Кіріспе

Әлеуметтік-теологиялық тұжырымдама

Протестанттық еңбек этикасы, сондай-ақ кальвинистік еңбек этикасы немесе пуритандық еңбек этикасы деп аталады, бұл әлеуметтану, экономика және тарих салаларындағы еңбек этикасының тұжырымдамасы. Ол адамның протестанттық сенімнің, әсіресе кальвинизмнің құндылықтарын қабылдауы еңбекқорлыққа, тәртіпке және үнемділікке әкелетінін баса көрсетеді. Бұл тіркес 1905 жылы көрнекті әлеуметтанушы Макс Вебердің «Протестанттық этика және капитализм рухы» атты кітабында алғаш рет қолданылды. Вебер протестанттық этика мен құндылықтардың, сондай-ақ кальвинистік аскетизм мен алдын ала белгілеу туралы ілімдердің капитализмнің пайда болуы мен таралуына жағдай жасағанын мәлімдеді. Құдайдан шақыру (немесе «шақыру») алған дін қызметкерлері мен қамқорлық көрсететін мамандар сияқты, протестанттық еңбек этикасына сәйкес, «қарапайым» жұмысшының да өзінің жұмысына адал болу арқылы орындай алатын құрметті қызметі бар. Бұл социологиядағы ең ықпалды және жиі сілтеме жасалатын кітаптардың бірі, бірақ ұсынылған тезис жарық көргеннен бері даулы болып келді. Веберге қарсы Фернан Браудель және Хью Тревор Ропер сияқты тарихшылар протестанттық еңбек этикасы капитализмді жасаған жоқ екенін және капитализм Реформацияға дейінгі католик қауымдастықтарында дамығанын айтады. Тарихшы Лоренс Р. Ианаконе «Протестанттық этика тезисінің ең айқын ерекшелігі – оның эмпириялық негіздемесінің болмауы» деп жазды. Бұл тұжырым Солтүстік, Орталық және Солтүстік-Батыс Еуропаның, сондай-ақ Америка Құрама Штаттарының қоғамдарының өзіне қатысты көзқарасын қалыптастыруға көмектескені үшін жиі мақталады.

Вебердің теориясы

Америкаға зерттеу сапарынан кейін Вебер өзінің протестанттық этика теориясын жасады, ол жұмысқа қатысты көзқарастан гөрі көбірек мәселелерді қамтыды. Осы этикаға ие адамдар, жақсы жағдайға (мысалы, қажырлы еңбектен) қол жеткізудің осы өмірде Құдайды ақтау екеніне сенді: бұл – табысқа қатысты теодиция; бұл олардың одан да көп байлыққа ие болу құқығын дәлелдейтін діни және әлеуметтік іс-әрекеттерді қолдады. Керісінше, осы этикадан dépour болғандар, Құдай келесі өмірде байлық пен бақытты сыйлап ақталады деп есептеді: бақытсыздыққа қатысты теодиция. Осы сенімдер күтулерге, мінез-құлыққа, мәдениетке және тағы басқаларға бағыт берді.

Протестанттық теологияның негізі

Теорияға сәйкес, протестанттар, Мартин Лютерден бастап, дүниелік еңбекті жеке тұлғаға да, қоғамға да пайдалы міндет деп түсіндірді. Осылайша, католиктердің ізгі амалдар туралы ұғымы протестанттар үшін құдайдың рақымының белгісі ретінде үнемі адал еңбек етуге міндеттемеге айналды. Католик дінінде, католиктер алған сенімін көрсету үшін ізгі амалдар қажет деп үйретіледі, ал амалсыз сенім өлі және сүрегіз болады. Ал кальвинист дінтанушылары тек құтқарылуға тағдырланғандар ғана құтқарылатынын үйретті. Протестанттар үшін құтқарылу – Құдайдың сыйы; осы протестанттардың sola gratia ерекшелігі. Құтқарылу рақым сыйы болғандықтан, протестанттар еңбекті оларға берілген сенімділік ретінде қарастырды. Сондықтан протестанттар құтқарылу үшін еңбек етпеді, керісінше, еңбек арқылы басқаларға пайда келтіре алады деп ойлады. Қажырлы еңбек пен шаруашылдық – Құдай берген нәрсенің сенімді басқарушысы болудың екі маңызды жолы деп есептелді. Сондықтан протестанттар осы қасиеттерге қызығып, оларға жетуге тырысты. Киелі кітапта еңбек этикасын қолдау үшін көптеген нақты діни мысалдар келтірілген. Ескі өсиетте көптеген мысалдар бар, мысалы, Құдайдың Шығу кітабындағы 20:8–10 аяттарындағы бұйрығы: «Демалыс күнін қасиетті сақтап, есте сақта. Алты күн еңбек етіп, барлық жұмысыңды істе, ал жетінші күн – Раббың Құдайға арналған демалыс күні». Ескі өсиеттегі Нақыл сөздер кітабынан да мысал келтіруге болады: «Аз ұйықта, аз дем ал, қолдарыңды бүгіп, жат, сонда кедейлік қарақшы сияқты сені қуып жетеді, аштық қарулы адам сияқты сені қоршайды». Жаңа өсиетте де көптеген мысалдар бар, мысалы, Лұқа кітабындағы Он Мина туралы теңеу. Апостол Павел 2 Салоникалықтарға жолдаған хатында: «Егер біреу еңбек етуге ықыласты болмаса, ол тамақтанбасын» деді.

Қолдау

20 ғасырдың соңында Лоренс Харрисон, Сэмюэл П. Хантингтон және Дэвид Лэндестің еңбектері Вебердің тезисіне деген қызығушылықты қайта жандандырды. 2003 жылғы 8 маусымда «Нью-Йорк Таймс» газетінде жарияланған мақаласында Нилл Фергюсон Экономикалық ынтымақтастық және даму ұйымының (ЭЫДҰ) деректерін пайдаланып, «соңғы ширек ғасырдағы Батыс Еуропаның тәжірибесі протестанттық этиканы күтпеген жерден растайды» деді, сондай-ақ қазіргі протестанттық Батыс Еуропа елдеріндегі адамдардың орташа жұмыс уақыты католик елдеріне немесе АҚШ-қа қарағанда аз болуының себебі белсенді протестанттықтың төмендеуіне байланысты екенін айтты.

Жеке тұлғалар

Протестанттық этика деп аталатын нәрсенің жеке адамдарға қатысты болуы мен әсері туралы зерттеулер бар. Грониген университетінде жүргізілген зерттеу көрсеткендей, жұмыссыз протестанттардың психологиялық жағдайы жалпы халықтан әлдеқайда нашар.

Америка Құрама Штаттары

1677 жылы Жаңа Англияның алғашқы отарлары көбінесе протестанттардан тұратын, еңбекқорлық пен заңды құрметтеуші қауымдастықтар еді. Пастор Джон Старк протестанттық еңбек этикасы "протестантизм, кальвинизм, шақыру және капитализм туралы мифтерді көбейтті. Көптеген адамдар бүгінге дейін протестанттар құтқарылуға дәлел табу үшін тырысады деп сенеді". Кейбір мәліметтерге сәйкес, протестанттық еңбек этикасы американдық мәдениетке соншалықты сіңгендіктен, оның пайда болуын адамдар байқамай қалуы мүмкін. АҚШ-тағы протестантизм тарихының нәтижесінде, елдің табыстарын осы этикадан, оның дамуына маңызды үлес қосқан нәрседен ажырату қиын болуы мүмкін.

Бақ-береке теологиясының этикасымен қарама-қарсы

2020 жылы Тшилидзи Марвала протестанттық этика қағидалары Африканың дамуы үшін маңызды екенін және оларды секулярландырып, дамудың негізі ретінде ғажайыптарды ұсынатын Өркендеу Христиандығы этикасына балама ретінде қолдану қажеттігін айтты. Жақында жарияланған мақалада Бенджамин Кирби өркендеу теологиясының, әсіресе нео-Пентекост қозғалыстарының ықпалы, біріншіден, қазіргі Пентекост және неолибералды капитализм арасындағы қарым-қатынасты, екіншіден, Веберді қызықтырған кальвинистік аскетизм мен қазіргі капитализм арасындағы қарым-қатынасты салыстыруға жасалатын әрекеттерді қиындататынымен келіседі. Дегенмен, Кирби Вебердің талдауының маңыздылығын сақтайтынын атап көрсетеді: ол қазіргі Пентекост және неолибералды капитализм арасындағы "жаңа сайыпқыраушылық байланысын" ұсынады, нео-Пентекост шіркеулері неолибералды экономикалық процестерді орнату құралы ретінде әрекет ете алатынын, мысалы, жандарды кәсіпкерлікке, жауапкершілікті сезінуге тәрбиелеу арқылы ұсынады.

Тарихилығы

Австриялық саяси экономист Жозеф Шумпетер капитализмнің Еуропаның протестант аймақтарында емес, 14 ғасырда Италияда басталганын айтты. Даниялық макроэкономист Томас Барнебек Андерсен және авторлар тобы католик цистерциан орденінің монастырьларының орналасқан жері, әсіресе олардың тығыздығының, кейінгі ғасырлардағы осы еңбек этикасымен тығыз байланысты екенін тапты; осы монастырьлардың 90 пайызы 1300 жылға дейін құрылған. Экономист Джозеф Хенрих осы корреляцияның 21 ғасырға дейін сақталатынын анықтады. Еуропалық нарықтық экономиканы одан әрі дамытқан факторлардың қатарында феодализмнің құлдырауы мен ақшаға айналуымен байланысты меншік құқықтарының нығаюы, транзакциялық шығындардың төмендеуі және бубондық оба эпидемиясынан кейін шын жалақының өсуі болды. Әлеуметтанушы Родни Старк: «Экономикалық дамудың өте маңызды кезеңінде осы солтүстік капитализм орталықтары католик болды, протестант емес», – деп мәлімдеді, ал Реформация болашақта алыс болды. Ол сондай-ақ басқа тарихшылардың тұжырымдарын атап өтті, католиктерге қарағанда протестанттардың «жоғары мәртебелі капиталистік лауазымдарды иеленуі аз ғана мүмкін», католик Еуропасы протестант аймақтарымен салыстырғанда өнеркәсіптік дамуда қалып қоймады және тіпті Вебер «толыққанды дамыған капитализм Еуропада пайда болды» деп жазды. Реформациядан бұрын. Британдық тарихшы Хью Тревор Ропердің айтуынша, «ірі индустриалды капитализмнің Реформацияға дейін идеологиялық тұрғыдан мүмкін емес еді» деген түсінік оның бар екендігінің өзімен жоққа шығарылды. Француз тарихшысы Фернан Браудель «барлық тарихшылардың» «негізсіз теория» протестанттық этикасына қарсы болғанын, бірақ оны «біржола» жоққа шығара алмағанын жазды. Браудель «солтүстік елдер бұрынғыда Жерорта теңізінің ескі капиталистік орталықтары ұзақ және сәнді иеленген орынды иеленді. Олар технология немесе бизнес басқаруда ештеңе ойлап таппады» деп атап өтті. Тарихшы Лоренс Р. Ианнаконе «Қызыққа тірілетін нәрсе – протестанттық этика тезисінің эмпирикалық дәлелдемесінің жоқтығы» деп жазды, швед экономикалық тарихшысы Курт Самуэльсонның «экономикалық прогресс дінмен байланысты емес, немесе Вебердің тезисімен уақытша сәйкес келмейді, немесе Вебердің мәлімдеген үлгісін кері қайтарады» деген еңбегіне сілтеме жасайды. Алайда, олар Лютер (1500) мен Пруссия арасындағы Франко-пруссия соғысы (1870–71) кезінде қол жетімді шектеулі деректердің осы кезеңді «қара қорап» ретінде қарастыратынын және тек «беткей талқылау мен талдау» ғана мүмкін екенін де атап өтті.

Қазіргі заманғы әсер

2021 жылғы зерттеуде Макс Вебер қалыптастырған протестанттық этиканың құндылықтары тек протестантизммен ғана емес, экономикалық дамудың модернизация кезеңімен байланысты екені айтылады. Вебер бұл даму кезеңін өз байқаулары кезінде протестанттар басымдығы бар аймақтарда көрген. Осы байқаулар негізінде ол, жұмысты қалау және қарапайым өмір салтынан тұратын дүниелік аскетизм протестантизммен байланысты деген қорытындыға келді. Алайда, голландиялық басқару экономистері Аннемиек Шилпзанд пен Элке де Йонг бұл құндылықтар үлгісі аймақтың экономикалық дамуының модернизация кезеңімен байланысты екенін, демек, принципте, кез келген дінге жататын немесе дінсіз адамдарда да кездесе алатынын мәлімдейді. 2013 жылы 44 еуропалық елде жүргізілген зерттеуде елдердің діни мұрасы Еуропадағы Жұмыс этикасындағы елдер арасындағы айырмашылықтың жартысын түсіндірді, бұл көрсеткіш модернизациядан жоғары болды, ал табыс, білім, дін және (басқа бір зерттеуде) секуляризация сияқты факторлар салыстырмалы түрде аз түсіндірді. Дегенмен, зерттеу көрсеткендей, протестанттық мұра ең аз дәрежеде жұмыс этикасымен байланысты болды, ал мұсылмандық, содан кейін православие және католицизм мұралары ең күшті байланысқа ие болды. 2009 жылы 32 дамыған елде жүргізілген зерттеуде демографиялық және елдік факторларды ескергеннен кейін, католиктер мен протестанттардың жұмыс этикасы арасында ешқандай айырмашылық байқалмады, бірақ әлеуметтік этиканың әсеріне айтарлықтай қолдау көрсетілді, мысалы, католиктердің отбасы ішіндегі өндіріске және жеке байланыстарға назар аударуы: «Протестанттық құндылықтар өзара әлеуметтік бақылауды күшейтуге ұмтылатын, институттарды сын тұрғысынан қолдайтын, отбасы мен достардың тар шеңберіне аз байланысты және біртекті құндылықтарды ұстанатын жеке тұлғаны қалыптастырады (бұл ақырында пайдалы) анонимді нарықтар үшін, себебі олар заңды күшінің орындалуын және жеке бастылықсыз қарым-қатынасты жеңілдетеді». 2003 жылы Риис жүргізген Батыс Еуропа талдауында да ұқсас нәтижелер алынған. Вебердің протестанттық этикасын қайта қарастыру көрсеткендей, ұзақ мерзімді экономикалық өсу үшін жеке протестанттардың жинақтау және жұмыс істеуге бейімділігі емес, протестанттар тобының католиктер тобымен салыстырғандағы өзара әрекеттесу әдісі маңызды болды.