Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жерикоакуара – Бразилияның Сеара штатындағы Джихока-де-Жерикоакуараның батыс жағалауындағы құм төбелердің артында жасырылған табиғи жағажай. "Вашингтон Пост" газеті әлемдегі ең әдемі 10 жағажайдың бірі деп таныған "Джери" көк лагуналар, тыныш теңіздер және алып құм төбелерден тұрады.
Jericoacoara is a virgin beach hidden behind the dunes of the west coast of Jijoca de Jericoacoara, Ceará, Brazil. Selected by The Washington Post as one of the Top 10 most beautiful beaches in the world, "Jeri" consists of blue lagoons, calm seas and huge dunes.
Этимология
"Jericoaquara" атауы тупи тілінен шыққан және "тасбақалардың қонысы" дегенді білдіреді (îurukûá "теңіз тасбақасы" дегенді білдіреді, ал kûara "қоныс, ойыс" дегенді білдіреді).
The name "Jericoaquara" comes from the Tupi language and means "lair of the turtles" (îurukûá means "sea turtle" and kûara means "lair, hole").
Тарих
1984 жылы Жерикоакоара маңындағы аймақ қоршаған ортаны қорғау аймағы деп жарияланды. 2002 жылы ол ұлттық паркіге айналды. Осының нәтижесінде, аймақты сақтау үшін құрылыс және туризм салаларына көптеген шектеулер қойылды. Ірі қалаларға қашықтық және жолдардың шектеулі болуы да жағажай мен ауылдың оқшаулануына себеп болды. Көп ұзамай, Жери – қазіргі өмірмен аздап байланысы бар балықшылар ауылы болды. Электр энергиясы дизельдік қозғалтқыштар арқылы өндірілді, ал көшелерді ай мен жұлдыздар жарықтандырды. "Вашингтон пост" газетінің таңдауынан кейін туризм қарқынды дамыды және жағажайдағы ауыл танымал демалыс орнына айналды. Электр энергиясы 1998 жылы келді, ал бүгінде ыстық су және кондиционер енді сәндік емес. Дегенмен, жергілікті заңмен көшелерді электрмен жарықтандыруға тыйым салынған.
In 1984, the area around Jericoacoara was declared an environmental protection area. It became national park in 2002. As a result, many restrictions on building and tourism were introduced to help preserve the area. The distance to bigger cities and limited road access also helped to keep the beach and the village isolated. Fairly recently, Jeri was just a fishing village with little contact with modern life. Electricity was generated by diesel engines, and street lighting was provided only by the moon and the stars. After the selection by The Washington Post was published, tourism grew rapidly, and the beach village became a popular destination. Electricity arrived in 1998, and today hot showers and air conditioning are no longer luxuries. However, electrical street illumination is still forbidden by local law.
Сипаттамалары
Джерриге жету әлі де қиын болуы мүмкін. Форталезадан Жерикоакоараға дейінгі жол жағалаулар мен шағын ауылдардан өтеді. Сапардың соңғы 45 минуты жолсыз, құм төбелер арасымен және жағажай бойымен жүреді. Бұл Бразилияда күннің мұхитқа батып бара жатқанын көруге болатын бірнеше жердің бірі. Көшпенділер де, жергілікті тұрғындар да осы әсем көріністі ауылдың жанындағы биік "күн бату құмынан" көруді ұнатады. Ауыл көшелері құм төбелерден келген құммен жабылып жатыр. Жерикоакоара желсерфинг, кайтсерфинг және желкендеу спортына танымал орын.
Getting to Jeri can still be challenging. The road from Fortaleza to Jericoacoara presents beaches and rustic villages. The last 45 minutes of the journey takes place off road, among dunes and along a beach. It is one of several places in Brazil from which one can see the sun sink into the ocean. Both visitors and locals often view this show from the tall "sunset dune" just next to the village. The village has streets covered in sand from the dunes. Jericoacoara is a popular spot for windsurfing, kitesurfing and sailing.