Кіріспе

Венесуэла, Бразилия және Гайана аймақтарында тұратын жергілікті халықтар – Pemon немесе Pemón (Pemong). Пемон халқы көптеген диалекттерге және дәстүрлерге бөлінеді, олардың ішінде Арекуна, Камаракото және Таурепанг есімдері жиі кездеседі. 1940 жылдары жасалған зерттеулер тарихи және қазіргі Макуши өмірін салыстыруға кеңінен қолданылады. Пемон халықтары алғаш рет 18 ғасырда еуропалықтармен кездесіп, кейін миссионерлердің ықпалымен христиан дініне көшкен. Пемон тілінде сөйлейтін макусилер Бразилия мен Гайанада, Венесуэла шекарасына жақын аудандарда қоныстанған.

Өмір салты

Пемон тілі мен халқы туризм мен тарихи оқиғаларға, мысалы, Канаима қаласының жанында Бультон отбасы құрған Канаима лагерінің құрылуы сияқты жағдайларға қатты әсер етті, нәтижесінде Пемон халқының демографиялық шоғырлануы осы аймақта қалыптасты. Көптеген Пемон халқы қонақүйлерде және туризм саласында жұмыс істейді. Бұл Пемон халқының дәстүріне терең әсер етті, олардың көпшілігі католик дініне көшті және ата-бабаларының тілі мен нанымын ұмытты. Дегенмен, "Шаман" деп белгілі көптеген Пемон халқы әлі де дәстүрлі дінді сақтап, көбінесе денсаулық сақтау мақсатында оны қолданады.

Тіл

Пемон тілі (испанша: Pemón) – Кариб тілдер тобына жататын тіл, негізінен Венесуэлада, әсіресе Боливар штатының Гран-Сабана аймағында қолданылады. 2001 жылғы халық санауы бойынша Венесуэлада 15 094 адам Пемон тілінде сөйлейді. Тілдің үш негізгі диалектісі бар: Арекуна, Камаракото және Таурепанг. Үндістер арасындағы миссионерлік қызмет Пемон халқының нанымына әсер еткен, ал Джечикрай – олардың Иса Мәсіхті қабылдау формасы. 2020 жылдың 16 сәуірінде Куэка тасы Венесуэлаға қайтарылды.