Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Jayabhaya немесе Jayabaya (жаван тілінде: Ratu Jayabaya) – шамамен 1135-1159 жылдары билік құрған Индонезияның Шығыс Явадағы Кедири патшалығының жаван патшасы. Абхисека дәрежесі – Шри Махараджа Санг Мапанджи Джаябхая Шри Вармесвара Мадхусудана Аватараниндита Сухтрисинга Паракрама Уттунгадева. Патша Джаябхаяның билігі Кедири патшалығының гүлденген шағы деп есептеледі. Патша Джаябая алдыңғы билеушісі Эйрланганың қайтысынан соң патшалық екіге бөлінгеннен кейін Кедири патшалығын қайта біріктіргені үшін танымал. Патша Джаябая әділ және гүлденген билігімен, сондай-ақ индуист құдайы Вишнудың жанындағы бейнесімен белгілі болды. Патша Джаябая архетиптік Рату Адилді (әділ патша) бейнелейді: ол азаптардың қараңғы дәуірінде, "Жаман Эдан" (Ақымақтық дәуірі) кезінде қайта туып, әлеуметтік әділдік, тәртіп және әлемдегі үйлесімді қалпына келтіру үшін келген. Явандықтар тарихтың циклды екеніне сенді, яғни гүлдену дәуірі (Жаман Рахаржа) азап дәуірімен (Жаман Эдан) ауысады, содан кейін қайта гүлдену дәуіріне (Жаман Рахаржа) оралады. Джаябая өз патшалығын Видарба деп атады, яғни Паменангтағы (қазіргі Кедири регентшілігі) мың қала деген мағынаны білдіреді. Факті мен миф арасында оның әкесі, революционер Гендраянаның Пандавалардың ұрпағы екенін, Юдаянаның ұлы, Парикшиттен, Абыменюден және Пандавалар әулетінен Арджунадан тарағанын мәлімдеген жазбалар бар. Джаябаяның әйелі, патшайым Деви Сарадан төрт қызы дүниеге келді: Жая Амиджая, Деви Прамести, Деви Прамуни және Деви Сасанти. Жая Амиджая патшайым Астрадарма Прамести Явастинаға үйленді және Англингдарма патшасы Малавапатиді дүниеге әкелді. Джаябая қарт жасында тақтан бас тарды және индуист саяхатшысы ретінде медитациямен айналысуға көшті. Кеджавен нанымы бойынша, ол Вишнуның жанындағы бейнесі екенін мәлімдеді және Кедири регентшілігінің Пагу ауданындағы Менанг ауылындағы мокшаға қол жеткізді. Бұл орын қазірге дейін қасиетті саналады. Сукарно мен Сухарто патшалық заңдылықты, табиғаттан тыс қабілеттерді, Джаябаяның баталарын және/немесе күшін алу үшін Менангта ұзақ уақыт медитация жасады.
Jayabhaya or Jayabaya (Javanese spelled: Ratu Jayabaya) was the Javanese king of the Kediri Kingdom in East Java, Indonesia which ruled around 1135 1159 CE. With the title of abhiseka used is Sri Maharaja Sang Mapanji Jayabhaya Sri Warmeswara Madhusudana Awataranindita Suhtrisingha Parakrama Uttunggadewa. The reign of King Jayabhaya is considered the zenith of the Kediri Kingdom. King Jayabaya is credited with reunification of the Kediri kingdom following a split due to the death of his predecessor Airlangga. King Jayabaya was known for his just and prosperous rule, and reputed to have been an incarnation of the Hindu deity Vishnu. King Jayabaya epitomized the archetypal Ratu Adil: the just king reborn in the dark age of suffering "Jaman Edan" (Madness Era) to restore the Jaman Raharja: social justice, order, and harmony in the world, as Javanese believed in a cyclical history of alternating prosperity epochs of (Jaman Raharja) followed an era of suffering (Jaman edan), to cycle back to an era of prosperity (Jaman Raharja). Jabaya termed his kingdom Widarba, meaning a thousand cities in Pamenang, modern Kediri Regency. Intertwined between fact and myth are records that his father Gendrayana the Revolutionary, claimed to be a descendant of Pandavas as being son of Yudayana: the son of Parikshit: the son of Abhimanyu: the son of Arjuna from the family Pandavas. From Jayabaya's queen consort Dewi Sara wife were born all daughters Jaya Amijaya, Dewi Pramesti, Dewi Pramuni and Dewi Sasanti. Jaya Amijaya was married to Queen consort Astradarma Pramesti Yawastina king and birthed King of Anglingdarma: Malawapati. Jayabaya abdicated in old age and sought a life of meditation as a Hindu recluse, informing a moksha he was the incarnation of vishnu, in the village of Menang, in Pagu sub district of Kediri Regency, until the modern era still considered a sacred pilgrimage site, according to Kejawen belief system. Sukarno and Suharto both meditated at length in Menang to attain an air of kingly legitimacy, supernatural abilities, Jayabaya's blessings and/or powers.