Роттерхиттегі Әулие Мария шіркеуінің тарихы

Кіріспе

Сент-Мария шіркеуі, Ротерхит – Англия шіркеуінің Ротерхиттегі жергілікті қауымдық шіркеуі, бұрын Суррейге қарасты болса, қазір Лондонның оңтүстік-шығыс бөлігінде орналасқан. Қауым қазір Саутворк епархиясының құрамында және Фулхэм епискобының басқаруында. 18 ғасырда салынған шіркеу Сент-Мэричерч көшесінде орналасқан және Иса Мәриямның анасына арналған. Шіркеу әсіресе Паломниктер Әкелерімен байланысы үшін мақтанады. Ол жергілікті халықтың қолдауымен, кең аумаққа қызмет ететін, тірі және жұмыс істеп тұрған шіркеу ретінде сақталды.

Тарих

Бұл жерде кем дегенде 1282 жылдан бері шіркеу болғандығын растайтын құжаттық деректер бар. Дегенмен, 1913 жылы мұнараның негізі нығайтылғанда римдік кірпіштер табылды, сондықтан осы жерде одан да ертерек ғимараттар болған болуы мүмкін. Аймақ ақырында Бермондси аббаттығының католик дін қызметкерлерімен қамтылды. 1538 жылы Генрих VIII-нің Риммен жарылғаннан кейін собордың киім-кешектері, күміс және алтын ыдыстары, сондай-ақ басқа да сыйлықтары ортағасырлық шіркеуді жөндеу үшін ақша алу мақсатымен сатылды. Ортағасырлық ғимараттың қалдықтарының бір бөлігін әлі де көруге болады, мысалы, органның екі жағындағы қабырғаларға кіріктірілген тас блоктар. Құрылыста шіркеудің ескі қабырғаларының бір бөлігі, әктас пен кремнийден салынған, және кейінірек Тюдор дәуіріндегі кірпіштер көрінеді. Бұл ғимараттың 1623 жылы салынған суреті сақталған. Суретші ескі шіркеудің перспективасын бейнелеуде қиындыққа тап болғанымен, бұл сурет оның сыртқы түрінің жалғыз қалған куәсі болып табылады. Ескі шіркеуден бірнеше естеліктер сақталған. 1710 жылы Сент-Мэри шіркеуінің паштары парламентке өз шіркеуін қайта жаңарту үшін қаржылай көмек сұрап петиция жазды: «Темза жағасында, өте төмен орналасқан және жиі су тасқынына ұшырайтындықтан, шіркеу мен мұнараның негізі шіріп, құлау қаупі бар». Петиция қабылданбады, бірақ паштар ақша жинауды жалғастырды, ал жергілікті шеберлер, олардың саны көп болды, шіркеу құрылысына өздерінің білімі мен күштерін жұмсады. Шіркеу 1714-15 жылдары сол заманғы көрнекті сәулетші Джон Джеймстің (Сэр Кристофер Реннің әріптесі) жобасы бойынша қайта салынды. Қаржы жетіспегендіктен, мұнара (оң жақта) 1747 жылға дейін аяқталмады, сол кезде қалалық ағаш шебері және геодезист Ланселот Даубигин оны аяқтады, мүмкін, Джеймстің жалпы жоспарына сәйкес, өзінің жеке дизайнымен. Содан бері шіркеудің сыртқы түрі көбінесе өзгермеген. Ол Темзаға жақын тар көшеде орналасқан, айналасында бұрынғы қоймалар мен 1703 жылы салынған қайырымдылық мектебі бар. 1760 жылы Бирмингемдік өнеркәсіпші Мэтью Болтон екінші әйелі Эннге осында үйленді. Екеуі де діни қиындықтардан қашу үшін алыс сапарға шықты; ол оның бірінші әйелінің қарындасы болды, ал некеге канондық заңмен тыйым салынды, бірақ үйлену рәсімі кезінде ешкім наразылық білдірмесе, бұл неке жарамсыз емес еді. 1838 жылы әйгілі «Темерэр» кемесі бұзылғанда, оның бір бөлігі Ротерхит шіркеуінде диакондық үстел мен екі епископ креслосын жасау үшін пайдаланылды. 1876 жылы шіркеудің ішкі бөлігі көп өзгертілді. 1996-1999 жылдары қоңыраулар қалпына келтіріліп, қайта орнатылды, сондай-ақ мұнараға қажетті жөндеулер жасалды. Қоңыраулар Docklands Ringing Centre мүшелерімен үнемі соғылып тұрады.

There is documentary evidence that a church has existed on this site since at least 1282. However, Roman bricks were found when the tower was underpinned in 1913, so it is probable that there were even earlier buildings on the site. The area was eventually served by Catholic priests from Bermondsey Abbey. Following the break with Rome under Henry VIII in 1538, the vestments, silver and gold plate and other gifts of the cathedral were sold to provide money to repair the mediaeval church. Some remains of the mediaeval building can still be seen, for example the stone blocks incorporated into the walls on each side of the organ. In the crypt, parts of the old church walls of chalk and flint are visible, and some later Tudor brickwork. A drawing made of this building in 1623 has survived. Although the artist had difficulty representing the perspective of the old church, this drawing is the only remaining evidence of its appearance. A few memorials from the old church have survived. In 1710, the parishioners of St Mary's petitioned parliament for a grant to rebuild their church 'which standing very low and near the banks of the Thames, is often overflowed, whereby the foundation of the church and tower is rotted and in great danger of falling'. The petition was not successful but the parishioners went on to collect subscriptions and the local craftsmen, of which there were many, turned their hands and feet to church building. It was rebuilt in 1714–15, to a design by John James, a major architect of his day (and an associate of Sir Christopher Wren). As money was short, the tower (above right) was not finished until 1747, when Lancelot Dowbiggin, a City joiner and surveyor, completed it, perhaps to his own design, following the general plan of James. Since then, the external appearance of the church has remained almost unchanged. It is set in a narrow street close to the Thames, surrounded by former warehouses and facing the charity school house which was built in 1703. In 1760, Birmingham industrialist Matthew Boulton wed his second wife, Anne, here. The two had journeyed far from home to evade ecclesiastical difficulties; she was his first wife's sister, and the marriage was forbidden by canon law, but not void if no one objected when the banns were read. In 1838, when the well known ship Temeraire was broken up, some of her timbers were used to build a communion table and two bishop's chairs in the Rotherhithe church. The interior of the church was much altered in 1876. Between 1996 and 1999, the bells were restored and re hung, and essential repairs made to the spire. The bells are regularly rung by members of the Docklands Ringing Centre.

Қазіргі күн

Сент-Мария шіркеуі Англия шіркеуінің англо-католик дәстүрінде. Қауым әйелдерді сандалға (рухани лауазымға) бекітуге қарсы болғандықтан, Фулхэм епискобынан (қазіргі уақытта Джонатан Бейкер) баламалы епископтық бақылау алады.

Орган

Ротерхиттегі Сент-Мэри шіркеуі 1764 жылы орган жасаушы Джон Байфилд II орнатқан, әдемі түтіктерден жасалған органға ие. Арадағы жылдарда бірнеше өзгерістер болғанына қарамастан, қазіргі аспап өзінің түпкілікті ерекшеліктерін және тамаша орган корпусын сақтап қалды. Аспаптың тарихы мына сайтта қолжетімді: https://alanjohnphillips.weebly.com/rotherhithe.html#history.

Теңіз қатынастары

Өзендегі сауда белсенділігіне жақын орналасқан шіркеуге лайықты, бірнеше теңіз байланыстары бар. Лади капелінің қасиетті дастарқаны мен екі епископ креслосы HMS Temeraire соғыс кемесінен құтқарылған ағаштан жасалған. Кеменің Депфордтағы кемелерді бөлшектеу алаңына жасаған соңғы сапары Тернердің "Жауынгерлік Темер" атты әсерлі суретімен мәшһүр болды, ол қазір Ұлттық галереяда сақтаулы. Шіркеуде 1620 жылы паломникті Солтүстік Америкаға жеткізген "Мейфлауэр" кемесінің капитаны Кристофер Джонстың соңғы тыныс алатын жерін көрсететін ескерткіш орнатылған. Бұл сондай-ақ Палаудың Тынық мұхиты аралдарының принці Ли Бу мен вице-адмирал сэр Томас Теддеманның (шамамен 1620–1668) жерленген орны. Жақын жерде Лондонның скандинавиялық шіркеулері мен теңізшілерге арналған миссиялары орналасқан.