Кіріспе
Уильям Вон Муди (8 шілде 1869 - 17 қазан 1910) – американдық драматург және ақын. Муди «Ұлы ажырым» пьесасының авторы, ол алғаш рет 1906 жылдың 12 сәуірінде Чикагодағы Гаррик театрында «Сабин әйел» деген атаумен қойылды, содан кейін Бродвейдегі Принцесса театрында 1906 жылдың 3 қазанынан 1907 жылдың 24 наурызына дейін 238 қойылым көрсетілді. Оның поэтикалық драмалары: «Сот маскарады» (1900), «От әкелуші» (1904) және «Еваның өлімі» (автордың қайтысынан кейін аяқталмаған). Оның ең белгілі өлеңі – «Тергеліс уақытындағы ода», испан-американ соғысы туралы; басқалары: «Глостер Моры», «Филиппинде қаза тапқан сарбаз туралы», «Брут», «Гармония» (оның жалғыз сонеті), «Судың толқуына дейін», «Кету», «Мед құлы қалай азат болды», «Дагерротип» және «Еваның өлімі». Оның өлеңдері өмірін қысқа өткізген прогрессивтік дәуірдің (1893–1916 жж.) әлеуметтік санасын көрсетеді. Стилі жағынан ол сол кездегі өлең өнерінің шеберлігін, сондай-ақ Мильтон және грек трагедиясын терең зерттеуден туындаған кеңдігі мен тереңдігін еске түсіреді.
William Vaughn Moody (July 8, 1869 – October 17, 1910) was an American dramatist and poet. Moody was author of The Great Divide, first presented under the title of The Sabine Woman at the Garrick Theatre in Chicago on April 12, 1906, and then on Broadway at the Princess Theatre, running for 238 performances from October 3, 1906, to March 24, 1907. His poetic dramas are The Masque of Judgment (1900), The Fire Bringer (1904), and The Death of Eve (left undone at his death). His best known poem is "An Ode in Time of Hesitation," on the Spanish American War; others include "Gloucester Moor," "On a Soldier Fallen in the Philippines," "The Brute," "Harmonics" (his only sonnet), "Until the Troubling of the Waters," "The Departure," "How the Mead Slave Was Set Free," "The Daguerreotype," and "The Death of Eve." His poems everywhere bespeak the social conscience of the progressive era (1893–1916) in which he spent his foreshortened life. In style they evoke a mastery of the verse craft of his time and also the reach and depth derived from his intensive studies of Milton and of Greek tragedy.
Өмірбаян
Индиана штатының Спенсер қаласында туған ол, бала кезінде ата-анасы қайтыс болғандықтан, білімін аяқтау үшін өзін асырауға көмектесу үшін жұмыс істеуге мәжбүр болды. Нью-Олбани орта мектебін бітіргеннен кейін Гарвард университетіне оқуға түсті, онда ол әдебиеттен Джордж Б. Сохиер сыйлығымен марапатталды және 1893 жылы бакалавр (A.B.), ал 1894 жылы магистр (A.M.) дәрежесін алды. 1895 жылға дейін Гарвард пен Рэдклифте ағылшын тілінен сабақ берді, содан кейін Чикаго университетінде оқытушы болып жұмыс істеді, ал 1901 жылдан 1907 жылға дейін ағылшын тілі мен риторика бойынша доцент болды. 1908 жылы Йель университетінен әдебиет докторы (Litt.D.) дәрежесін алды және Американың өнер және әдебиет академиясының мүшесі болды. Оның жақын достарының арасында тарихшы Фердинанд Шевилл, редактор Норман Хэпгуд, жазушы, ғалым, қоғамдық қайраткер және дипломат Роберт Морсс Ловетт және ақын Трамбулл Стикни болды. Бір кезде ол Чикаго университетіндегі оқытушылық қызметінен кетіп, (оның досы Джон Мэтьюс Манли оның өлімнен кейінгі еңбектерінің кіріспесінде келтіргендей) "Мен мұны істей алмаймын; мен әр лекцияда бір ақынды өлтіремін деп сезінемін" деп түсіндірді. Моуди 41 жасында Колорадо-Спрингсте ми қатерінен қайтыс болды.