Кіріспе

Римдегі католик емес зират, Италия

Католик емес зират, сонымен қатар протестанттық зират немесе ағылшын зираты деп те аталатын бұл зират, Римдегі Тестаччо ауданындағы жеке зират. Ол Порта Сан-Паолоға жақын және Цестий пирамидасының қасында орналасқан. Бұл пирамида б.з. дейінгі 18-12 жылдар аралығында қабір ретінде салынған, шағын мысырлық стильдегі құрылыс, кейіннен зираттың шекарасына жақын Аурелиан қабырғаларының бөлігіне енгізілген. Зиратта Жерорта теңізінің кипарисі, анар және басқа да ағаштар, сондай-ақ шөпті дала бар. Бұл католик емес адамдардың, оның ішінде протестанттар мен британдықтардың соңғы тыныс алатын жері. Белгілі болған ең ертегі жерлеу 1716 жылы Эдинбургтен келген протестант дәрігері доктор Артурдың жерленуі. Ағылшын ақындары Джон Китс және Перси Биш Шелли, сондай-ақ орыс суретшісі Карл Бриуллов және итальяндық марксист Антонио Грамши осы зиратқа жерленген.

Тарих

Католик шіркеуінің нормалары католик еместерді – протестанттарды, яһудилерді және православиеліктерді – сондай-ақ өз-өзіне қол жұмсағандарды (олар өлгеннен кейін христиан қауымы "қуып шығарды" және қабырғалардың сыртында немесе оның шетінде жерледі) қасиетті жерге жерлеуге тыйым салғандықтан. Діни фанатизмнің көрінісін болдырмау және жерлеу рәсімдеріне қатысушылардың қауіпсіздігін қамтамасыз ету үшін жерлеу түнде жүргізілді. 1821 жылы сэр Уолтер Синод қызын күндіз жерлеуге қол жеткізді; оны фанатиктердің шабуылынан қорғау үшін күзетшілер тобы сүйемелдеді. 18- және 19-ғасырларда католик емес зираттың аумағы "Рим халқының шалғыны" деп аталды. Бұл қоғамдық меншікке жататын жер еді, онда малшылар мал жайып, шарапты Монте-деи-Кокчи деп аталатын жасанды төбедегі ойыстарда сақтайтын, римдіктер көңіл көтеру үшін баратын. Зират ресми мойындалмастан дамыды және тек 1700 жылдың соңында Папалық билік оны күтуді бастады. 1820 жылдарға дейін Папа үкіметі аймақты және зираттың жұмысын қадағалау үшін күзетші тағайындамады. Қоғамның үлкен қызығушылық танытпауының басты себебі – сол кездегі санада, католиктер үшін тек шіркеуде жерлеу ғана қарастырылатын болғандықтан, католик емес жерлеуге мүмкіндік беретін зираттың болуы артықшылық деп есептелмеді. 19-ғасырдың басында бұл жерде тек қана құрма ағаштары өсті, ал мал жайылатын далаға шашырап жатқан қабірлерді қорғау үшін табиғи немесе жасанды қорғаныс болмады, бүгінде зиратты әшекейлейтін кипарис ағаштары кейін отырғызылды. 1824 жылы зираттың ескі бөлігін қоршап тұрған ор қазылды. Ежелгі заманда барлық католик емес зираттарда, кем дегенде 1870 жылға дейін кресттер мен жазуларға тыйым салынды.

Джон Китс

Китс 25 жасында Римде туберкулезден қайтыс болды және зиратта жерленді. Оның есімі аталмаған ескерткішінде оның достары Джозеф Северн мен Чарльз Армитаж Браун жазған: «Бұл қабірде жас ағылшын ақынының, өлім төсегінде, жүрегінің ащысымен және жауларының қастығына қанағаттанбағандықтан, қабір тасына жазылуын тілеген соңғы қалдықтары жатыр: Мына жерде есімі суға жазылған адам жатыр».