Кіріспе

Квинсленд штатындағы жар, Австралия. Жабақ тірегі – Австралияның Квинсленд штатындағы Буна қаласына жақын орналасқан Моугера Пикс ұлттық паркіндегі Френч тауының солтүстік-батыс жағындағы жар. 1968 жылы жергілікті альпинистер Рик Уайт пен Крис Медоус оны ашқаннан кейін атақты болды. Осы уақыттан бері Генри Барбер, Ким Карриган және Тобин Соренсон сияқты альпинистер 400-ге жуық бағыттарды белгіледі. Бұл тіректің ені әлемдік альпинизм стандарттары бойынша 400 метр, ортасынан биіктігі 50 метр, ал шеттерінде 20 метрді құрайды. Дегенмен, ол риолитті бағаналардан тұрады, олардың арасындағы көптеген жарықтар, бұрыштар мен тік беткейлерге өрмелеуге мүмкіндік береді. Көптеген жарықтар тегіс және параллель болғандықтан, көптеген серіппелі құрылғыларды және тиімді жарықтармен өрмелеу техникасын қолдану қажет. Қазіргі таңда Эвбанк шкаласы бойынша 4-тен 32-ге дейінгі бағамен 400-ден астам құжатталған бағыттар бар. Альпинизм стилі дәстүрлі, табиғи қорғанысқа негізделген, спорттық бағыттар өте сирек. Беткейлер мен тік беткейлерде бұрандалар орнатылған, бірақ көп жағдайда альпинистер өздерінің тіректерін әкелуі керек. Жардың шағылған үстіңгі бөлігіне байланысты жоғарыдан арқанмен түсіру қиын және бұл жартасқа қатысты әдепсіздік саналады. Тарихи тұрғыдан алғанда, бағыттарды оңай табу үшін кейбір көтерілулердің астына әріптермен белгіленген, бірақ қазір бұл практикаға тыйым салынған. Альпинизмге ең қолайлы уақыт – қыс мезгілі, себебі жаз айларында тасқа ұзақ уақытқа тұруға тым ыстық болады, ал күндізгі альпинизм ұсынылмайды. Жақсы стратегия – таңертеңгілік көтерілу, содан кейін Бунадағы, шамамен 9 километр қашықтықта орналасқан Дугандан пабына тамақ пен сыра ішуге бару. Жардың үстінде душы жоқ кемпингтік жағдайлар бар, бір түнгі тұру құны 4,85 доллар, бірақ алдын ала брондау қажет.

Тарих

Бұл аймақты алғаш рет Рик Уайт пен Крис Медоус 1968 жылы дамытты. Алғашқы көтеріліс 21-ші дәрежедегі "Эден бұрышы" болды. "Қалақас тірегі" деген атау сол кезде "француз хаттары" деп аталатын, олардың жоғарғы жағында табылған презервативтер пакеттеріне байланысты болды – бұл эвфемизм кең таралған еді. Рик Уайт, Крис Медоус, Тед Кейс, Роберт Стасжевски, Ян Томас, Рон Коллетт және Ян Камерон сияқты жергілікті альпинистер келесі бірнеше жылда көптеген маршруттарға көтерілді, көбінесе жасанды көмекпен. "Один" (19) – сынақ маршруты болды, ал "Black Light" (22) – үлкен жетістік. 1975 жылы Генри Барбер Австралияға келгенде, Брисбенге қонды және Сиднейге баратын рейсін өткізіп алды. Ол көптеген маршруттарды еркін көтерілу арқылы өтті және "Conquistador" (21) және "Child in Time" (22) жартас классикасын жасады. Оның еркін альпинизм шеберлігі жергілікті альпинистерге шабыт берді, олар келесі бірнеше жылда оның көптеген маршруттарын қайталады. 1970 жылдардың соңында Джон Аллен мен Тобин Соренсон келіп, әдеттегідей батыл көтерілістер жасады. 1980 жылдары Викториядан келген альпинистер көптеген қиын маршруттарды ашты. "Қоңыр қызылша шорсалары" (28) әлі күнге дейін ең қиын саудалық маршрут болып саналады.