Кіріспе
1953 жылы Джеймс Болдуиннің "Таудан хабарла" романы – Джеймс Болдуиннің 1953 жылы жарық көрген, жартылай автобиографиялық туындысы. Роман 1930-шы жылдардағы Гарлемде өмір сүрген, зиялы жасөспірім Джон Граймс және оның отбасы мен шіркеумен арақатынасы туралы баяндайды. Сондай-ақ, роман Джонның анасының, биологиялық әкесінің және оның қатал, фанатикалық діншіл әкесі Габриэль Граймстің өмірбаянын ашады. Роман афроамерикандықтардың өміріндегі Пентикостал шіркеуінің ойнаған рөліне назар аударады, оның қысым көрсетудің теріс көзі және моральдық жеңілтек болуымен қатар, шабыт пен бірлестік құрудың оң ықпалы да көрсетіледі. 1998 жылы Modern Library кітапханасы "Таудан хабарла" романын 20 ғасырдың 100 үздік ағылшын тіліндегі романының тізімінде 39-шы орынға қойды. Time журналы да осы романды 1923 жылдан 2005 жылға дейінгі кезеңде жарық көрген 100 үздік ағылшын тіліндегі роман тізіміне енгізді.
Go Tell It on the Mountain is a 1953 semi autobiographical novel by James Baldwin. It tells the story of John Grimes, an intelligent teenager in 1930s Harlem, and his relationship with his family and his church. The novel also reveals the back stories of John's mother, his biological father, and his violent, fanatically religious stepfather, Gabriel Grimes. The novel focuses on the role of the Pentecostal Church in the lives of African Americans, both as a negative source of repression and moral hypocrisy and a positive source of inspiration and community. In 1998, the Modern Library ranked Go Tell It on the Mountain 39th on its list of the 100 best English language novels of the 20th century. Time magazine included the novel on its list of the 100 best English language novels released from 1923 to 2005.
Өмірбаян
Джеймс Болдуин 1924 жылы Гарлемде, Мэрилендтен Нью-Йоркке көшіп келген, күйеуі жоқ анасынан дүниеге келді және ол өзінің биологиялық әкесін ешқашан таныған жоқ. Бірнеше жыл өткен соң, анасы 1919 жылы солтүстікке келген Луизианалық баптист уағызшысы және еңбекшімен үйленді. Джеймс Болдуин әкесінің тегін алды және көптеген жартылай туыстарымен бірге оның ұлы ретінде өсті. Кейін ол әкесін "көктегі, үнсіз, қатыгез, дене жарақаттары келтіретін және сонымен бірге, өлімге бейім уағызшы" деп сипаттады. Орта мектепте оқыған жылдары, көптеген достарынан өзгеше, ол әйелдерге қарағанда еркектерге жыныстық қызығушылық таныта бастады, бұл оны мазалады және ол дінде күш іздеді. Он төрт жасында ол өзі уағыз айтуды бастады және бірнеше жыл бойы осымен айналысты. "Таудан айт" Болдуиннің алғашқы жарияланған романы. Ол Болдуиннің жеке тәжірибесіне, сондай-ақ Гарлемдегі балалық шағындағы айналасындағы адамдардың тәжірибесіне, әсіресе Оңтүстіктен Ұлы көші-қонның бір бөлігі ретінде Гарлемге келгендердің тәжірибесіне көп сүйенді. Бұл жұмыс 1938 жылдан бастау алды. 1944 жылы Болдуин романшы Ричард Райтқа алғашқы қолжазбасын көрсетті. Райт Болдуинге Harper & Brothers компаниясынан аванс алуға көмектесті, бірақ келісім жарияланбады. 1952 жылдың ақпан айында Болдуин сол кезде тұрып жатқан Парижден Альфред А. Кнопфқа Нью-Йорк баспасына қолжазба жіберді. Кнопф қызығушылық танытты және Болдуин Кнопфпен кездесу үшін Нью-Йоркке оралды. Ол "Таудан айт" романының кейбір бөлімдерін қайта жазуға келісті, бұл үшін 250 доллар аванс алды (1952 жылғы 250 доллар бүгінгі күнгі шамамен <есептелген сомаға> тең) және соңғы қолжазба аяқталған кезде тағы 750 доллар (1952 жылғы 750 доллар бүгінгі күнгі шамамен <есептелген сомаға> тең) төленді. Соңғы нұсқасы қабылданғаннан кейін Болдуин романнан үзінділерді екі басылымда жариялады: біреуі "Американ Меркурийде" "Исход" деген атпен, екіншісі "Жаңа әлем жазуларында" "Ройдың жарасы" деген атпен жарық көрді. Болдуин 28 тамызда Еуропаға қайтып келді, ал "Таудан айт" романы 1953 жылдың мамырында жарық көрді.
Құрылымы мен қысқаша мазмұны
"Тауға жайлы айт" романы сызықты емес құрылымға ие. Оқиға бір тәулік ішінде өрбітеді, бірақ 70 жылдан астам кезеңді қамтитын кеңейтілген естеліктер бар. Роман Джон Граймсқа ден қояды, бірақ повествоватор дауысы кейіпкерлердің перспективалары арасында ауысады, бұл Джонның әкесі, анасы және тәтесінің ойлары мен естеліктеріне үңілуге мүмкіндік береді. Роман үш бөлімнен тұрады: "Бірінші бөлім: Жетінші күн", "Екінші бөлім: Әулиелердің тілегі" (Флоренция, Габриэль және Елизаветаға арналған бөлімдермен), және "Үшінші бөлім: Егін сапыру алаңы". Бірінші және соңғы бөлімдер негізінен Джонның ойларын баяндайды, басқалардың ойларына қысқаша тоқталыс жасаса, екінші бөлімнің бөлімдері негізінен олар аталған кейіпкерлердің ойларымен айналысады.
Бірінші бөлім
Бірінші бөлімде Джон өзінің туған күніне оянады. Ол таңғы асқа отырып, анасынан ерекше сыйлық күтеді. Бірақ оны үйдегі әдеттегі таңғы ас күтіп алады. Содан кейін анасы оны күнделікті жұмыстармен айналысуға жібереді. Жұмыстарды атқарып жатқанда, Джон өзін жақтырмайтын, оған деген жеккөрушілігін сезінетін әкесімен арақатынасы туралы ойлайды. Ол сондай-ақ әкесі кейде уағыз айтатын дүкен алдындағы шіркеумен байланысын да ойлай бастайды. Шіркеу Джонның отбасы үшін өте маңызды. Оның отбасы діндар, көп уақытын шіркеуде өткізеді және оны қолдайды. Граймс отбасының барлық мүшелері шіркеумен тығыз байланыста. Кіші інісі Рой да әкесінің қаталдығына наразы, бірақ Джоннан өзгеше, ол жаман балалармен араласып, бұзық жолға түсе бастады. Әкесіне қарсы шығу Габриелде ашу тудырады және олардың әкесі оларды жақтырмайтыны туралы ойларын күшейтеді. Джон жұмыстарын бітірген соң, анасы Элизабет оған туған күніне ақша сыйлайды, ол сыртқа шығады. Орталық саябақ пен Бесінші авенюден өткен соң, ол кинотеатрға фильм көруге барады. Джон үйге келгенде Рой көрші балалармен ұрысқаны үшін пышақтан жарақат алғанын біледі. Джонның әкесі Габриэль үйге оралады. Габриэль ашулы, ол Ройдан басқа кінәліні іздеп, ашуланып кетеді. Ақырында ол кінәні Элизабетке және сол кезде үйде болған Флоренс әпкесіне табады. Габриэльдің Флоренс әпкесі мен Элизабет Ройдың өзі ұрыс іздеп шыққанын еске салып, ешкімді кінәлі деп санамайды. Габриэль Элизабетті ұрып, Рой оны қарғыс сөздерімен айыптайды. Габриэль Ройдың құрметсіздігін көтере алмайды және оған келіспейді. Әкесі ретінде Ройге бірдеңе жасауы керек деп шешеді, өйткені Ройдың Габриэльге қарсы шығуы мен оның билігіне күмән келтіруіне қақысы жоқ деп санайды. Габриэль Флоренс араласпайынша, Ройді белбеумен сабалайды. Габриэль Флоренстің араласуына риза болмайды және оған қараусыз сөйлейді. Содан кейін Джон кешкі қызметтерге дайындалып, шіркеуде жұмыс істейді. Шіркеудегі үлкен бала Елиша көмектесуге келеді, екеуі әзілдесіп, күреседі. Содан кейін олар шіркеуді тазалап бітіріп, Джонның жаны мен құтқарылуы туралы әңгімелеседі. Одан кейін екі әйел келіп, олардың артынан Джонның әкесі, анасы және Флоренс әпкесі кіреді.
Флоренция дұғасы
Флоренс Габриэльмен және бұрынғы құл болған анасымен бірге өткен балалық шағын еске алады. Ол, ақ нәсілді ер адамдар Дебораны зорлағаннан кейін, олардың алдында дұға оқыған, дінге берілген анасын еске алады. Габриел ұл болғандықтан, анасы оның болашағын өзінен басым тұтқаны үшін, тіпті ол жақсы мінезді болса да, Флоренс ренжіді. Флоренс анасының ауруына қарамастан үйден кетіп, солтүстікке, Нью-Йоркке барып, онда Фрэнкпен танысып, оған тұрмысқа шықты. Фрэнк ішімдік ішіп, ақшаны бейберекет жұмсағандықтан, неке бақытсыз болды – ол оған қымбат сыйлықтар сатып алып, сонымен қатар той-думандарға ақша жұмсады. Ақырында ол Флоренс үшін басқа әйелді таңдап, Бірінші дүниежүзілік соғыста Францияда қаза тапты.
Ғабірейілдің дұғасы
Габриэль өзінің 22 жасында Флоренс кеткеннен кейін аяқталған шалқа шағын еске алады. Ол ішімдік ішуді, салқындыққа берілуді тоқтатып, уағызшы болды. Ешкім үйленгісі келмейтін, зорланған Дебора оны қолдады және анасы қайтыс болғаннан кейін оған көмектесті, сосын Габриэль оған үйленуге ұсыныс жасады. Шіркеуге оралғанда, Габриэль Жақияның мақтау айтып жатқанын естіп, Киелі Рухтың Джонға келіп тұрғанынан қаушады. Оның екі туған ұлының құтқарылмағанына ренжіді, ал өзінің баласы емес Джон құтқарылатын болса, одан да уайымдайды. Осы ойлар оны Эстер есімді әйелмен жасаған қарым-қатынасына итермелейді, ол кейін жүкті болып, ұлы Ройалды туғанда қайтыс болады. Ройалды Эстердің анасы тәрбиелейді, Габриэль оны мойындамайды және Дебора шындықты біліп қояр деп қорқады. Кейін, қара терілі сарбазды дарға асып өлтіргеннен кейін туған нәсілдік шиеленіс кезінде Габриэль Ройалды үйге қайтып бара жатқанда кездестіріп, сақ болуға ескертеді. Кейін Дебора Габриелге Ройалдың Чикагоға кеткенін және онда пышақпен ұрыс кезінде өлгенін айтады. Дебора Габриелмен бетпе-бет кездеседі, ол Ройалдың өзінің ұлы екенін мойындайды, ал Дебора оған кешірім сұрап дұға ету керектігін ескертеді. Джонды көріп тұрып, Габриэль Елизабетпен кездесіп, үйленуінің Құдай оны кешіргенін көрсететін белгі деп сенгенін еске алады.
Елізабеттің дұғасы
Елизавета алыс анасы қайтыс болғаннан кейін, әпкесі оны сүйген әкесінен қалай алып кеткенін еске алады, себебі әкесі жезөкше үйін басқарған. Елизавета оған реніш ұстады және ол оған ешқашан жылылық танытпады. Кейіннен Элизавета дүкенші Ричардқа ғашық болды. Екеуі Нью-Йоркке бірге қашып кетті. Олар үйленбегенімен, Элизавета жүкті болды, бірақ Ричардқа бірден айтпады. Оған айтпастан бұрын, Ричард ұрлық жасады деген айыппен қамалған. Ол кінәсін мойындаудан бас тартты, соның салдарынан полиция оны қатты ұрып-соқты. Ақыры ол ақталып, үйіне қайтқаннан кейін, сол түні жүкті екенін айтпауға шешім қабылдады, бірақ таңертең ол өзін-өзі өлтірді. Ричард туралы ойлағаннан кейін, ол Джонға қарап, оны асырап берудің орнына өзімен бірге қалдыру, сондай-ақ Джонды ешқашан сүймеген Габриелге үйленудің дұрыс болғандығын ойлады. Ол Флоренспен тазалаушы болып жұмыс істегенде танысқанын және Флоренс оны солтүстікке жаңадан келген, қазір жесір ағасы Габриелмен таныстырғанын еске алады. Флоренс олардың қарым-қатынасына қарсы болғанымен, Элизавета Габриелдің дінге берілгенін құрметтейді және Габриел өзіне де, Джонға да қорғаныс пен тұрақтылық сыйлайды деп сенеді, соның салдарынан оған үйленуге келіседі. Оның ойлары қазіргі уақытқа оралады және ол Джонның шіркеу еденінде діни көрініске берілген күйде жатқанын көреді.
Үшінші бөлім
Жохан бірнеше құбылып көрген діни көрініктер басынан өтеді, онда ол көптеген күнәларымен, үміттерімен және күмәндарымен бетпе-бет келеді. Ол әкесінің бейнесін көріп, оның жалаңаш болғанын еске түсіреді және өзін Хамның оқиғасымен салыстырады – Хам әкесі Нойды жалаңаш көргендіктен мәңгілік қарғысқа ұшыраған. Бұл оқиға ұзақ жылдар бойы қара нәсілділерді құлдыққа салу мен қанауды ақтау үшін қолданылып келді. Көрініктердің артынан Жохан Құдайдың бір сәтін көреді және өзінің құтылғанын сезінеді. Ол есін жиып, таң болғанын және түні бойы сол жерде болғанын түсінеді. Барлығы оның үшін қуанышпен, бірақ Ғабриел көңілі толық сенбегендей. Топ шіркеуден үйге қарай беттейді, ал Флоренс, өлімге қадам басқан халде, Ғабриелге Деборадан келген хатты ұсынады, онда ол Ғабриелдің Эстерден ұл туғанына күдіктенгенін жазады. Флоренс Ғабриелді Джон мен Элизабетті өз күнәсін өтеу үшін мазалағанын айыптайды және Элизабетке шындықтың бәрін ашуға уәде береді. Осы уақытта Джон Илаяспен сөйлеседі, ол оны құттықтап, жігерлендіреді, олар Джонның үйіне жетеді.
Орнату
Романның оқиғасы Нью-Йорк қаласында, негізінен 1935 жылы Гарлемде өтеді. Флешбектер Американың оңтүстігінде, Габриэль мен Флоренс туған, аты аталмаған, терең оңтүстіктегі қалада, сондай-ақ Элизабет өскен Мэриленд штатында кеңейтілген эпизодтарды ұсынады. Флешбектер Гарлемдегі және Нью-Йорктің басқа да аймақтарындағы ертерек кезеңдерді де еске түсіреді. Романда Нью-Йорк қаласы бірден-бір еркіндік пен мүмкіндіктерді білдіреді – әсіресе Флоренс пен Элизабет үшін, олар шектеулі отбасылық өмірден қашып құтылады, ал Джон үшін ол Манхэттеннің орталық бөлігінен өте келе Гарлемнен тыс әлемнің мүмкіндіктерін ойлайды, бірақ сонымен қатар, Габриэль үшін және Габриэль арқылы Джон үшін, осы қаланың нашарлық пен тәлкеуі де бар. Бұл екіұштылық романның басқа да қақтығыстарын, әсіресе қасиеттілік пен дүниелік құштарлық және Джон мен Габриэль арасындағы қайшылықтарды күшейту үшін қолданылады. Әсіресе Элизабет үшін, сондай-ақ Флоренс пен Габриэль үшін, қаланың уәдесі – африкалық американдықтардың Оңтүстік ауылдарынан Солтүстік қалаларына, соның ішінде Нью-Йоркке жасаған Ұлы көші-қонына түрткіс болған уәде – жалған болып шықты. Элизабеттің пікірінше, Оңтүстік ештеңеге уәде бермейді, ал Солтүстік уәде береді, бірақ оны орындамайды, ал берілген нәрсе бір сәтте қайтарылып алуға болады. Ұлы көші-қон Гарлем Ренессансына және өнер мен мәдениеттің гүлденуіне әкелгенімен, роман Гарлемді кедейлік, зорлық-зомбылық, маскүнемдік және жарамсыз жыныстық қатынастар тұрғысынан бейнелейді, бұл да соның салдары болды.
Дін
Романның барлық аспектілеріне діни тақырып енген. Дегенмен, сыншылар бұл "христиандыққа ирониялық айыптама" ма, әлде "көтеріңкі ақтау" ма екені туралы бір пікірге келмеген. Барбара Олсон осы дауды қорытындылап, "ақтауды қолдайтындардың қатарында Альберт Джерард, Дональд Гибсон және Ширли Аллен сияқты көрнекті сыншылар бар" десе, "айыптама позициясын қолдайтындарға Роберт Боун, Майкл Фабр, Натан Скотт, Говард Харпер, Стэнли Мацебух, Дэвид Фостер және Трудиер Харрис кіреді".
Қасиеттілік пен дүниелік
Көптеген ғалымдар романның қасиеттілік пен дүниеуилік арасындағы кернеуді зерттеді. Джонның әкесі басқарған Отпен Крещениеленген ғибадатхананың қатаң пентикосталдық діні, сенушілердің айналасындағы әлемнен оқшау өмір сүруін талап етеді. Романның бірінші бөлігінің көп бөлігі Джонның өзінің әкесінің шіркеуіндегі «қасиетті» адамдармен де, көршілес аудандар мен мектептегі «дүниеуи» адамдармен де қалай үйлесетіні немесе үйлесе алмайтыны туралы ойларымен толған. Чарльз Скруггс роман «жердегі және көктегіні» қатар қойып, олардың бірлесіп романның әртүрлі тақырыптарына назар аударуға көмектесетінін жазады. Романның атауы сол аттас рухани әннен алынған, және «үш бөлімнің әрқайсысы атау мен Киелі кітапқа немесе христиан әнұранына сілтеме жасайтын екі эпиграфты қамтиды, ал екінші бөлімдегі әрбір дұға әнұраннан үзіндімен басталады». Бірінші бөлімнің «Жетінші күн» деген атауы Киелі кітаптағы демалыс күніне, яғни Құдай аспан мен жерді жаратқаннан кейін демалыс алған күнге анық сілтеме жасайды. Аллен бұл күнді Джонның «жаратылуы» аяқталған күні деп санайды, яғни ол өзінің толыққанды күйіне келгенде, бірақ Құдай демалыс күнін қасиетті еткен, және Джон осы күні қасиетті болады. Сонымен қатар, кейіпкерлердің сөйлеу тілінің көп бөлігі Киелі кітаптан алынған цитаталармен және сілтемелермен толы, бұл диалогқа шынайылық сыйлайды, сонымен қатар діни символизмнің бір қабатын қосады. Нәсіл әрбір кейіпкер үшін әртүрлі жолмен маңызға ие болады. Джон әкесінің ақ нәсілді адамдарға деген өшпенділігіне күмәнмен қарайды, сонымен бірге Харлемнен шығып, қаланың басқа бөліктерімен жүргенде өзінің қара нәсілділігін терең сезінеді. Ол Гарлемнің секулярлық мәдениетінен (ол Ройді өз құшағына алған, ал ол сонымен бірге басқа ауданда ақ жігіттермен төбелес жасауға барған) және әкесінің ұстанатын діни мәдениетінен (әкесі барлық ақ адамдар зұлым, ал Құдай оларды жазалайды деген) бөлініп қалғандай сезінеді. Ол ешқашан толыққанды сезімталдық таппай, ақ нәсілділер басымдық танытатын кеңістіктерде, мысалы Нью-Йорк қалалық кітапханасында (ол кірмейді, бірақ өзінің қара нәсілді болғандықтан емес дейді) және кинотеатрға (ол сәттік қорқынышына қарамастан, оны расасына қатысты ешқандай сұрақ қоймастан қабылдайды) басқа мүмкіндіктерге үміттенеді. Дебораның жасөспірім кезінде ақ жігіттер тобынан зорлануы, содан кейін Флоренс пен Габриэль үшін Оңтүстіктегі нәсілшілдіктің зорлық-зомбылығын көрсететін қара солдатты қатыгездікпен линчтеп, кастрациялауы. Флоренс дұғасында зорлау туралы айтылғаны, оның анасының Габриелді ұлы ретінде бағалауымен атап көрсетілген қара әйелдердің мәртебесін нығайтады. Габриэльдің дұғасында кастрация туралы айтылады, өйткені ол өзінің танылмаған ұлын кездестіреді және оны қауіптен қорғай алмайтынын және өзінің биологиялық ұлының одан алыстағанын қатты сезінеді. Элизабеттің дұғасы африкалық американдықтардың солтүстікке көшіп келгенімен расизмнен құтыла алмайтынын көрсетеді; Ричардтың полиция мен сот жүйесінің қатыгездігіне ұшырауы оның өзін-өзі өлтіруіне әкеледі.
Жыныстық қатынас
Секс және сексуалдық романның маңызды тақырыптарының бірі болып табылады, әсіресе Джон мен Габриель үшін. Роман сексуалдықты күнәлі деп санайтын дәстүрлі діни көзқарастармен тығыз байланысты, одан қашу керек. Әкесі арқылы оған сіңірілген, сексуалдыққа байланысты шіркеудің стигмалары Джонның сексуалдыққа деген көзқарасына зор әсер етті. Бірнеше сыншылар Джонның діни жаңаруын оның гомосексуалдығын және қара нәсілді адам ретінде сексуалдығын қабылдауы тұрғысынан қарастырды. Сыншылар "адамның сексуалдық құштарлығын айыптау үшін "табиғи адам" және "ескі Адам" сияқты фразалардың үнемі қайталануын" атап өтті. Бұл қақтығыс Джон үшін орталық мәселе болып табылады, ол романның басында өзінің "күнәсі" (мастурбация) және дами бастаған сексуалдығы туралы ойланып отырады. Көптеген ғалымдар Джонның дінге қайта оралуын оның әкесінің қатаң сексуалдық нормаларын қабылдамауы деп түсіндіреді. Анджело Робинсон романның "Джонның жаңару кезінде сексуалдық құштарлығынан "сауықпайтын", "емделмейтін" немесе "құтылмайтын" дәстүрлі Пентикосталдық жаңару тәжірибесін өзгерткенін" айтады, бірақ ол сексуалдық құштарлығының шынайылығына бет бұрып, сонымен бірге құтқарылу уәдесін алады" және ақырында "Габриельдің қатаң сексуалдық этикасымен байланысты сенімінен босатылады". Бұл әсіресе Елишаны қауым алдына шақырып, Элла Мэй деген қызбен жас қарым-қатынасы үшін жазалауға келгенде байқалады, ол "басын кері лақтырып, көзін жұмып, маңдайына тер шығып", "қатаңдап, дірілдеп", "Иса, Иса, о, Раббым Иса!" деп айқайлап, "беті қызарып", "денесі бұл құштарлықты ұстай алмады" деп сипатталды. Джонның гомосексуализмі де романның маңызды тақырыбы болып табылады, бірақ Джон өзінің сексуалдық құштарлығының түріне қарағанда оның болуына көбірек мән береді. Дегенмен, романның автобиографиялық егжей-тегжейлерін ескере отырып, ғалымдар Джонның тәжірибесі Болдуиннің гей ретінде өзін табуына және көп жылдар бойы ашық болғаннан кейін өзінің гомосексуализмі туралы ойларына қалай көрінетінін зерттеді. Бұл мәселе тікелей талқыланбағандықтан, ғалымдар Джонның гомосексуализмін кітаптағы басқа тақырыптар арқылы бағалады. "Джонның гомосексуализммен күресі оның рухани күресімен күресудің күрделілігін түсінуге терезе болып табылады". Дегенмен, Мейсон Стоукс одан да ары барып, Джонның әкесіне қарсы күресі де, діни жаңаруы да оның "қорқыныш тудыратын гетеросексуалдыққа" қарсы күресін көрсетеді, бұл Габриельдің ұрпақтарға деген құштарлығы мен оның қатаң діни сексуалдық кодексі арасындағы қайшылықта көрінеді. Романдағы гетеросексуалдық (құмарлық, жезөкшелік, некеден тыс қарым-қатынас, махаббатсыз неке) суреттері Джонның Елишаға деген махаббатымен салыстырылады, ол "кейде романның жиі бұзылған гетеросексуалдық көріністерінен гөрі таза, мейірімдірек" болып көрінеді. Романның басқа да қарым-қатынастары отбасы туралы түсінікке жарық түсіреді, соның ішінде Габриельдің Деборамен эмоционалды және физикалық жағынан толыққанды емес некесі, Элизабеттің тәтесі асырап алып, әкесі тастап кеткені, Флоренстің анасына деген наразылығы, Габриельдің биологиялық ұлы Рояльмен қарым-қатынасының болмауы, Элизабеттің Джонның биологиялық әкесі Ричардпен қарым-қатынасы, Флоренстің сенімсіз Франкпен некесі және Флоренс пен Габриельдің анасының құл болған кездегі махаббаттары мен балалары туралы ойлары. Роман Джонның мастурбация және сексуалдық құштарлығы үшін өкініш сезінуімен басталады. Бұл жас Габриельдің сексуалдық бұзушылықтары үшін өкініш сезінуімен шағылысады, бұл оның ақырында жаңаруына әкеледі. Болдуин адаптацияға риза болды, ол The New York Times газетіне берген сұхбатында: "Мен бұл туралы өте қуаныштымын. Ол кітапқа сатқындық жасамады". Роман көптеген тілдерге аударылған, соның ішінде швед, француз, жапон, фин, неміс, итальян, поляк, норвег, испан, орыс, португал, чех, араб және голланд тілдеріне.