Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аспан сфералары әлемінің тұжырымы
Concept of a world of celestial spheres
Астральдық жазықтық, сондай-ақ астральдық әлем немесе астральдық кеңістік деп аталатын бұл жазықтық, классикалық, ортағасырлық, шығыс және эзотерикалық философиялар мен құпия діндерде ұсынылған өмір сүру жазықтығы. Бұл – аспан сфераларының әлемі, жан оны астральдық денесінде туылғанға дейін және өлгеннен кейін кесіп өтеді, және ол әдетте періштелер, рухтар немесе басқа да материалдық емес жандармен толы деп есептеледі. 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында бұл термин теософия және нео-розенкрейцерлікпен танымал болды. Тағы бір көзқарас бойынша, астральдық жазықтық немесе әлем – жанның кесіп өтетін шекаралық аймағы емес, оның орнына, жер бетінде қайтыс болғандар баратын және физикалық емес өмірлерін өткізетін рухтардың барлық әлемі немесе рухтардың әлемі. Барлық сана астральдық жазықтықта орналасқандығы түсініледі. Кейбір авторлар бұл әлемді жұмақ немесе құдаймен бірлікке теңейді, ал басқалары олай етпейді. Парамаханса Йогананда "Йогтардың өмірбаяны" (1946) еңбегінде: "Астральдық ғалам материалдық ғаламнан жүздеген есе үлкен, онда көптеген астральдық планеталар бар, олар астральдық жандармен толы" деп жазды. "Әл-Ғаиб әлемі" және "Барзах әлемі" – Исламдағы байланысты ұғымдар (сондай-ақ суфизмдегі "алам әл-мисал" – "ұйқыдағы әлем" ұғымы). Иудаизмде ол Луриандық Каббала бойынша "Ецира әлемі" деп аталады.
The astral plane, also called the astral realm or the astral world, is a plane of existence postulated by classical, medieval, oriental, and esoteric philosophies and mystery religions. It is the world of the celestial spheres, crossed by the soul in its astral body on the way to being born and after death, and is generally believed to be populated by angels, spirits or other immaterial beings. In the late 19th and early 20th century the term was popularised by Theosophy and neo Rosicrucianism. Another view holds that the astral plane or world, rather than being some kind of boundary area crossed by the soul, is the entirety of spirit existence or spirit worlds to which those who die on Earth go, and where they live out their non physical lives. It is understood that all consciousness resides in the astral plane. Some writers conflate this realm with heaven or paradise or union with God itself, and others do not. Paramahansa Yogananda wrote in Autobiography of a Yogi (1946), "The astral universe is hundreds of times larger than the material universe [with] many astral planets, teeming with astral beings." The "World of Al Ghaib" and the "World of Barzakh" are related concepts in Islam (also the concept of 'âlam al mithâl "imaginal world" in Sufism). In Judaism, it is known as the "World of Yetzirah", according to Lurianic Kabbalah.
Тарих
Платон мен Аристотель жұлдыздардың төрт жерлік (классикалық) элементтен өзге, бесінші, эфирлік элементтен немесе квинтессенциядан тұратын бір түрлі материядан құралғанын үйретті. Классикалық әлемнің "астралдық мистикасында" адамның психикасы да сол материалдан құралғандықтан, жұлдыздардың адам ісіне тигізері әсері түсіндірілді. Прокл Платонның "Тимей" еңбегіне жазған түсіндірмесінде былай деді:
Plato and Aristotle taught that the stars were composed of a type of matter different from the four earthly (classical) elements – a fifth, ethereal element or quintessence. In the "astral mysticism" of the classical world the human psyche was composed of the same material, thus accounting for the influence of the stars upon human affairs. In his commentaries on Plato's Timaeus, Proclus wrote the following:
"Адам – кішкентай әлем (микрокосм). Себебі, ол бүкіл әлем сияқты, сонымен қатар ақыл-ой мен санаға, құдайлық және өлшеулі денеге ие. Ол да ғаламшарларға сәйкес бөлінген. Сондықтан, кейбір адамдар оның санасы тұрақты жұлдыздардың мәніне, ал санасының зерделі жағы Сатурнмен, әлеуметтік жағы Юпитермен, ал ақылсыз бөлігінің құмарлық жағы Марспен, сөзді шешендікпен Меркуриймен, құштарлықпен Венерамен, сезімталдықпен Күнмен, ал өсімдік өмірімен Аймен сәйкес келеді дейтін болған. Мұндай ұстанымдар Рим империясының бойындағы құпия мектептерде, герметикалық және гностик секталарында кең таралған. Мұсылмандар арасында "астралдық" көзқарас, Құрандағы пайғамбардың жеті аспанға өрлеуі туралы сілтемелер арқылы тез арада ортодоксалдыққа айналды. Ғалымдар грек неоплатонистерінің жазбаларын, сондай-ақ индуизм мен зороастризмдегі ұқсас материалдарды зерттеді. Ибн Синаның (яғни Авиценнаның), Тазалықтың бауырластығының және басқалардың жазбалары нормандық дәуірде латын тіліне аударылып, Еуропаның ортағасырлық алхимиясы мен астрологиясына зор әсер етті. 14 ғасырда Данте өзінің қияли саяхатын, Жұмақтың астралдық сфералары арқылы сипаттады. Ренессанс дәуірі бойы философтар, Парацельсшілер, розенкрейцерлер және алхимиктер Жер мен құдайлық арасындағы астралдық әлемнің мәнін талқылауды жалғастырды. Телескоп Күн жүйесінің маңында рухани аспанның жоқ екенін анықтағаннан кейін, бұл идея бағытты ғылымда ескірді.
Man is a little world (mikros cosmos). For, just like the Whole, he possesses both mind and reason, both a divine and a mortal body. He is also divided up according to the universe. It is for this reason, you know, that some are accustomed to say that his consciousness corresponds with the nature of the fixed stars, his reason in its contemplative aspect with Saturn and in its social aspect with Jupiter, (and) as to his irrational part, the passionate nature with Mars, the eloquent with Mercury, the appetitive with Venus, the sensitive with the Sun and the vegetative with the Moon. Such doctrines were commonplace in mystery schools and Hermetic and gnostic sects throughout the Roman Empire. Among Muslims the "astral" world view was soon rendered orthodox by Quranic references to the Prophet's ascent through the seven heavens. Scholars took up the Greek Neoplatonist accounts as well as similar material in Hindu and Zoroastrian texts. The expositions of Ibn Sina (i. e. Avicenna), the Brotherhood of Purity and others, when translated into Latin in the Norman era, were to have a profound effect upon European medieval alchemy and astrology. By the 14th century Dante was describing his own imaginary journey through the astral spheres of Paradise. Throughout the Renaissance, philosophers, Paracelsians, Rosicrucians, and alchemists continued to discuss the nature of the astral world intermediate between Earth and the divine. Once the telescope established that no spiritual heaven was visible around the Solar System, the idea was superseded in mainstream science.
Астральдық тәжірибе
Әртүрлі оккульттік ілімдерге сәйкес, астралдық жазықты астралдық проекция, медитация және мантра, өлімге жақын тәжірибе, түсінікпен армандау, гипноз немесе басқа да тәсілдер арқылы саналы түрде баруға болады. Астралдық көлікті пайдалануды меңгерген адамдар өз саналарын физикалық денеден өз еркімен ажырата алады. Уильям Уокер Аткинсон (сонымен қатар Йоги Рамачарака деп белгілі) айтуынша, дамудың бірінші кезеңі – "физикалық денені меңгеру және оның күтіміне, назарына беру", бұл тек физикалық денеге ғана емес, сонымен қатар оның астралдық әлеміндегі көшірмесіне де қатысты. Макс Хайндельдің Розенкрейцерлік жазбаларында құштарлық материясы – үнемі қозғалыста болатын, ең кішкентай сезімге де жауап беретін күштің бір түрі деп сипатталады. Құштарлық әлемі кейбір уақытқа дейін өлімнен кейін қайтыс болғандардың мекені де есебінде. Бұл – бас періштелердің де мекені. Құштарлық әлемінің жоғары деңгейлерінде ойлар нақты форма алады және барлығына көрінетін түспен боялады, барлығы жарық және бір ұзақ күн ғана болады. Парамаханса Йогананда өзінің "Йогтың өмірбаяны" атты кітабында гуруынан алған астралдық жазықтар туралы толық мәлімет береді. Йогананданың айтуынша, дерлік барлық адамдар өлімнен кейін астралдық жазыққа кіреді. Олар онда астралдық жаңа туулар арқылы өткен карманың тұқымдарын өңдейді немесе (кармалары талап етсе) одан әрі тазарту үшін жер бетіне қайта оралады. Егер адам жерде немесе астралдық жазықта нирвикалпа самадхи медитациялық күйіне жетсе, жан Хираньялоканың "жарықтанған астралдық планетасына" көтеріле алады.
According to various occult teachings, the astral plane can be visited consciously through astral projection, meditation and mantra, near death experience, lucid dreaming, hypnosis, or other means. Individuals that are trained in the use of the astral vehicle can separate their consciousness in the astral vehicle from the physical body at will. The first stage in development, according to William Walker Atkinson (also known as Yogi Ramacharaka), is "mastery of the physical body and its care and attention", which pertains not only to the physical body but also to its double in the astral. According to Max Heindel's Rosicrucian writings, desire stuff may be described as a type of force matter, in incessant motion, responsive to the slightest feeling. The desire world is also said to be the abode of the dead for some time subsequent to death. It is also the home of the archangels. In the higher regions of the desire world thoughts take a definite form and color perceptible to all, all is light and there is but one long day. In his book Autobiography of a Yogi, Paramahansa Yogananda provides details about the astral planes learned from his guru. Yogananda claims that nearly all individuals enter the astral planes after death. There they work out the seeds of past karma through astral incarnations, or (if their karma requires) they return to earthly incarnations for further refinement. Once an individual has attained the meditative state of nirvikalpa samadhi in an earthy or astral incarnation, the soul may progress upward to the "illumined astral planet" of Hiranyaloka.