Гарсиласо де ла Вега: Испан ақыны және әскери қолбасшысы
Garcilaso de la Vega (poet)
Гарсиласо де ла Вега: испандық ақын, испандық-перулік жазушы. Италиялық ренессанс өлеңдерін Испанияға әкелген, өте ықпалды тұлға. Биографиясы мен шығармалары туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испан ақыны, испандық перуандық жазушы Гарсиласо де ла Вега, КОС (шамамен 1501 – 14 қазан 1536) – испан сарбазы және ақын. Ол алғашқы немесе жалғыз болмаса да, Италия Ренессансының өлең формаларын, поэтикалық тәсілдерін және тақырыптарын Испанияға енгізген ең ықпалды ақын болды. Өмірінде поэзия шеңберінде жақсы танымал болды, ал оның өлеңдері бүгінгі күнге дейін үздірілмей танымал. Оның өлеңдері Хуан Боскан 1543 жылы қайтыс болғаннан кейін жарияланды, және оның көптеген түсіндірмелі басылымдары жарық көрді, алғашқысы және ең танымал басылымы 1574 жылы жарық көрді.
Spanish poet
the Spanish Peruvian writer
Garcilaso de la Vega, KOS (c. 1501 – 14 October 1536) was a Spanish soldier and poet. Although not the first or the only one to do so, he was the most influential poet to introduce Italian Renaissance verse forms, poetic techniques, and themes to Spain. He was well known in poetic circles during his lifetime, and his poetry has continued to be popular without interruption until the present. His poetry was published posthumously by Juan Boscán in 1543, and it has been the subject of several annotated editions, the first and most famous of which appeared in 1574.
Өмірбаян
Гарсиласо 1498 және 1503 жылдар аралығында Испанияның Толедо қаласында дүниеге келген. Клаврия Боскан оның 1487 және 1492 жылдар аралығында туғанын, ал тағы бір дереккөз 1501 жылы туғанын айтады. Оның әкесі Гарсиласо де ла Вега, Педро Суарес де Фигероаның үшінші ұлы, католик монархтарының сарайында дворян және елші болған. Оның анасының аты Санча де Гусман. Гарсиласо екінші ұл болғандықтан, әкесінің мүлкіне майоражго (мүліктік құқық) ие болмады. Дегенмен, ол жас кезінде жан-жақты білім алып, бес тілді (испан, грек, латын, итальян және француз) меңгерді, сондай-ақ цитра, лютня және арфада ойнауды үйренді. 1509 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Гарсиласо айтарлықтай мұрагерлік алды. Оқуын бітірген соң, патшаның жеке күзетіне қосылу ниетімен әскерге қатысты. 1520 жылы Карл V-нің "контино" (императорлық күзетші) атағын алды, ал 1523 жылы Сантьяго орденінің мүшесі болды. Бұл ақынның өмірінде бірнеше әйел болды. Оның алғашқы сүйіктісі Гуамар Каррильо болды, одан оның бір баласы болды. Изабель Фрейре деген тағы бір күдікті сүйіктісі болды, ол Португалияның Изабелласының күйеуінің әйелі болған, бірақ қазір бұл миф ретінде қарастырылады. 1525 жылы Гарсиласо Елена де Суньигаға үйленді, ол патшаның сүйікті әпкесі Леонордың күйеуінің әйелі болды. Олардың некесі Гарсиласоның туған қаласы Толедодағы отбасының бірінші мүлкінде өтті. Оның алты баласы болды: Лоренцо (Гуамар Каррильодан туған заңсыз бала), Гарсиласо, Иниго де Суньига, Педро де Гусман, Санча және Франсиско. Гарсиласоның әскери мансабы оның Карл V жүргізген көптеген шайқастар мен науқандарға қатысқанын білдірді. Оның қызметі оны Италияға, Германияға, Туниске және Францияға жеткізді. 1532 жылы ол қысқа мерзімге Дунайдағы аралға жер аударылды, онда Гьёр корольдік сотының судьясы граф Дьердь Чеснеки оның қонағы болды. Кейін Францияда ол соңғы шайқасына қатысты. Патша Марсельді бағындырып, Жерорта теңізін бақылауға ұмтылды, бірақ бұл мақсатына жете алмады. Гарсиласо де ла Вега 1536 жылдың 14 қазанында Ниццада Ле-Мю шайқасында алған жарақатынан 25 күннен кейін қайтыс болды. Оның денесі алғаш Ниццадағы Әулие Доминик шіркеуіне жерленді, бірақ екі жылдан кейін оның әйелі оның денесін Толедодағы Сан-Педро Мартир шіркеуіне көшірді.
Garcilaso was born in the Spanish city of Toledo between 1498 and 1503. Clavería Boscán affirms he was born between 1487 and 1492, and another sources affirms he was born in 1501. His father Garcilaso de la Vega, the third son of Pedro Suárez de Figueroa, was a nobleman and ambassador in the royal court of the Catholic Monarchs. His mother's name was Sancha de Guzmán. Garcilaso was the second son which meant he did not receive the mayorazgo (entitlement) to his father's estate. However, he spent his younger years receiving an extensive education, mastered five languages (Spanish, Greek, Latin, Italian and French), and learned how to play the zither, lute and the harp. When his father died in 1509, Garcilaso received a sizeable inheritance. After his schooling, he joined the military in hopes of joining the royal guard. He was named "contino" (imperial guard) of Charles V in 1520, and he was made a member of the Order of Santiago in 1523. There were a few women in the life of this poet. His first lover was Guiomar Carrillo, with whom he had a child. He had another suspected lover named Isabel Freire, who was a lady in waiting of Isabel of Portugal, but this is today regarded as mythical. In 1525, Garcilaso married Elena de Zúñiga, who served as a lady in waiting for the King's favorite sister, Leonor. Their marriage took place in Garcilaso's hometown of Toledo in one of the family's estates. He had six children: Lorenzo, an illegitimate child with Guiomar Carrillo, Garcilaso, Íñigo de Zúñiga, Pedro de Guzmán, Sancha, and Francisco. Garcilaso's military career meant that he took part in the numerous battles and campaigns conducted by Charles V across Europe. His duties took him to Italy, Germany, Tunisia and France. In 1532 for a short period he was exiled to a Danube island where he was the guest of the Count György Cseszneky, royal court judge of Győr. Later in France, he would fight his last battle. The King desired to take control of Marseille and eventually control of the Mediterranean Sea, but this goal was never realized. Garcilaso de la Vega died on 14 October 1536 in Nice, after suffering 25 days from an injury sustained in a battle at Le Muy. His body was first buried in the Church of St. Dominic in Nice, but two years later his wife had his body moved to the Church of San Pedro Martir in Toledo.
Әдебиеттік сілтемелер
Гарсиласо Мигель де Сервантестің көптеген шығармаларында есімдері аталады. "Дон Кихот" романының екінші томында басты кейіпкер ақынның бір сонетін келтіреді. "El licenciado Vidriera" романында Томас Родая Еуропа арқылы саяхат еткенде Гарсиласоның бір томын алып жүреді. Педро Салинастың "La voz a ti debida" атты өлеңдер тізбегінің атауы Гарсиласоның үшінші эклогасынан алынған. Габриэль Гарсия Маркестің "Махаббат және басқа да әуестер" романындағы басты кейіпкерлердің бірі, әке Каэтано Делаура Гарсиласо де ла Веганың жанкүйері. Оқиғасы 18 ғасырдағы колониялық Колумбияда өтетін романда Делаура трагикалық махаббатының салдарынан дін қызметкері болудан бас тартуға мәжбүр болады. Пуэрто-Риколық ақын Джаннина Браски Гарсиласо де ла Веганың Эклогтары туралы поэтикалық зерттеме жазды, сондай-ақ испан шеберіне құрмет көрсету үшін "Арман империясы" атты өлеңдер жинағын жазды.
Garcilaso is mentioned in multiple works by Miguel de Cervantes. In the second volume of Don Quixote, the protagonist quotes one of the poet's sonnets. In El licenciado Vidriera, Tomás Rodaja carries a volume of Garcilaso on his journey across Europe. The title of Pedro Salinas's sequence of poems La voz a ti debida is taken from Garcilaso's third eclogue. In the novel Of Love and Other Demons by Gabriel García Márquez, one of the main characters, Father Cayetano Delaura, is an admirer of Garcilaso de la Vega. In the novel, which takes place in 18th century colonial Colombia, Delaura is forced to give up being a priest because of his tragic love affair. Puerto Rican poet Giannina Braschi wrote both a poetic treatise on Garcilaso de la Vega's Eclogues, as well as a book of poems in homage to the Spanish master, entitled Empire of Dreams.