Франческо Морлакки: Итальяндық опера композиторының өмірі мен шығармашылығы
Francesco Morlacchi
Франческо Морлакки (1784-1841) – италия композиторы, 20-дан астам опера жазған. Дрезденде итальян операсын танымал етуде маңызды рөл атқарды. Музыкалық отбасыдан шыққан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Франческо Джузеппе Балдассаре Морлаки (14 маусым 1784 – 28 қазан 1841) – жиырмадан астам опера жазған итальяндық композитор. Дрездендегі корольдік капельмейстер қызметін атқарган көп жылдар бойы ол итальян операсының стилін кеңінен танымал етуге зор үлес қосты.
Italian composer
Francesco Giuseppe Baldassare Morlacchi (14 June 1784 – 28 October 1841) was an Italian composer of more than twenty operas. During the many years he spent as the royal Royal Kapellmeister in Dresden, he was instrumental in popularizing the Italian style of opera.
Өмірбаян
Перуджада туған Морлакки музыканттар отбасынан шыққан. Ол өте ерте жасынан композиция жазуды бастады, алдымен өзінің інісі Джованни Маццеттиден, кейін Перуджада Луиджи Карузодан сабақ алды. Содан кейін ол Лоретода Зингареллимен (1803-1804) оқыды. Ақырында ол Болоньяда Станислао Маттейдің мектебінде (1805) оқыды, онда Джоакино Россинимен танысты. Морлакки опера композиторы ретінде тез танылды. Оның алғашқы опералық туындылары 1807 жылы жазылды, олар фарс және комедиялық опера болды. Оның алғашқы, шынымен сәтті театрлық жұмысы – «Коррадино» операсы (Парма, 1808) болды, бұл Рим мен Милан опера үйлерінен тапсырыс алуына әкелді. 1810 жылы контральто Мариетта Марколини оны Дрезденге шақырды, ал 1811 жылы Морлакки Дрездендегі итальян операсының капельмейстері болды. Дрезденде ол өзін сыншылар алдында бекіту үшін көп жұмыс істеуге мәжбүр болды. Осы кезде неміс операсы қалыптасқан еді, ал Морлакки мен оның шығармалары композиторлардың да, аристократияның да ескі дәуірін бейнеледі. 1815 жылы Морлакки Джузеппе Петроселлинидің либреттосымен «Севилья шаштарағын» (Il barbiere di Siviglia) қойды, ал бір жылдан кейін Россини Цезаре Стербинидің жаңа либреттосымен өзінің нұсқасын ұсынды. Морлаккидің ең сәтті туындыларының бірі – «Тебальдо мен Изолина» (La Fenice, Венеция, 1822) операсы болды. Джованни Баттиста Велути осы операны тұсаукесерлеп, рөлді өзіне лайықты етті. Опера келесі он жылда 40 қалада қойылды, бұл Велутидің шеберлігінің арқасында мүмкін болды. Архитектор Готлоб Фридрих Тормейер 1829 жылы оның портретін салды. Морлакки Инсбрукте қайтыс болды.
Born in Perugia, Morlacchi was from a family of musicians. He composed from a very young age, first studying with his uncle Giovanni Mazzetti and later with Luigi Caruso in Perugia. He later studied at Loreto with Zingarelli (1803 4). Finally, he ended up in Bologna at the school of Stanislao Mattei (1805) where he met Gioacchino Rossini. Morlacchi was quickly successful as an opera composer. His first operatic works were written in 1807, and were a farce and a comic opera. His first truly effective theatre work was the opera seria Corradino (Parma, 1808), and led to commissions from opera houses in Rome and Milan. In 1810 he was brought to Dresden by contralto Marietta Marcolini, and in 1811 Morlacchi was made Kapellmeister of the Italian Opera in Dresden. While in Dresden, he had to work to establish himself in the eyes of critics. By this time, German opera was well established, and Morlacchi and his compositions were seen to represent the old order both of composers and the aristocracy. In 1815 Morlacchi set Il barbiere di Siviglia with a libretto of Giuseppe Petrosellini and one year later Rossini presented his own with a newer libretto by Cesare Sterbini. One of Morlacchi's most successful works was Tebaldo e Isolina (La Fenice, Venice, 1822). Giovanni Battista Velluti premiered the work, and made the role his own. The opera was performed in 40 cities over the next ten years, largely thanks to Velluti's skillful performance. The architect Gottlob Friedrich Thormeyer painted his portrait in 1829. Morlacchi died in Innsbruck.
Шығармалары
Ораторио «La passione di Gesù Cristo» 1812 жылғы, Метастасионың 1730 жылғы либреттосының соңғы жазылымдарының бірі. Франческо Морлаккиге кейде «Швейцариялық шопан» («Il pastore svizzero» итальян тілінде) шығармасын жазған автор ретінде қате атрибуция жасалған, бірақ ол оны жазған жоқ. «Швейцариялық шопанды» итальяндық флейташы Пьетро Морлакки (1828-1868) жазған.
Oratorio La passione di Gesù Cristo 1812, one of the last settings of Metastasio's libretto of 1730. Although sometimes credited with it, Francesco Morlacchi did not compose "The Swiss Shepherd", ( "Il pastore svizzero" in Italian ). "The Swiss Shepherd" was instead written by Italian flautist Pietro Morlacchi (1828 1868).