Кіріспе
Құстар тайпасы
Автоматты taxobox
| name = Grouse
| fossil range = Ерте миоценнен қазіргі уақытқа дейін
| image = SageGrouse21.jpg
| image caption = Еркек сазба құрқақ (Centrocercus urophasianus)
| taxon = Tetraonini
| authority = Leach, 1819
| subdivision ranks = Туыстар
| subdivision = Pucrasia және басқалары. *Ескерме:* Дәстүрлі түрде шығарылып тасталған, бірақ соңғы филогеномдық деректер тығыз байланысты екенін көрсетті; осы түрлерді Tetraonini-дің базалық мүшелері деп қарастыруға болады, бірақ оларға қатысты көзқарас әлі де әртүрлі. Құрқақтар Солтүстік жарты шардың қоңыржай және субарктикалық аймақтарында, қылқан жапырақты ормандардан бастап, сортаңдар мен тау беткейлеріне дейін қоныстанды. Кейбір заманауи жіктемелер оларды құрамына қоспайды. Алайда, соңғы филогеномдық талдаулар олардың дәстүрлі құрқақтарға туыс екенін нақты көрсетеді, және оларды, сондай-ақ сәл ертерек бөлініп шыққан коклас фазанмен бірге, құрқақтар (яғни Tetraonini-дің базалық мүшелері) ретінде қарастыруға болады. Еркек құрқақтар ұрғашыларынан ірілеу, ал батыс құрқағында (дәстүрлі құрқақтардың ең ірісі) екі есе салмақты болуы мүмкін. Басқа көптеген Galliformes сияқты, еркектерінде де әдетте өте әсем безендірулер болады, мысалы, шошақтар, желпуіш тәрізді құйрықтар және ісіп, жарқыраған түсті тері бөліктері. Көптеген құрқақтардың мұрын тесіктері қауырсынмен жабылған, ал кейбір түрлері, мысалы, қарлы құрқақтардың, аяқтары толығымен қауырсынмен жабылған; қыста саусақтарында да қауырсын немесе бүйірлерінде кішкентай қабықшалар болады, бұл қарда жүруге және оған тығылуға бейімделудің нәтижесі. Басқа көптеген Galliformes-тен айырмашылығы, оларда әдетте тікенектер жоқ.
| name = Grouse
| fossil range = Early Miocene to recent
| image = SageGrouse21. jpg
| image caption = Male sage grouseCentrocercus urophasianus
| taxon = Tetraonini
| authority = Leach, 1819
| subdivision ranks = Genera
| subdivision = Pucrasiarefn|group=note|name=melpuc|Traditionally excluded, but recent phylogenomic data have suggested a close alliance; these species can thus be regarded as basal Tetraonini, but treatment still varies. and others. Grouse inhabit temperate and subarctic regions of the Northern Hemisphere, from pine forests to moorland and mountainside, certain more modern treatments also exclude them. However, recent phylogenomic analyses demonstrate conclusively that they are sister to the traditionally defined grouse, and they, along with the somewhat earlier diverging koklass pheasant, may be treated as grouse (i. e., as basal members of the Tetraonini). Male grouse are larger than females, and can be twice as heavy in the western capercaillie (the largest of the traditional grouse). Like many other Galliformes, males often sport incredibly elaborate ornamentation, such as crests, fan tails, and inflatable, brightly colored patches of bare skin. Many grouse have feathered nostrils, and some species, such as the ptarmigans, have legs which are entirely covered in feathers; in winter the toes, too, have feathers or small scales on the sides, an adaptation for walking on snow and burrowing into it for shelter. Unlike many other Galliformes, they typically have no spurs,
Тамақтандыру және әдеттер
Қарақұмдар негізінен өсімдіктермен қоректенеді – бүршіктер, гүлшоғырлар, жапырақтар және бұтақтар, бұл ересектердің тамағының салмағының 95% астамын құрайды. Сондықтан, олардың рационы маусымдарға байланысты күрт өзгереді. Балапандар көбінесе жәндіктер мен басқа да омыртқасыздарды жейді, бірте-бірте жануарлық тағамның үлесін ересектерге дейін азайтады. Орманды жерлерде тіршілік ететін бірнеше түрдің ерекшелігі – басқа омыртқалы жануарлардың көпшілігі бас тартатын қызыл қарағайдың жапырақтарын көп мөлшерде жеуі. Өсімдік тағамын қорыту үшін қарақұмдардың үлкен астық қаптары мен қарын қабықшалары болады, тағамды ұсақтау үшін ұсақ тастарды жейді және симбиоздық бактериялар целлюлозаны қорытатын жақсы дамыған соқыр ішектері бар ұзын ішектері болады. Аналықтары еркектер арасынан өзіне көбірек ұнайтын белгілері барларын таңдайды. Бұл жыныстық таңдаудың еркектердің дене мөлшеріне әсер ететін гипотезасын ұсынады және сонымен қатар, кейбір қарақұм түрлерінің еркек және аналықтарының дене мөлшері арасындағы айырмашылықтың неге басқа түрлерге қарағанда айқын болатынын түсіндіреді.
Басқа құс түрлерімен салыстыру
Жыныстық диморфизм тайыншалар мен басқа құстарда әртүрліше көрініс беруі мүмкін. Кейде көбелекке қатысты мінез-құлықта анасы егемендік танытады, нәтижесінде аналықтары аталықтарынан ірі болады.