Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер (1918–2001)
British politician (1918–2001)
Малкольм Ньютон Шепард, 2-ші барон Шепард, Спалдинг бароны (1918 жылдың 27 қыркүйегі – 2001 жылдың 5 сәуірі) – британдық Лейборист партиясының саясаткері және Гарольд Уилсон мен Джеймс Каллаган үкіметтерінде Лордтар палатасының басшысы, сондай-ақ Ұлыбританияның Жеке кеңесінің мүшесі болды. Шепард – Лейборист партиясының саясаткері Джордж Шепардтың, 1-ші барон Шепардтың ұлы. 1999 жылғы Лордтар палатасы заңымен тұқымдық теңдердің Лордтар палатасында автоматты түрде орын алу құқығы жойылды, сондықтан Шепард Линкольншир графтығындағы Спалдингтен барон Шепард ретінде өмірлік теңге тағайындалды, осылайша өзінің орнын сақтап қалды.
Malcolm Newton Shepherd, 2nd Baron Shepherd, Baron Shepherd of Spalding (27 September 1918 – 5 April 2001), was a British Labour politician and peer who served as Leader of the House of Lords under Harold Wilson and James Callaghan and member of the Privy Council of the United Kingdom. Shepherd was the son of the Labour politician George Shepherd, 1st Baron Shepherd. With the House of Lords Act 1999, the right of the hereditary peers of an automatic seat in the House of Lords was removed, so Shepherd was created a life peer as Baron Shepherd of Spalding, of Spalding in the County of Lincolnshire to keep his seat.
Ерте өмір
Блэкбернде (Ланкашир) туған Малкольм Шепард Джон Лионның төменгі мектебінде және Эссекс графтығының Сафрон Уолден қаласындағы тәуелсіз мектепте білім алды. 1941 жылы Корольдік армиялық қызмет корпусына офицер болып қабылданып, Солтүстік Африка, Сицилия және Италияда қызмет етті, капитан шеніне дейін көтеріліп, кейін "Арнайы қызметтер" деп аталған бөлімге ауысты. Бастапқыда оның ата-анасы, бейбітшілдік нанымынан туындаған, оның әскерге қатысуына қарсы болды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Шепард әйелі Эллисонмен бірге британдық сауда компаниясының қызметкері ретінде Сингапурға кетті. Кейін Шепард Малайзия мен Сингапурда жұмыс істейтін Филдинг, Браун және Финч фирмасының басым үлесін сатып алды. 1954 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін ол алты айға демалысқа шығып, Ұлыбританияға әкесінің істерін реттеу үшін келді және Шығысқа қайтқанға дейін Лордтар палатасында алғашқы сөз сөйледі. 1958 жылы оның компаниясының бас кеңсесі Лондонға көшіріліп, Шепард өзі мен отбасы Ұлыбританияға көшіп барды.
Born in Blackburn, Lancashire, Malcolm Shepherd was educated at the Lower School of John Lyon and the Friends' School, an independent school in the market town of Saffron Walden in Essex. He was commissioned in the Royal Army Service Corps in 1941 and served in North Africa, Sicily and Italy rising to the rank of Captain and transferring to what was known as 'Special Services'. Initially his mother and father were against him joining the Army because of their pacifist convictions. After the end of the Second World War, Shepherd, together with his wife Allison, went to Singapore as an employee of a British trading company. Later Shepherd purchased majority shares in the firm of Fielding, Brown and Finch working in Malaya and Singapore. When his father died in 1954, he took six months leave, came to the UK to settle his father's affairs and made his maiden speech in the House of Lords before returning to the Far East and resuming his business career. In 1958, his company headquarters moved to London and Shepherd moved himself and his family to the UK.
Саяси мансап
Шепард 1954 жылғы желтоқсанда әкесі қайтыс болғаннан кейін Шпельдинг бароны Шепард титулын иеленді және 1955 жылғы 8 наурызда Лордтар палатасында орын алды. 1960 жылы ол Лордтар палатасындағы Оппозицияның бас қамшысының орынбасары, ал 1964 жылы – Оппозицияның бас қамшысы болды. Шепард Лордтар палатасына алғаш келген кезде, оның құрамында мұрагерлік титул иелері ғана болды, сонымен қатар Консервативтік партияның үлкен басымдылығы сақталды. Лейбористтік партиядан шамамен 25-30 ғана мүше болды. Шепард – прагматик болды және ол Төменгі палатадан жіберілген заңдарды Лордтар палатасынан өткізу үшін консерваторлармен келісімге келуі және палатадағы барлық мүшелермен жақсы қарым-қатынас орнатуы керек екенін түсінді. Саяси көзқарастары орташа болғанымен, ол Лордтар палатасын реформалаудың ерте жақтасы болды. Ол қажетсіз рәсімдердің көп екенін ойлады және 1971 жылы Жоғарғы палатада дауыс беру құқығына ие адамдардың қатарын тұрақты қатысушылармен шектеу керек деп ұсынды. 1964 жылғы жалпы сайлауда Лейбористтік партия жеңіске жеткеннен кейін, ол Құрметті Джентльмендер корпусының капитаны және Лордтар палатасының Үкімет бас қамшысы болды. Ол 1967 жылға дейін, Сыртқы істер және Ұлттар достастығы министрі болып тағайындалғанға дейін осы лауазымды атқарды. Сонымен қатар, ол 1968 жылдан 1970 жылға дейін Лордтар палатасының вице-лидері болып қызмет етті. Шепард 1965 жылғы туған күніне орай Патшалық кеңесінің мүшесі болып тағайындалды. Сыртқы істер және Ұлттар достастығы министрі ретінде, бұл лауазым бұрын Отарлар жөніндегі мемлекеттік хатшы деп белгілі болған. Сыртқы істер министрлігінде қызмет еткен кезінде Ұлыбритания империясынан айырылып, Фиджи сияқты отарлардың тәуелсіздігіне қатысты жаңа конституцияларды жасауға белсенді қатысты. Шепард Кариб теңізіндегі Ангилья аралының Сент-Кристофер-Невис-Ангильядан тәуелсіздік талабын реттеуге де қатысты. Ол сондай-ақ Нигериядағы Биафра соғысы мәселесімен айналысты. Испанияның генерал Франко үкіметі Гибралтармен шекараны жапқаннан кейін, Гибралтарды Ұлыбританияға жақындататын жаңа конституцияны қадағалау арқылы ол Гибралтарда ерекше танымалдылыққа ие болды. Гибралтар конституциясының Шепардтың кіріспесінде: «Ең Көкмайса Корольдік үкіметі Гибралтар халқының тілегіне қарсы басқа мемлекеттің билігіне өтуге әкелетін келісімдерге ешқашан бармайды» делінген. Колония халқы арасында ол «Конституцияның әкесі» деп белгілі. Ол 1967 жылғы мәдени революциядан шабыттанған Гонконгтағы тәртіпсіздіктер кезінде де жауапкершілік жүктеді және келесі жылдары аумақпен байланысын сақтап қалды. 1970 жылдан 1974 жылға дейін Шепард Лордтар палатасының Оппозиция жетекшісінің орынбасары болды. 1974 жылы ол Лорд-привиль мөрінің сақтаушысы және Лордтар палатасының басшысы болды, ол 1976 жылы отставкаға шыққанға дейін осы лауазымды атқарды. 1975 жылы Шепард әйелі Эллисонмен бірге Королева мен Принц Филипптің Жапонияға жасаған алғашқы мемлекеттік сапарына қатысты. 1975 жылғы қарашада Гарольд Уилсон генерал Франконың қосылуына қатысу үшін оны Ұлыбритания үкіметінің өкілі ретінде жіберу арқылы Лейбористтік партияда дау тудырды. Шепард өмірінің соңына дейін Лордтар палатасының белсенді мүшесі болды және 1999 жылғы 16 қарашада Линкольншир графтығындағы Спэлдингтің бароны Шепард ретінде өмірлік титул алды. Бұл Лордтар палатасы туралы заңмен мұрагерлік титул иелерінің палатада автоматты түрде орын алу құқығын жойғаннан кейін оның орнын сақтап қалу үшін жасалды.
Shepherd succeeded to the title of Baron Shepherd of Spalding on the death of his father in December 1954, and took his seat in the House of Lords on 8 March 1955. In 1960 he became Deputy Opposition Chief Whip in the Lords, and became Opposition Chief Whip in 1964. When Shepherd first joined the House of Lords its membership was entirely composed of hereditary peers with a large inbuilt Conservative Party majority. There were only about 25 to 30 Labour Party peers. Shepherd was a pragmatist who realised that if he was to enable the Bills sent from the House of Commons to pass through the House of Lords he had to do deals with the Conservatives and maintain good relations with all in the House. Although a moderate in his political views he was an early advocate of House of Lords reform. He thought there was too much unnecessary ceremony and in 1971 argued that those entitled to vote in the Upper House be restricted to regular attenders. After the Labour victory in the 1964 general election, he became Captain of the Honourable Corps of Gentlemen at Arms and Government Chief Whip, House of Lords, a post he held until 1967 when he became Minister of State at the Foreign and Commonwealth Office. He also served as Deputy Leader of the House of Lords from 1968 to 1970. Shepherd was appointed to the Privy Council in the 1965 Birthday Honours. As Minister of State at the Foreign and Commonwealth Office, a role that had previously been known as Secretary of State for the Colonies. During his tenure at The Foreign Office, Britain was busy shedding Empire and he was very involved in the new constitutions of colonies becoming independent, including Fiji. Shepherd was also involved in resolving the Caribbean island of Anguilla's demand for independence from St. Christopher Nevis Anguilla. He also had to deal with the Biafra war in Nigeria. He won particular popularity in Gibraltar by supervising the introduction of a new constitution which bound Gibraltar more closely to the UK after the Spanish government of General Franco closed the border. Shepherd's preamble to the Gibraltar constitution stated that 'Her Majesty's Government will never enter into arrangements under which the people of Gibraltar will pass under the sovereignty of another state against their wishes.' Within the Colony's population he is commonly known as "The Father of the Constitution". He was also responsible for Hong Kong during the riots of 1967 inspired by the cultural revolution; he maintained a relationship with the territory in the following years. From 1970 to 1974, Shepherd was Opposition Deputy Leader, House of Lords. In 1974 he became Lord Privy Seal and Leader of the House of Lords, a post he held until he resigned in 1976. In 1975, Shepherd and his wife Allison accompanied The Queen and Prince Philip on the first state visit to Japan. In November 1975, Harold Wilson caused controversy within the Labour Party by sending him to represent the UK Government at the funeral of General Franco. Shepherd remained an active member of the House of Lords for the rest of his life, and on 16 November 1999 he was created a life peer as Baron Shepherd of Spalding, of Spalding in the County of Lincolnshire in order to keep his seat after the House of Lords Act removed the right of hereditary peers to an automatic seat in the House.
Іскерлік мансап
1970 жылғы жалпы сайлауда Гарольд Уилсонның Лейбористік үкіметі күтпеген жеңіліске ұшырағаннан кейін Шепард Руди Стернбергтің «Стерлинг» тобында жұмыс істеді. 1976 жылы Кабинеттен кеткен соң ол бизнесте белсенді қызметке оралды және бірнеше мемлекеттік лауазымдарды атқарды. Шепард 1978 жылдан 1981 жылға дейін Мемлекеттік қызметкерлердің еңбекақысын зерттеу бөлімінің алғашқы төрағасы болды. Ол 1978-1980 жылдары Қаптама кеңесінде қызмет етті. 1978 жылдан 1982 жылға дейін Медициналық зерттеулер кеңесінің төрағасы қызметін атқарды. 1976 жылдан 1986 жылға дейін Руди Стернбергтің, кейін Лорд Плюренден атанған, «Стерлинг» компаниялар тобының төрағасының орынбасары болды. 1979 жылы ол сол кездегі ең ірі мемлекеттік кәсіпорындардың бірі – Ұлттық автобус компаниясының төрағасы болды. Шепард компанияның табысын 1984 жылға қарай 48 миллион фунт стерлингке дейін өсірді. Ол консервативтік үкіметті компанияны жекешелендіруден бас тартуға көндіруге тырысты, зиянды ауылдық қызметтердің жойылуы мүмкін екенін ескертті және Көлік министрі Николас Ридлимен жиі келіспеді. 1985 жылдан бастап ол «Centre Européen de l'Enterprise Publique» және Жол көлігі инженерлері институтының президенті болды.
After the surprise defeat of Harold Wilson's Labour government in the 1970 general election, Shepherd worked for Rudy Sternberg's Sterling Group. He returned to an active career in business after resigning from the Cabinet in 1976 and also held a number of public offices. Shepherd was the first Chairman of the Civil Service Pay Research Unit board from 1978 to 1981. He served on the Packaging Council from 1978 to 1980. He was chairman of the Medical Research Council from 1978 to 1982. From 1976 to 1986 he was Deputy Chairman of Rudi Sternberg's, later to become Lord Plurenden, Sterling Group of Companies. In 1979 he became chairman of the National Bus Company which was then one of the largest nationalised industries. Shepherd oversaw a large rise in its profits which reached £48m by 1984. He tried to persuade the Conservative government not to privatise the company, warned of the disappearance of loss making rural services and frequently clashed with the Transport Secretary Nicholas Ridley. He was President of the Centre Européen de l'Enterprise Publique from 1985 and of the Institute of Road Transport Engineers.
Отбасы
1941 жылы Шепард тележүргізуші Джеймс Редмондтың қарындасы Эллисон Уилсон Редмондқа үйленді (1998 жылы қайтыс болды). Олардың екі ұлы, Грейм мен Дуглас, ол атаққа ие болғанға дейін Сингапурда дүниеге келді. Ол Лансаротеде демалыста болғанда (партиялық ұйымшысының рұқсатымен), 2001 жылдың 5 сәуірінде күрт қайтыс болды. Оның үлкен ұлы Грейм мұрагерлік атақты алды. Ол әйелі Эллисонмен бірге Шотландияның Фолкирк қаласындағы Мюравонсайд шіркеуінің ауласына жерленген.
In 1941, Shepherd married Allison Wilson Redmond (died 1998), the sister of broadcaster James Redmond. Their two sons, Graeme and Douglas, were born in Singapore before he succeeded to the title. He was on holiday in Lanzarote (with his Whip's permission), where he died suddenly on 5 April 2001. His elder son Graeme inherited the hereditary title. He is buried together with his wife, Allison, in the yard of Muiravonside church in Falkirk, Scotland.