші болып таңдалып, Сканияның билеушісі болды. 1157 жылғы 9 тамызда Роскильдеде өткен бейбіт дастархан барысында Суэйн өзінің екі серігін өлтіруді жоспарлады және Канутты өлтіруге сәттілікке жетті. Оқиға Роскильде қанды тойы ретінде танылды. Вальдемар Ютландияға қашып, 1157 жылғы 23 қазанда Суэйн әскерімен Грэте даласында шайқасты. Суэйннің әскері жеңіліске ұшырады, ал ол қашқанда аты батпаққа батып, шаруалар ұстап өлтірді.

Неке және балалылық

1152 жылы Суэн Майсен графы Конрадтың және Равенштейн графы Луиткардтың қызы Аделаға үйленді. Олардың қысқа ғұмырлы ұлы, болжам бойынша Эрик, және қызы Лютгард Истрия графы Бертольд І-ге үйленді.