Пьер Нарцисс Гюрен: Француз суретшісінің өмірі мен шығармалары
Pierre-Narcisse Guérin
Пьер Нарцисс Гюрен (1774-1833) – француз суретшісі, «Марк Секст» картинасымен танымал. Француз революциясынан ықпалданып, көркем өнердегі жетістіктері туралы оқыңыз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз суретшісі (1774–1833)
French painter (1774–1833)
Пьер Нарсис, барон Герин (13 наурыз 1774 – 6 шілде 1833) – Парижде туған француз суретшісі.
Pierre Narcisse, baron Guérin (13 March 1774 – 6 July 1833) was a French painter born in Paris.
Өмірбаян
Жан Батист Регноның шәкірті болған ол 1796 жылы ұсынылған үш гран-придің бірін жеңіп алды, себебі 1793 жылдан бері конкурс өткізілмеген. 1799 жылы оның "Маркус Секст" (Лувр) картинасы Салонда көрсетіліп, зор қызығушылық тудырды. Бұл картинаның тақырыбы – Сулланың жазалауынан зардап шеккен адамның Римге оралып, әйелінің қайтыс болғанын және үйінің аза тұрғанын көруі – француз революциясының аласапыранына сілтеме жасады. Осы оқиғада Герин Институт президенті тарапынан ресми түрде марапатталды және Жозеф Бенуа Суве басшылығымен Римге оқуға жіберілді. 1800 жылы денсаулығына байланысты Римде қала алмағандықтан, ол Неапольге кетті, онда "Аминтастың мазарындағы шопандар" картинасын жазды. 1802 жылы Герин "Федра мен Гипполит" (Лувр) картинасын жасады; 1810 жылы Парижге оралғаннан кейін, ол "Андромаха мен Пирр" (Лувр) картинасымен қайтадан үлкен жетістікке жетті; сондай-ақ сол жылы "Аврора мен Кефалус" (Пушкин мұражайы) және "Бонапарт пен Каир бүлікшілері" (Версаль) картиналарын да көрсетті. Бұл картиналар Бірінші Империяның талғамына сай келіп, өте мелодрамалық және әсем әрі сәнді болды. Реставрация Геринге жаңа құрмет әкелді; ол 1803 жылы бірінші консулдан Құрмет Легионының орденін алды, ал 1815 жылы Людовик XVIII оны Көркем өнер академиясына мүше етіп тағайындады. Оның стилі халықтың көңіл-күйіне қарай өзгерді. "Дидоға Трояның апаттарын баяндайтын Эней" (Лувр) картинасында Герин сезімтал, көркем стильді қабылдады. Геринге Мадлен шіркеуі үшін Сент-Луистің тарихынан бір көрініс салу тапсырылды, бірақ денсаулығының нашарлауы оған бастаған жұмысын аяқтауға мүмкіндік бермеді, сондықтан 1822 жылы ол 1816 жылы бас тартқан Римдегі Француз академиясының директоры лауазымын қабылдады. 1828 жылы Парижге оралғаннан кейін, бұрын Сен-Мишель орденінің кавалері болған Герин ақсүйек атағына ие болды. Ол Римде бастаған "Пирр мен Приам" жұмысын аяқтауға тырысты, бірақ сәтсіз аяқтады; денсаулығы толыққанды құлдырады, және жақсару үмітімен ол Гораций Вернемен бірге Италияға қайтып келді. Римге келгеннен кейін көп ұзамай Барон Герин 6 шілдеде 1833 жылы қайтыс болды және Клод Лорреннің қабірінің жанында Ла Трините-де-Монти шіркеуіне жерленді. Гериннің батырлық портреті Балтимордағы Аспанға Көтерілген Құдай Ананың Ұлттық қасиетті орнының базиликасында ілінген. Франция королі Людовик XVIII-нің 1821 жылғы сыйы, ол Кресттен түсуді бейнелейді.
A pupil of Jean Baptiste Regnault, he carried off one of the three grands prix offered in 1796, in consequence of the competition not having taken place since 1793. In 1799, his painting Marcus Sextus (Louvre) was exhibited at the Salon and excited wild enthusiasm. Part of this was due to the subject – a victim of Sulla's proscription returning to Rome to find his wife dead and his house in mourning – in which an allusion was found to the turmoil of the French Revolution. Guérin on this occasion was publicly crowned by the president of the Institute, and went to Rome to study under Joseph Benoît Suvée. In 1800, unable to remain in Rome on account of his health, he went to Naples, where he painted The Shepherds in the Tomb of Amyntas In 1802 Guérin produced Phaedra and Hippolytus (Louvre); in 1810, after his return to Paris, he again achieved a great success with Andromache and Pyrrhus (Louvre); and in the same year also exhibited Aurora and Cephalus (Pushkin Museum) and Bonaparte and the Rebels of Cairo (Versailles). These paintings suited the popular taste of the First Empire, being highly melodramatic and pompously dignified. The Restoration brought to Guérin fresh honours; he had received from the first consul in 1803 the cross of the Legion of Honour, and in 1815 Louis XVIII named to the Académie des Beaux Arts. His style changed to accord with popular taste. In Aeneas Relating to Dido the Disasters of Troy (Louvre), Guérin adopted a more sensuous, picturesque style. Guérin was commissioned to paint for the Madeleine a scene from the history of St Louis, but his health prevented him from accomplishing what he had begun, and in 1822 he accepted the post of director of the French Academy in Rome, which in 1816 he had refused. On returning to Paris in 1828, Guérin, who had previously been made chevalier of the order of St. Michel, was ennobled. He now attempted to complete Pyrrhus and Priam, a work which he had begun at Rome, but in vain; his health had finally broken down, and in the hope of improvement he returned to Italy with Horace Vernet. Shortly after his arrival at Rome Baron Guérin died, on 6 July 1833, and was buried in the church of La Trinité de Monti by the side of Claude Lorrain. A heroic portrait by Guerin hangs in the Basilica of the National Shrine of the Assumption of the Blessed Virgin Mary in Baltimore. An 1821 gift of King Louis XVIII of France, it depicts the Descent from the Cross.
Көзқарасы
Гюренмен көптеген суретшілер оқыды, олардың ішінде Эжен Делакруа, Теодор Жерико, Ари және Хендрик Шеффер болды.
Many artists studied with Guérin, among them Eugène Delacroix, Théodore Géricault, Ary and Hendrik Scheffer.