Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англо-француз жазушысы (1857–1944)
Anglo French writer (1857–1944)
Агнес Мэри Франсис Робинсон (алғашқы некесінен кейін Агнес Мари Франсуа Дарместетер, екінші некесінен кейін Агнес Мэри Франсис Дюкло; 27 ақпан 1857 – 9 ақпан 1944) – ақын, романист, эссеші, әдеби сыншы және аудармашы. Ол романист және сыншы Франсис Мейбл Робинсонның үлкен қарындасы болды.
Agnes Mary Frances Robinson (known as Agnes Marie François Darmesteter after her first marriage, and Agnes Mary Frances Duclaux after her second; 27 February 1857 – 9 February 1944) was a poet, novelist, essayist, literary critic, and translator. She was the elder sister of the novelist and critic Frances Mabel Robinson.
Өмір
Агнес Мэри Фрэнсис Робинсон 1857 жылдың 27 ақпанында Уорвикширдегі Лимингтон қаласында бай сәулетшінің отбасында дүниеге келді. Бірнеше жыл өткен соң, отбасы Лондонның дамып келе жатқан өнер ортасының бір бөлігіне айналды. Робинсон мен оның кіші әпкесі Фрэнсис Мейбл Робинсон Лондон университетінде бір жыл оқығанға дейін тәлімгерлердің және Брюссельдегі біліммен қамтылды. Робинсон үйі Уильям Майкл Россетти, Уильям Моррис, Уильям Холман Хант, Эдвард Берн-Джонс, Джеймс Эбботт Макнил Уистлер, Артур Саймонс, Форд Мэдокс Браун және Матильда Блайнд сияқты суретшілер мен жазушылардың жиналатын орталығына айналды, олар бірлесіп шығармашылық қауымдастық құрды. 1876 жылы Робинсон Джон Аддингтон Саймондспен танысты, ол оның жазу жолына түскен кезде әдеби кеңес берді. Робинсонның алғашқы өлеңдер жинағы «Жасыл гүлдер буыны» 1878 жылы жарық көрді және үлкен табысқа ие болды. 1880 жылы отбасы Италияға сапар шекті, онда Робинсон алғаш рет Вернон Ли (Вайолет Паджет) кездесті. 1880-ші жылдарда Робинсон жыл сайын өлеңдер жинағын шығарды, сондай-ақ өзінің «Арден» атты бір романын жариялады. Ол лирикалық өлеңдері арқылы ең көп танылды. 1888 жылы Робинсон Франциядағы Коллеж де Франс профессоры, еврей Джеймс Дарместетерге үйленді және Парижге көшіп барды. Дарместетер олардың некелері кезеңінде Робинсонның көптеген шығармаларын француз тіліне аударды, ал Робинсон француз тілін жетілдіріп, француз тіліндегі алғашқы туындысын – «Өткен уақыт гүлдері» жариялады. Парижде тұрған кезінде Робинсон күйеуімен бірге Гипполит Тен, Эрнест Ренан және Гастон Париж кіретін париждік әдеби қоғамға қатысты. Алты жылға сосқан некеден кейін Дарместетер 1894 жылдың 19 қазанында аурудан қайтыс болды, Робинсонды 38 жасында жесір қалдырды. Дарместетер қайтыс болғаннан кейін Робинсон Францияда қалды, «Revue de Paris» журналы үшін мақалалар жазды, марқұм күйеуінің еңбектерін аударды және Эрнест Ренанға арналған өмірбаянын зерттеді. Робинсон Францияның ғылыми қауымдастығымен де байланыс жасады, 1902 жылы биолог және химик Луи Пастердің шәкірті Эмиль Дюклоға үйленді. Робинсон Дюклоның ғылыми зерттеулеріне қатысты және оның жазбаларына көмектесті. 1904 жылы Дюкло қайтыс болғаннан кейін Робинсон Франция мен француз өмірін одан әрі зерттеді, Оверньден Парижке дейін өгей балаларының арасында өмір сүрді. Келесі 20 жыл бойы Робинсон көрнекті суретшілердің өмірбаянын, әдебиет туралы сын-пікірлерді және өлеңдер жинағын жазды. 1939 жылы соғыс басталғанда, оның өгей балалары Робинсон мен оның әпкесі Мейблді Ауриллақтағы жасырынған жерге көшірді, онда ол француз және ағылшын поэзиясын жаза отырып, қауіпсіздікте болды. 1943 жылы Робинсон екі көзінен екі рет катарактаны алып тастау үшін операция жасады, бірақ 4 айдан кейін, 1944 жылдың 9 ақпанында қайтыс болды. Робинсон 86 жасында қайтыс болды және Ауриллақта жерленді.
Agnes Mary Frances Robinson was born in Leamington, Warwickshire, on 27 February 1857 to a wealthy architect. After a few years, the family moved to become a part of the artistic community growing in London. Robinson and her younger sister, Frances Mabel Robinson, shared an education under governesses and in Brussels until they attended one year at University College, London. The Robinson house became a central location for painters and writers of the Pre Raphaelite movement, such as William Michael Rossetti, William Morris, William Holman Hunt, Edward Burne Jones, James Abbott McNeill Whistler, Arthur Symons, Ford Madox Brown, and Mathilde Blind, to meet and cultivate a community of artists. In 1876, Robinson met John Addington Symonds, who provided literary advice as she began her writing. Robinson's first book of poems, A Handful of Honeysuckle was published in 1878 and was greeted with much success. In 1880, the family travelled to Italy, where Robinson first met Vernon Lee (Violet Paget). During the 1880s, Robinson published a book of poetry almost every year, as well as her one novel Arden. She received most of her acclaim through her lyrics. In 1888, Robinson married James Darmesteter, a Jewish professor at the College de France and moved to Paris, France. Darmesteter translated much of Robinson's works into French during their marriage, and Robinson improved her own French where she eventually published her first original work in French, Marguerites du Temps Passé. During her stay in Paris, Robinson and her husband became involved in the Parisian literary society which included Hippolyte Taine, Ernest Renan, and Gaston Paris. After a brief 6 years married, Darmesteter died on 19 October 1894 from a short illness and left Robinson widowed at age 38. Robinson remained in France after Darmesteter died, and she wrote articles for the Revue de Paris, translated her late husband's work, and researched for a biography she wrote for Ernest Renan. Robinson mingled with the scientific community of France as well, and in 1902 she married Emile Duclaux, a student of the biologist and chemist Louis Pasteur. Robinson became a part of Duclaux's scientific studies and assisted him in his writings. After Duclaux died in 1904, Robinson continued to delve more in France and French life, living among her stepchildren from Auvergne to Paris. For the next 20 years, Robinson wrote biographies of prominent artists, reviews of literature, and poetry collections. When war broke out in 1939, her stepchildren moved Robinson and her sister Mabel to a hiding place in Aurillac where she remained safe, peacefully writing French and English poetry. In 1943, Robinson underwent an operation for the removal of a double cataract from her eyes, but died 4 months later on 9 February 1944. Robinson died at the age of 86 and was buried in Aurillac.
Жеке қарым-қатынастар
Робинсон өмір бойы көптеген жақын қарым-қатынастар құрды. Оның ең ұзақ интимдік қарым-қатынасы Вернон Лимен (Вайолет Пейджеттің псевдонимі) болды. Олар екеуі Англия, Франция және Италия арасында 8 жыл бойы саяхат жасады, содан кейін Робинсон Парижде Дарместетермен отбасын құрды. Ли алғашқы неке туралы жарияланғаннан кейін қиын жағдайға түсіп, толыққанды қалпына келе алмаса да, хаттар мен Парижге жасаған бірнеше сапарлар арқылы достығын жаңартты. Париждегі Ұлттық кітапханада Ли мен Робинсонның арасындағы 1253 парақтан тұратын хаттар сақталған, олардың 1100 беті Робинсонның Дарместетерге тұрмысқа шығудан бұрынғы 1880-1887 жылдар аралығындағы кезеңге жатады. Хаттарда "жаным" және "өмірімнің нұры" сияқты интимді тілдер қолданылған. Робинсон мен Ли еркектердің гомосексуализмі туралы мақалалар жариялаған және Хавелок Эллистің "Сексуалдық инверсия" еңбегі бойынша тығыз жұмыс істеген Джон Аддингтон Саймондспен де жақын қарым-қатынаста болды. Саймондс үйленген және ашық гомосексуал болғанымен, оның хаттары Робинсонға деген құрметін көрсетеді. Ол бір хатында Робинсонды "барлық жағынан да керемет дос: мен одан да әдемі және мейірімді жанды кездестірген емеспін" деп жазған. Саймондс Робинсонға Лондон университетінің колледжінде грек тілі мен әдебиетін оқығанда тәлімгерлік жасады. Саймондс Робинсон мен Лимен зияткерлік байланыс орнатты, олардың еңбектерін бағалап, сын тұрғысынан қарады.
Robinson formed many intimate relationships throughout her life. Her longest intimate relationship was shared with Vernon Lee (the pen name of Violet Paget). The two of them travelled between England, France, and Italy for 8 years until Robinson settled into married life with Darmesteter in Paris. Lee broke down after the initial marriage announcement and although she never fully recovered, she did renew her friendship once more through letters and some visits to Paris. In Bibliothèque nationale in Paris, 1,253 folio pages still exist of letters between Lee and Robinson and 1,100 of the pages are from 1880 1887 before Robinson's marriage to Darmesteter. The letters contain intimate terms such as "dear love" and "dear glory of my life". Robinson and Lee also shared a close relationship with the author John Addington Symonds, who published articles on male homosexuality and worked closely with Havelock Ellis on his work Sexual Inversion. Although Symonds was married and openly homosexual, his letters show his appreciation of Robinson. He states in one such letter that Robinson was "a charming friend in every possible way: a more beautiful and gentle spirit I have never met with." Symonds mentored Robinson through her study of Greek language and literature at University College London. Symonds shared an intellectual relationship with Robinson and Lee, taking on the role of a teacher and critique of their works.
Жұмыс
Робинсон көптеген түрлі журналдар мен кітаптарда жарияланған жүздеген өлеңдер мен балладаларды жазды. Робинсон өзінің жинақталған шығармаларының кітаптарын ағылшын және француз тілдерінде жариялады, сондай-ақ Эмили Бронте туралы алғашқы толық биографиясын жазды, ол жағымды пікірлерге ие болды. Робинсон өзінің аса танымал емес ақын екендігімен және шынайылыққа толы шағын туындылар жасай алатындығымен мақтанады. Ол былай дейді: "Біздің бәріміз ұлы ақындар бола алмаймыз, бірақ ең қарапайымдары, егер олар адал болса, шынайы қуаныш сыйлай алады". Робинсон көргені мен білгенінен жазады, ал оның эстетикалық лирикасы – "өмір – ода, ал осы беттер оның шашыраңқы сынықтары" деген ойын білдіреді.
Robinson wrote hundreds of poems and ballads that are published in many different journals and books. Robinson published books of her own collected works in both English and French, and also wrote the first full length biography of Emily Brontë to positive reviews. Robinson takes pride in being a lesser known poet that may create the minor works of sincerity. She says: "We cannot all be great poets; but the humblest, if they be sincere, may give a genuine pleasure." Robinson writes from what she sees and knows, and her aesthetic lyrics form as she comments "[t]hat life has been an Ode, of which these pages are the scattered fragments."