Кіріспе

Клод Денсон Пеппер (8 қыркүйек 1900 – 30 мамыр 1989) – Демократиялық партияның американдық саясаткері. Ол 1936 жылдан 1951 жылға дейін Флорида штатынан АҚШ Сенатында, ал 1963 жылдан 1989 жылға дейін Маями аймағынан АҚШ Өкілдер палатасында өкілдік етті. Ол солшыл либерализм мен қарттардың мүдделерін қорғайтын саясаткер ретінде танылды. Алабама штатының Чемберс округінде дүниеге келген Пеппер Гарвард құқық мектебін бітіргеннен кейін Флорида штатының Перри қаласында жеке құқық практикасын ашты. Флорида штатының Өкілдер палатасында бір мерзім қызмет еткен соң, Пеппер 1936 жылғы арнайы сайлауда сенатор Дункан У. Флетчердің орнын иеленді. Пеппер Конгрестегі ең белгілі либералдардың біріне айналып, 1938 жылғы Әділ еңбек стандарттары заңы сияқты заңдарды қолдады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Пеппердің Кеңес Одағына қатысты келісімшіл ұстанымы және президент Гарри Трумэннің 1948 жылғы қайта сайлануына қарсылығы партия ішінде наразылық тудырды. Пеппер 1950 жылы Сенаттағы Демократиялық партияның ішкі сайлауында конгрессмен Джордж Сматхерске жеңіліп, келесі жылы жеке құқық практикасына қайта оралды. 1962 жылы Пеппер АҚШ Өкілдер палатасында жаңа құрылған округтен сайланды. Ол коммунизмге қарсы күрестің жақтаушысы болды және Куба басшысы Фидель Кастроны қатаң сынады. Пеппер Өкілдер палатасының Қартаю мәселелері жөніндегі комитетінің төрағасы болды және Әлеуметтік қамсыздандыру және Medicare жүйесін реформалауға ұмтылды. 1983 жылдан 1989 жылға дейін ол Өкілдер палатасының Ережелер комитетінің ықпалды төрағасы болды. 1989 жылы қызмет барысында қайтыс болды және мемлекеттік деңгейде қоштасу рәсімі өткізілді. 2000 жылы АҚШ пошта қызметі Пеппердің құрметіне 33 центтік «Ең көрнекті американдықтар» сериясынан пошта маркасын шығарды.

Ерте өмір

Клод Денсон Пеппер 1900 жылдың 8 қыркүйегінде Алабама штатының Чемберс округінде фермерлер Лена Корин Талбот (1877–1961) және Джозеф Уилер Пеппердің (1873–1945) ұлы болып дүниеге келді. Оқу-жаттығу кезінде оқ-дәрі жәшіктерін көтеріп жүргенде Пеппер екі жақтан ішек шаншуына ұшырады, оны емдеу үшін операция жасау қажет болды. 1928 жылы Флорида штатының Өкілдер палатасына сайланды және 1929 жылдан 1931 жылға дейін қызмет етті. Өкілеттігінің кезеңінде Пеппер Конституциялық түзетулер жөніндегі палата комитетінің төрағасы болды. Ұлы экономикалық депрессияға жауап ретінде губернатор Дойл Э. Карлтон мемлекеттік қызметкерлерді жұмыстан босату және салықты қысқартуды қамтитын үнемдеу шараларын ұсынды. Пеппер Карлтонның бағдарламасына қарсы болғандардың бірі болды, алайда халықтың көп бөлігі Карлтонды қолдады, сондықтан Пеппер 1930 жылы қайта сайлануға түскенде көптеген заң шығарушылармен бірге жеңіліске ұшырады. Бірақ Пеппер 1936 жылы сенатор Дункан У. Флетчердің қайтысынан кейін өткен арнайы сайлауда қарсы кандидат таба алмады және арнайы сайлауға дейін тағайындалған Уильям Лютер Хиллдің орнын басты. Сенатта Пеппер «Жаңа мәміле» саясатының жетекші өкілі және президент Франклин Делано Рузвельттің жақын одақтасы болды. Ол өте шешен және зиялы болды, сондай-ақ еңбек одақтарымен бірлесіп жұмыс істегендіктен, Сенаттағы либералдық-солшыл күштердің көшбасшысы болды. 1938 жылы өткен қызықты сайлауда қайта сайланғаннан кейін Конгрестегі ең белгілі либерал ретінде беделін нығайтты. Оның науқаны жалақы мен жұмыс уақыты туралы заңға негізделді, ол жақын арада 1938 жылғы Әділ еңбек стандарттары туралы заңға айналды. Ол «Ленд-Лизинг» заңын қолдады. 1937 жылы линчтерге қарсы заң жобасын тоқтату үшін басқа оңтүстік сенаторларымен бірікті, бірақ 1940 жылдары сайлау салығына қарсы заң жобасын қолдау үшін олардан бөлінді. 1943 жылы британдық Сыртқы істер министрлігі Сенаттың Сыртқы қатынастар комитетінің мүшесі Исайя Берлин жасаған құпия талдауда Пепперді былай сипаттады: «Дауысы қатты және құлшыныспен сөйлейтін «Жаңа мәміле» саясаткері». Перл-Харборға дейін ол интервенцияны ынтамен қолдады. Ол сонымен қатар орысшыл және британдық империялық саясатты сынауға бейім. Ол толыққанды интернационалист және еңбекшілер мен афроамерикандықтардың құқықтарын қорғаушы (Флоридада сайлау салығы жоқ) және осылайша Әкімшіліктің интернационалистік саясатын ынтамен қолдайды. Президент оны сыртқы саясат мәселелерінде сынақ шарларын жіберу үшін кейде пайдаланады. Осы қасиеттерімен қатар, ол әдістері бойынша өте мүмкіндікшіл саясаткер. Консервативті коалицияның күшіне байланысты, ол әдетте ішкі саясатта жеңіліске ұшырайтын. Алайда, ол Кеңес Одағымен достыққа негізделген халықаралық сыртқы саясатты ілгерілетуде сәтті болды. 1946 жылы Пеппер ұлттық баспасөзде жиі пайда болды және 1948 жылғы президенттік жарысқа көз жүгірді. Ол өзінің жақын досы және либералдық әріптесі, бұрынғы вице-президент Генри А. Уоллеспен бірге сайлауға түсуді қарастырды, ол адам құқықтары үшін Оңтүстік конференциясында белсенді қатысатын.

"Айзенхауэрдің бумы"

Пеппер 1944 жылы қайта сайланды. 1947 жылы Эйзенхауэрді қолдау қозғалысының қарқыны артып келе жатты. 1947 жылы 10 қыркүйекте АҚШ генералы Дуайт Д. Эйзенхауэр осы қозғалысқа қатысы жоқ екенін мәлімдеді. 1947 жылдың қыркүйек айының ортасында АҚШ-тың Нью-Йорк штатының өкілі У. Стерлинг Коул Эйзенхауэрдің немесе басқа да әскери басшылардың, соның ішінде Джордж Маршалл мен Дуглас Макартурдың тағайындалуына қарсылық білдірді. 1947 жылдың желтоқсанында Эйзенхауэрдің кейіпкері болған актер Вашингтонда өткен саяси кешкі ас кезінде "Kiss Me Again" әнін орындады, онда президент Трумэн (демократ) және көптеген республикалық үміткерлер қатысты: әннің рефрені "бірақ әлі ерте. Келесі маусымда, тағы сұраңыз, тағы сұраңыз, тағы сұраңыз" деді. 1948 жылы 3 сәуірде Адольф Берл мен Франклин Делано Рузвельт басқаратын Демократиялық әрекет үшін американдықтар (ADA) Эйзенхауэр мен Жоғарғы Сот судьясы Уильям О. Дугластың кандидатурасын қолдайтынын жариялады. 1948 жылы 5 сәуірде Эйзенхауэр өз ұстанымы өзгермегенін мәлімдеді: ол кандидатураны қабылдамайды. 1948 жылдың сәуір айының ортасында американдық еңбек одақтары да пікір білдірді, АҚШ Еңбек Федерациясының президенті Уильям Б. Грин "Эйзенхауэр бумын" қолдаған Өнеркәсіптік ұйымдар конгресін (CIO) сынады. 1948 жылы 2 шілдеде Ақ үй Трумэн мен Эйзенхауэрдің досы және кеңесшісі Джордж Э. Алленді генералға жіберіп, оның кандидатурасын тағы да жоққа шығаруға көндіруге тырысты. 1948 жылы 3 шілдеде Джорджия мен Вирджиниядағы Демократиялық ұйымдар Эйзенхауэрді ашық қолдады, сондай-ақ Нью-Йорк штатының бұрынғы судьясы Джеремая Т. Махони да қолдады. Сол күні прогрессивті үміткер Уоллес Эйзенхауэрдің оңтүстік жақтастарын сынап: "Олардың Аик реакциялық деп ойлауға себебі бар, өйткені ол жоба және UMT [Universal Military Training] туралы куәлік берген" деді. 1948 жылы 4 шілдеде Эйзенхауэр "адал жобаны" қабылдайды немесе (Los Angeles Times газетінен) Трумэн ұсынса, кандидатураны қабылдайды деген қауесет тарады. 1948 жылы 5 шілдеде "Нью-Йорк Таймс" газетінің бұрынғы күні жасаған сауалнамасы Эйзенхауэрді президенттікке демократтық үміткер ретінде қолдау "делегаттар арасында артып келе жатқанын" көрсетті, бұл Калифорниядан Джеймс Рузвельт, Иллинойс штатынан Джейкоб Арви және Нью-Йорк қаласының мэрі Уильям О'Двайер басқарған "Труманға қарсы топтың" ықпалынан болды. АҚШ сенаторы Джон Стеннис Миссисипи Эйзенхауэрді қолдайтынын мәлімдеді. Сол түні сағат 22:30-да Эйзенхауэр Колумбия университетіндегі ішкі меморандумды университеттің PR директоры арқылы жариялауға жіберді: "Мен осы уақытта өзімді ешқандай саяси партиямен байланыстырмаймын және мемлекеттік қызметке ұсынылмаймын немесе партиялық саяси жарысқа қатыспаймын". Дегенмен, қолдау жалғасты, ал 1948 жылы 6 шілдеде Филадельфиядағы жергілікті топ Эйзенхауэрдің "саяси партия" және "партиялық саяси жарыс" туралы сөздерін қолдап, оған қолдауын жалғастыратынын мәлімдеді. Сол күні Трумэннің жақтастары Эйзенхауэрдің меморандумына қанағаттанды және кандидатураға сенімді екенін білдірді. 1948 жылы 7 шілдеде, 1948 жылғы Демократиялық ұлттық конвентке бір апта қалғанда, Эйзенхауэрді қолдау қозғалысы Эйзенхауэрдің бас тартуына және Трумэн мен Демократиялық партияның ұлттық төрағасы Дж. Ховард МакГраттың сенімділік білдіруіне қарамастан, жалғасты. Дегенмен, 5000 жанкүйер Эйзенхауэрдің Колумбиядағы резиденциясының алдына жиналып, оған сайлауға түсуін өтінді. 1948 жылы Пеппер өзінің досы Генри А. Уоллесті емес, Эйзенхауэрді қолдады. Пеппер ADA-дан қолдау алды. Эйзенхауэрді қолдау қозғалысы CIO, Нью-Йорк штатының Либералдық партиясы, Демократиялық партияның жергілікті лидерлері (Чикагодан Джейкоб Арви, Нью-Джерсиден Франк Хейг, Нью-Йорк қаласының мэрі Уильям О'Двайер және Миннеаполис қаласының мэрі Хьюберт Хамфри), сондай-ақ ADA лидерлері Леон Хендерсон мен Джеймс Рузвельт II-ден қолдау алды. Эйзенхауэр 1948 жылғы Демократиялық ұлттық конвентке дейін шілде айында Демократиялық партияның кандидатурасын қабылдамайтынын бірнеше рет мәлімдеді. 1948 жылдың қаңтарында Колумбия университетінің президенті болуды қабылдаған Эйзенхауэр 1948 жылдың шілдесінде кандидатурадан бас тарту туралы үш мәлімдеме жасаған кезде Пеппер және басқалар басылып, Гарри С. Трумэнды жылы қолдады. Оның үшінші және соңғы бас тартуы Пепперге телеграмма арқылы жіберілді, "Эйзенхауэр бумы" аяқталды және делегаттар Трумэнды қайта қарастыра бастады. (Пеппер де президенттікке үміткер болды, бірақ одан бас тартты.) 1948 жылдың 9 шілдесінде Рузвельт "Эйзенхауэр президенті" штаб-пәтерінде генерал кандидатураны қабылдамайтынын мойындады. Конвент кезінде (1948 жылдың 12-14 шілдесі) және одан кейін де Эйзенхауэр бумының Трумэнның қарашадағы сайлау үмітін әлсіреткені туралы алаңдаушылық болды. 1950 жылы Пеппер үшінші мерзімге сайлауда 60 000-нан астам дауыспен жеңіліске ұшырады. Штат саясатында ықпалды болған Эд Балл оның қарсыласы, АҚШ өкілі Джордж А. Сматерсті қаржыландырды. Пепперді бұрын қолдаған Сматерс "Қызыл Пепперді" солшыл көзқарастары үшін, жалпы денсаулық сақтауын қолдағаны үшін және КСРО-ға деген ықтимал қолдауы үшін сынады. Пеппер 1945 жылы КСРО-ға сапар шекті және кеңес басшысы Иосип Сталинмен кездескеннен кейін оны "американдықтар сенуі мүмкін адам" деп мәлімдеді. Солшыл көзқарастары мен қызыл шашының арқасында ол "Қызыл Пеппер" деп кеңінен танылды.

Коммунистік айыптаулар

1950 жылғы Флорида штаты Сенатына сайлау туралы айтқанда, президент Гарри Трумэн Джордж Сматхерсті Ақ үйге шақырды және, айтуынша, былай деді: "Маған бір қызмет жасағыңды қалаймын. Сол арамзат Клод Пепперді жеңіп бер". Пепперді Сматхерс алдын ала дауыс беруде жеңді.

Заңгерлік практика

Пеппер Майами мен Вашингтонда заңгерлік практикаға қайта оралды, бірақ 1958 жылғы Демократиялық партияның алғашқы сайлауында бұрынғы әріптесі Спессард Холландқа қарсы сенаторлық орынды қайтаруға жасаған әрекеті сәтсіз аяқталды. Дегенмен, Пеппер он бір округте жеңіске жетті, оның ішінде халық саны көп Дейд округі де болды, ол кейіннен қайта оралуға мүмкіндік берді.

АҚШ үйі

1962 жылы Пеппер АҚШ Өкілдер палатасына Майами және Майами-Бич маңындағы жаңадан құрылған либералды округтен сайланды. Бұл округ аймақтағы халық санының өсуіне байланысты құрылған еді. Пеппер қазіргі замандағы АҚШ-тың бұрынғы сенаторларының санаулы бірі болды (басқа мысалдар – Нью-Йорк штатынан Джеймс Уолкотт Уодсворт-младший, Вашингтон штатынан Хью Митчелл, Солтүстік Каролина штатынан Алтон Леннон, Кентукки штатынан Гаррет Уизерс және Миннесота штатынан Магнус Джонсон). (Батыс Вирджиния штатынан Мэтью М. Нили және Миннесота арқылы Нью-Йорк штатынан Чарльз А. Таун да Сенаттағы мансабынан кейін Өкілдер палатасына сайланды, бірақ олар Сенатқа сайылғанға дейін де Өкілдер палатасында қызмет еткен еді.) Пеппер 1989 жылы қайтыс болғанға дейін Палата мүшесі болып қалды және 1983 жылы ықпалды Ережелер комитетінің төрағасы болды. Жастығында солшыл көзқарастарымен танылған Пеппер өмірінің соңғы үштен бірінде Куба басшысы Фидель Кастроға қатысты қатаң оппозициялық ұстанымға келді және Никарагуа Контрасына көмек көрсетті. Пеппер 1964 және 1968 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңдарға, сондай-ақ 1965 жылғы Сайлау құқығы туралы заңға дауыс берді. Пеппер Флорида штатынан Азаматтық құқықтар туралы 1964 жылғы заңға қолдау білдірген жалғыз өкіл болды. 1970 жылдардың басында Пеппер Қылмыс жөніндегі бірлескен палата-сенат комитетіне төрағалық етті, ал 1977 жылы қартаю мәселелері жөніндегі жаңа палаталық арнайы комитетінің төрағасы болды. Бұл комитет оның базасы болды, ол елде қарттар, әсіресе Әлеуметтік қамсыздандыру бағдарламаларына қатысты ең көрнекті өкілі ретінде танылды. Ол Medicare жүйесін күшейтуге қол жеткізді. 1980 жылы Пеппердің басшылығымен комитет қарт адамдарды алдап соққан денсаулық сақтау алаялықтарына қарсы төрт жылдық тергеу бастады. 1984 жылы жарияланған және көбінесе «Пеппер есебі» деп аталатын есеп «Шарлатандық, 10 миллиард долларлық арамзалық» деп тақырыпталды. 1980 жылдары Пеппер Алан Гринспенмен бірлесіп Әлеуметтік қамсыздандыру жүйесін реформалау бойынша маңызды жұмыстар атқарды, зейнеткерлік жасын біртіндеп көтеру арқылы жүйенің төлем қабілеттілігін сақтады, соның салдарынан 60 жастағы зейнеткерлерге берілетін жәрдемақы мөлшері азайды. 1986 жылы ол көптеген міндетті зейнеткерлік жастарды жойған федералды заңның қабылдануын қамтамасыз етті. Өмірінің соңғы жылдары Пеппер, әдетте әр күнін томат сорпасын крекермен жеп бастайтын, жамбасы ауыстырылған және екі құлағында есту аппараты тағып жүргеніне қарамастан, Палатадағы маңызды және жиі құрметпен қаралатын тұлға болып қала берді. 1988 жылы Пеппер Ұлттық биотехнологиялық ақпарат орталығын (NCBI) құру туралы заң жобасын ұсынды. Өзінің соңғы мерзімінде қабылданған NCBI генетикалық ақпаратты алмасу, бөлісу және талдау саласында революция жасады және бүкіл әлемдегі зерттеушілерге медициналық, есептеу және биологиялық ғылымдардағы жетістіктерге қол жеткізуге көмектесті. Төрт күннен кейін Пеппер асқазан қатерінен ұйқыда қайтыс болды. Ол осы құрметке ие болған 26-шы америкалық болды және Капитолийдің ротондасында ашық лақетімен жатқан соңғы адам еді. Пеппер Таллахассидегі Оукленд зиратында жерленді. 1989 жылдың тамызында оның орнын толтыру үшін арнайы сайлау өтті, оның нәтижесінде 115-ші Конгресс аяқталғанға дейін қызмет еткен республикашыл Илеана Рос Лехтинен жеңіске жетті.

Мұра

Флоридада Пеппер есімімен аталған бірнеше орын бар, оның ішінде Флорида мемлекеттік университетіндегі Клод Пеппер орталығы (Біріккен Ұлттар Сабақтастық Альянсы және қартаю институтымен бірлесіп, мәдениаралық диалогқа арналған зерттеу орталығын қамтиды) және Майамидегі Клод Пеппер федералды ғимараты, сондай-ақ бірнеше мемлекеттік мектептер. Флоридадағы 27-ші АҚШ тас жолының үлкен бөліктері Клод Пеппер еске алу тас жолы деп аталады. 2002 жылдан бері Лейк округінің Демократиялық атқару комитеті (ДАК) жыл сайын «Клод Пеппер кешкі асы» ұйымдастырып, Пеппердің қарттарды қолдауына деген адалдығын құрметтейді. Мэриленд штатының Бетезда қаласындағы Ұлттық денсаулық институттарындағы Клод Пеппер ғимараты (31-ғимарат) да оның құрметіне аталған. Пеппердің әйелі Милдред гуманитарлық қызметімен кеңінен танылып, құрметке ие болды және Флоридадағы бірнеше орын оның құрметіне аталды. Ол қайтыс болғаннан кейін бір жыл өткен соң Клод Пепперді Шепард Невел жазған, ал Филип Черч қойған пьеса арнайы құрметтеді. «Pepper» пьесасы 1990 жылдың маусымында Майами-Бичтегі Колони театрында толық залға көрсетілді. 1993 жылы Брэдэнтон, Флоридадан келген актер Келли Рейнольдс Пеппер рөлін аймақтық мектептерде, кітапханаларда және зейнеткерлер үйлерінде бірнеше рет ойнады.

Марапаттар

1982 жылы Пеппер Джефферсон сыйлығының жыл сайынғы табысталуы аясында, мүңкісіздерге ең көп пайда келтіргені үшін үлкен мемлекеттік қызмет көрсеткені үшін марапатталды. 1983 жылы ол Америка жетістіктері академиясының Алтын тақта сыйлығын алды. 1985 жылы Рузвельт институты Пепперге Төрт бостандық медалін табыс етті. Сондай-ақ 1985 жылы Пеппер Флорида мемлекеттік университетінен қоғамдық қызметтері үшін гуманитарлық ғылымдар докторы дәрежесін алды. Пеппер 2012 жылдың 29 ақпанында Флорида штатының Капитолийінде Флорида губернаторы Рик Скотт ұйымдастырған салтанатты шарада Флориданың Азаматтық құқықтар даңқы залына енгізілді. Ол Мэри МакЛеод Бетуне және Чарльз Кензи Стил ағамен бірге осы құрметке ие болған алғашқы үш адамның бірі болды.