Көмеймен ән салу өнері және овертондық ән салу техникалары
Overtone singing
Көп дауысты ән салу өнері: гармониялық ән салу, бір уақытта бірнеше нота шығару техникасы. Жұтқыншақ қуыстарын өзгерту арқылы дауыстың күшеюін басқару.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бір мезгілде бірнеше нотамен ән айту стилі
Style of singing multiple notes at once
Үстін-үстін айту, сондай-ақ үндестік ән салу, гармониялық ән салу, полифониялық үстін-үстін айту немесе дифониялық ән салу деп те аталады. Бұл – әншінің дауыс жолының резонанстарын өзгерту арқылы негізгі жиіліктен бөлек қосымша жеке ноталарды естілетіндей етуге бағытталған ән салу техникаларының жиынтығы. Адам дауысымен тудырылған негізгі тоннан, дауыс жолын өзгерту арқылы сәйкес гармониялық үндеулерді таңдап күшейтуге болады: ауыз және көмекейдің резонанстық қуыстарының мөлшері мен пішіні арқылы. Бұл резонанстық реттеу әншілерге бір уақытта бірнеше тон (негізгі тон және таңдалған бір немесе бірнеше үстін-үстін тон) шығаруға мүмкіндік береді және көбінесе дауыс байланыстары арқылы бір негізгі жиілікті тудырады. Үстін-үстін айтуды көмей әнімен шатастыруға болмайды, дегенмен көмей әнінің көптеген техникалары үстін-үстін айтуды қамтиды. Айтылғандай, үстін-үстін айту дауыс жолын мұқият басқаруды қажет етеді, ал көмей әні көбінесе дауыс көзімен байланысты.
Overtone singing, also known as overtone chanting, harmonic singing, polyphonic overtone singing, or diphonic singing, is a set of singing techniques in which the vocalist manipulates the resonances of the vocal tract to arouse the perception of additional separate notes beyond the fundamental frequency that is being produced. From a fundamental pitch, made by the human voice, the belonging harmonic overtones can be selectively amplified by changing the vocal tract: the dimensions and the shape of the resonant cavities of the mouth and the pharynx. That resonant tuning allows singers to create more than one pitch at the same time (the fundamental and one or more selected overtones) and usually generates a single fundamental frequency with their vocal folds. Overtone singing should not be confused with throat singing, although many throat singing techniques include overtone singing. As mentioned, overtone singing involves the careful manipulations of the vocal tract, and throat singing is mostly related to the voice source.
Чукчи түбегі
Ресейдің ең солтүстік-шығысындағы Чукчи түбегінде тұратын чукчи халқы да тамақтан ән шығарудың бір түрін қолданады.
The Chukchi people of the Chukchi Peninsula in the extreme northeast of Russia also practice a form of throat singing.
Тибет
Тибет буддалық ән айту – көмей ән салудың бір саласы, негізінен Тибеттің монахтары, соның ішінде Тибет таулы аймағындағы Қыңхай провинциясының Хоқхонор аймағындағы, Непал, Бутан, Үндістан және Гималай аймағындағы Тибет монахтары орындайды. Көбінесе ән салуда көмей ән салуға мүмкін болатын ең төменгі ырғақтар қолданылады. Тибет буддизміндегі түрлі рәсімдер мен дұғалар көмей ән салуды қажет етеді, көбінесе бір уақытта бірнеше монах ән салады. Тибеттің әртүрлі көмей ән салу стилі бар, мысалы, ең төменгі дауыс ырғағын пайдаланатын Гюке (Wylie: rgyud skad); Дзоке (མཛོ་སྐད་ mdzo skad); және Гьер (གྱེར་ gyer).
Tibetan Buddhist chanting is a subgenre of throat singing, mainly practiced by monks of Tibet, including Khokhonor (Qinghai) province in the Tibetan plateau area, Tibetan monks of Nepal, Bhutan, India, and various locations in the Himalayan region. Most often the chants hold to the lower pitches possible in throat singing. Various ceremonies and prayers call for throat singing in Tibetan Buddhism, often with more than one monk chanting at a time. There are different Tibetan throat singing styles, such as Gyuke ( Wylie: rgyud skad), which uses the lowest pitch of voice; Dzoke (མཛོ་སྐད་ mdzo skad); and Gyer (གྱེར་ gyer).
Өзбекстан мен Қазақстан
Қазақстан және Қарақалпақстан аймағының жырау музыканттары жырларын орындағанда, домбырамен сүйемелдеп, көмеймен ән салуды қолданады. Жырау әншілері көмеймен ән салу қабілеті – қазақтың таңдаулыларына тумысынан берілген сыйлық деп санайды және оны үйретуге болмайды. Жыраудан басқа, Қазақстанда "Көмеймен ән айту" деп аталатын тағы бір көмеймен ән салу түрі бар. Бұл техника Алтай Республикасындағы көмеймен ән салуға ұқсас. "Көмеймен ән айту" қазірде HasSak және Turan Ensemble атты қазақтың танымал этно-халықтық музыкалық топтарымен қайта жаңғыртылуда, себебі қазақтар бұл өнер түрі орыс жаулап алу кезінде жоғалып кеткен немесе сирек қолданылған, немесе осы практика туралы жазбалардың жетіспеуінен олар туралы білмеген болуы мүмкін деп есептеген.
The poet musicians of Kazakhstan and the Uzbek region of Karakalpakstan, known as zhirau, employ throat singing in their epic poetry recitations, accompanied by the dombra. Zhirau singers believe that the ability to throat sing is an innate gift of selected Kazakhs, and that it cannot be taught. Besides zhirau, there is another form of throat singing called "Kömeimen än aituw (Көмеймен ән айту)" in Kazakhstan. This technique is similar to throat singing in Altai Republic. The Kömeimen än aituw is now being revived by famous Kazakh ethno folk musical bands HasSak and Turan Ensemble, after Kazakhs believed that this form of throat singing might have been died out because of Russian conquest or rarely practiced or didn't know them at all due to lack of documentings of this practice.
Пәкістан, Иран және Ауғанстан
Балучи Нур Сур – үстін дыбыспен ән салудың ежелгі түрлерінің бірі және Пәкістан, Иран және Ауғанстанның кейбір аймақтарында, әсіресе Сүлеймен тауларында әлі де кең таралған.
Balochi Nur Sur is one of the ancient forms of overtone singing and is still popular in parts of Pakistan, Iran, and Afghanistan – especially in the Sulaiman Mountains.
Курдистан
Денгбеж – күрд езидтерінің бардтық ән айту стилі, көбінесе әннің құрамына қосымша үндеулерді (обертонды) енгізеді, бұл тәсілі басқа үндеу ән салу түрлерінен ерекшеленеді. 2020 жылы Ник Хоббс жазған «Денгбеж – күрд ұзақ әні және үндеу ән салу» деген мақаласында денгбеждегі үндеулердің қолданылуына егжей-тегжейлі тоқталады. Денгбеж көбінесе Түрік Курдистанының дәстүрлі стилі болып табылады, оны негізінен Анатолиялықтар орындайды. Денгбеж әншілері жиі күрд халық әндерін де орындайды, бірақ денгбежден басқа күрдтік дәстүрлі музыкада үндеулерді (обертонды) сирек естіуге болады.
Dengbêj, the Kurdish Yazidi style of bardic chanting, often incorporates overtones as part of the chant, and in a way which is distinct from other forms of overtone singing. There is an article 'Dengbêj Kurdish long song and overtone singing' by Nick Hobbs in 2020 where he discusses the use of overtones in dengbêj in some detail. Dengbêj is largely a traditional style of Turkish Kurdistan and practitioners are mostly Anatolian. Dengbêj singers often also sing Kurdish folk song but overtones can rarely be heard in Kurdish traditional music outside of dengbêj.
Сардиния
Сардиния аралында (Италия), әсіресе Барбагия аймағында, полифониялық ән салудың екі стилінің бірі - көмей әнін пайдаланумен ерекшеленеді. Мұндай хор "тенорлық ән салу" деп аталады. Екінші стиль, "кункорду" деп белгілі, көмей әнін қолданбайды. Cantu a Tenore төрт еркек әншіден тұратын топтармен орындалады, олардың әрқайсысының өзгеше рөлі бар: 'oche немесе boche (айтылуы немесе , "дауыс") - жеке дауыс, ал mesu 'oche немесе mesu boche ("жарты дауыс"), contra ("қарсы") және bassu ("бас") – төмендейтін дыбыс қатарымен тізімделген – хор құрайды (тенордың тағы бір мағынасы). Боче және месу боче қалыпты дауыспен әндейді, ал контра мен бассу тувалық Хомей және Каргыра техникалары сияқты, жалған дауыс байланыстарын қолданады. 2005 жылы ЮНЕСКО канту а тенорді материалдық емес мәдени мұра ретінде тіркеді. Теноре әнін орындайтын ең белгілі топтар – Битти, Оросей, Онифери және Неонели қалаларынан шыққандар. Әр қалада әдетте бірнеше топ болады, олардың аты белгілі бір орынға немесе ескерткішке, содан кейін туған қаласына байланысты қойылады: мысалы, Tenore Su Remediu (орын) de Orosei (қала).
On the island of Sardinia (Italy), especially in the subregion of Barbagia, one of the two different styles of polyphonic singing is marked by the use of throat singing. This kind of choir is called "singing a tenore". The other style, known as cuncordu, does not use throat singing. Cantu a Tenore is practiced by groups of four male singers, each of whom has a distinct role; the 'oche or boche (pronounced or , "voice") is the solo voice, while the mesu 'oche or mesu boche ("half voice"), contra ("against"), and bassu ("bass") – listed in descending pitch order – form a chorus (another meaning of tenore). Boche and mesu boche sing in a regular voice, whereas contra and bassu sings with the use of the false vocal folds, just like the Tuvan Khoomei and Kargyraa techniques. In 2005, Unesco classed the cantu a tenore as an intangible world heritage. The most well known groups who perform the singing a Tenore are from Bitti, Orosei, Oniferi, and Neoneli. Each town has usually more than one group, and their name is based on a specific place, or monument, and then their hometown: for example: Tenore Su Remediu(place) de Orosei(Town).
Солтүстік Еуропа
Швецияның, Норвегияның, Финляндияның және Ресейдің Кола түбегіндегі саам халқының ән сауытының жоик деп аталатын жанры бар. Йоик жанрында әдейі гармониялық дыбыстар қолданылмаса да, кейбір адамдар йоик орындағанда оларды пайдаланады.
The Sami people of the northern parts of Sweden, Norway, Finland, and the Kola Peninsula in Russia have a singing genre called yoik. While overtone techniques are not a defining feature of yoik, individuals sometimes utilize overtones in the production of yoik.
Қазақстан
Ресейдің Башқортостан жеріндегі башқұрттардың өзләу (кейде узляу деп жазылады; Башқорт Өзләү) деп аталатын көмей әнінің стилі бар, ол дерлік жойылып кетті. Сонымен қатар, башқұрттар ұлттық аспап – құрай флейтасын тартып, узляу әнін орындайды. Флейтаға дауыс берудің осы әдісі Балқан және Венгрия халық музыкасында да, батысқа қарай кездеседі.
The Bashkirs of Bashkortostan, Russia have a style of overtone singing called özläü (sometimes spelled uzlyau; Bashkort Өзләү), which has nearly died out. In addition, Bashkorts also sing uzlyau while playing the kurai flute, a national instrument. This technique of vocalizing into a flute can also be found in folk music as far west as the Balkans and Hungary.
Андалусия
Фламенконың Cante Jondo әншілері сөз тіркестерінің соңында жиі жоғары гармониялық дыбыстарды қосады. Бұл, әлдебір кезде дыбысты ұзақ сақтауға көмектесу үшін пайда болған, кейіннен жеке әшекей ретінде бағаланатын нәрсе болуы мүмкін. Көптеген мысалдар бар, бірақ Кармен Линарес және Дюкенде осындай гармониялық дыбыстарды жиі қолданады.
In Flamenco's Cante Jondo singers often include overtonal colour at the end of phrases. Perhaps originating as a way of facilitating sustain, and then becoming an appreciated ornamentation in its own right. There are many examples but Carmen Linares and Duquende often incorporate overtones.
Оңтүстік Африка
Оңтүстік Африканың кейбір Тембу-Хоса әйелдері тувалық Каргира стиліне ұқсас, төменгі, ырғақты тамақтан шығаратын ән айту өнеріне ие, оны umngqokolo деп атайды. Ол көбінесе шақыру-жауап әндерімен және күрделі полиритмдермен сүйемелденеді.
Some Thembu Xhosa women of South Africa have a low, rhythmic style of throat singing, similar to the Tuvan Kargyraa style, that is called umngqokolo. It is often accompanied by call and response vocals and complicated poly rhythms.
Канада, АҚШ және Еуропа
1920-жылдардағы техас штатының ковбой әндерін орындайтын әншісі Артур Майлз сигытқа ұқсас, үстіртін ән салу стилін дербес ойлап тапты, ол батыстың дәстүрлі йодль өнеріне қосымша болды. National Geographic журналының мәліметінше, техастық соқыр Вилли Джонсон – нағыз үстіртін әнші емес, бірақ оның құрлы-құрлы дыбыстардан жұмсақ ләйімге өту қабілеті үстіртін әннің тональды тембрлерін еске түсіреді. 1960 жылдардан бастап, батыстағы кейбір музыканттар дәстүрлі тамақ әншілерімен бірлесіп жұмыс істеді немесе тамақ әні мен үстіртін ән саласына енді, немесе екеуімен де айналысты. Олардың кейбіреулері музыкалық жаңалықтарға үлес қосып, осы өнердің мәдениаралық әмбебаптығын қайта жаңғыртуға көмектесті. Гармоника барлық физикалық дыбыстарға ортақ болғандықтан, нақтылық ұғымын музыкалық сапа тұрғысынан қарастыру дұрыс. Бұл жанрдағы белгілі музыканттар: Collegium Vocale Köln (олар бұл техниканы алғаш рет 1968 жылы қолданды), Майкл Веттер, Тран Куан Хай, Дэвид Хайкс, Джилл Пурс, Джим Коул, Рай Кудер, Пол Пена (дәстүрлі тува стилін американдық блюзбен үйлестірді), Стив Склар және Кива (джаз/ әлемдік бит жанрларында мамандық алып, үстіртін хорлары үшін шығармалар жасайды). Басқалары композитор Бэрд Херси және оның Кришна Даспен бірге Прана тобы (үстіртін ән салу және индуист мантрасы), сондай-ақ канадалық әнші Натан Роджерс, ол шебер тамақ әншісі болып, Виннипегте (Манитоба) тува тамақ әнін оқытады. Пол Пена "Чингис Блюз" деректі фильмінде түскен, онда ол Туваға жыл сайынғы тамақ әні байқауына қатысу үшін жасаған саяқатын баяндайды. Фильм 1999 жылы Санденс кинофестивалінде "үздік деректі фильм" сыйлығын жеңіп алды және 2000 жылы "Оскар" сыйлығына ұсынылды. Тувалық әнші Сайнхо Намтчилак Эван Паркер және Нед Ротенберг сияқты фри-джаз музыканттарымен бірлесіп жұмыс істеді. Лестер Боуи мен Орнет Коулман Tenores di Bitti тобымен жұмыс істеді, ал Элеонора Ховда Xhosa ән стилін пайдаланып, шығарма жазды. The KLF сияқты диджейлер мен электронды музыка орындаушылары өз музыкаларын тамақ әнімен немесе үстіртін әнмен, немесе оның артындағы гармоника теориясымен біріктірді. 1969 жылдан бері Парижде үстіртін ән зерттеуші Тран Куан Хай 1971 жылдан бастап үстіртін әнге арналған көптеген мақалалар мен бейнелерді жариялады. 1989 жылы режиссер Уго Земп түсірген "Гармоника әні" фильмі Эстонияда (1990), Францияда (1990) және Канадада (1991) 4 халықаралық сыйлыққа ие болды. Дэвид Хайкс, жаңа музыканың, ойша толғанудың және емдік дыбыстардың алғашқы дамушысы, 1975 жылы Нью-Йоркте Harmonic Chant құрды, сол жылы ол өзінің аңызға айналған тобы The Harmonic Choir-ды құрды, ол әлемдегі ең танымал үстіртін ансамбльдерінің бірі саналады. Германиядан келген Вольфганг Саус Еуропадағы "көп дауысты үстіртін ән салудың" ең ірі ұстаздарының бірі болып есептеледі. Бұрын классикалық баритон ретінде оқыған оның ерекше қабілеті оны бірден танытады. Ол сонымен қатар жеке және хорлық әндер үшін полифониялық үстіртін ән әндерін құрастырушы және аранжировкалаушы. А капелла әншісі Ави Каплан да өз тобының (Pentatonix) қойылымдары кезінде үстіртін ән шырқады. Ол тамақ әнін а капелла, дубстеппен біріктірді. Прагадағы (Чехия) Овертон хор спектрасы овертон хорлары арасында ерекше, өйткені ол дәстүрлі хор әнін үстіртін техникасымен байланыстырады. Бұл – Чехиядағы және әлемдегі жалғыз осындай ұйым. MuOM Ecstatic Voices – бұл тағы бір ерекше және есімдері ерекше үстіртін әншілер хоры, өйткені ол өз композицияларында батыс үстіртін әндерін және тува/монғолдық тамақ әнін біріктіреді. 2008 жылы Барселонада құрылған, орта есеппен 8 әнші бар, ол негізгі полифониядан басқа, екі ерекше дыбыс деңгейін құру арқылы үстіртін полифонияларын (әр әнші үстіртін шығарады) жасауға маманданған. Шерден Овертоне хорын 2016 жылы Сардинияда Илария Орефице мен Джованни Бортолуцци құрды. Хорда тувалық тамақ әні мен сардиниялық тамақ әні біріктірілген. Қазіргі заманғы мультиинструменталист орындаушы The Suitcase Junket өзінің тікелей және жазылған орындарында өзін-өзі үйреткен үстіртін әнін немесе тамақ әнін орындау техникасын қолданады. Қазіргі классикалық композиторлардың көбісі өз шығармаларына үстіртін әндерді енгізді. Карльхайнц Стокхаузен алғашқылардың бірі болды, 1968 жылы Stimmung. Вьетнамнан шыққан француз азаматы Тран Куан Хай (1944 жылы туған) 1975 жылы Парижде вьетнам композиторы Нгуен Ван Туонгтың қатысуымен "Ве Нгуон" композициясын шығарды. Австралиялық композитор Сара Хопкинс (ту. 1958) де осы әдісті талап етеді. Тан Дунның "Сан-Мэттьюден кейінгі су ыршығында" сопрано және бас солистері монғол стиліндегі үстіртін әнін қоса алғанда, әртүрлі техникаларды қолданады. Американдық әнші Лалах Хатауэй өте сирек кездесетін көп дауысты үстіртін әнін меңгерген, ол оған дауысын "бөлуге" және бір уақытта бірнеше нота орындауға мүмкіндік береді. Хатауэй 2013 жылы "Something" әні үшін Snarky Puppy тобымен бірге "Үздік R&B орындаушысы" номинациясында алғашқы "Грэмми" сыйлығын жеңіп алды, онда ол осы қабілетін көрсетті. Хатауэй бұл талантын Дженнифер Хадсон шоуында да көрсетті. 2014 жылы неміс әншісі Анна Мария Хефеле YouTube-та "көп дауысты үстіртін" әнімен вирусқа ұқты. The Huffington Post оның "таңғажайып қабілеті" және оның әнінің "толығымен ерекше" екені туралы пікір білдірді. 2014 жылдың 10 қазанында ол The Guardian Viral Video Chart-ында екінші орынды иеленді, онда Хефеленің үстіртін көрсетіп, түсіндіретін Polyphonic Overtone Singing деген бейне жарияланды. 2023 жылдың ақпанына қарай бұл бейне 20 миллионнан астам қаралым жинады. Ыстанбұл қаласында тұратын британдық әнші Николай Гален өзінің тәжірибелі жұмысына үстіртін енгізеді. Оларды оның жеке альбомы Emanuel Vigeland, Screams and Silence альбомы және Hoca Nasreddin альбомы A Headful of Birds-те естіп көруге болады.
The 1920s Texan singer of cowboy songs, Arthur Miles, independently created a style of overtone singing, similar to sygyt, as a supplement to the normal yodelling of country western music. Blind Willie Johnson, also of Texas, is not a true overtone singer according to National Geographic, but his ability to shift from guttural grunting noises to a soft lullaby is suggestive of the tonal timbres of overtone singing. Starting in the 1960s, some musicians in the West either have collaborated with traditional throat singers or ventured into the realm of throat singing and overtone singing, or both. Some made original musical contributions and helped this art rediscover its transcultural universality. As harmonics are universal to all physical sounds, the notion of authenticity is best understood in terms of musical quality. Musicians of note in this genre include Collegium Vocale Köln (who first began using this technique in 1968), Michael Vetter, Tran Quang Hai, David Hykes, Jill Purce, Jim Cole, Ry Cooder, Paul Pena (mixing the traditional Tuvan style with that of American Blues), Steve Sklar, and Kiva (specializing in jazz/ world beat genres and composing for overtone choirs). Others include composer Baird Hersey and his group Prana with Krishna Das (overtone singing and Hindu mantra), as well as Canadian songwriter Nathan Rogers, who has become an adept throat singer and teaches Tuvan throat singing in Winnipeg, Manitoba. Paul Pena was featured in the documentary Genghis Blues, which tells the story of his pilgrimage to Tuva to compete in their annual throat singing competition. The film won the documentary award at the 1999 Sundance Film Festival, and was nominated for an Oscar in 2000. Tuvan singer Sainkho Namtchylak has collaborated with free jazz musicians such as Evan Parker and Ned Rothenberg. Lester Bowie and Ornette Coleman have worked with the Tenores di Bitti, and Eleanor Hovda has written a piece using the Xhosa style of singing. DJs and performers of electronic music like The KLF have also merged their music with throat singing, overtone singing, or with the theory of harmonics behind it. Tran Quang Hai, a researcher on overtone singing since 1969 in Paris, France, has published many articles, videos on overtone singing from 1971. His film "The Song of Harmonics" directed by Hugo Zemp in 1989 obtained 4 international prizes in Estonia (1990) France (1990) and Canada (1991). David Hykes, a pioneer in new music, contemplative chant and healing sounds, founded Harmonic Chant in New York in 1975, the year he also founded his legendary group, The Harmonic Choir, considered to be one of the world's pre eminent overtone ensembles. Wolfgang Saus, from Germany, is considered one of the major teachers/performers of "polyphonic overtone singing" in Europe. Formerly trained as a classical baritone, his unique skills make him instantly recognizable. He's also a renowned composer and arranger of polyphonic overtone singing music for solo voice and choirs. A cappella singer Avi Kaplan also exhibited overtone singing during his group's (Pentatonix) performances. He merged throat singing together with a cappella dubstep. The Overtone Choir Spektrum from Prague, Czech Republic, is unique among overtone choirs, particularly because it connects traditional choir singing with overtone techniques. It is the only one of its kind in the Czech Republic, and one of only a few in the world. MuOM Ecstatic Voices is another unique and peculiar overtone singing choir, as it combines in its own compositions Western overtone singing and Tuvan/Mongolian throat singing techniques (such as kargyraa, khoomei, sygyt, ezengiler, bonbarnadyr, among others). Created in Barcelona in 2008, with 8 singers on average, it has specialised in the creation of overtone polyphonies, (each singer is emitting an overtone) in addition to the polyphony of the fundamentals, creating two distinguishable sound planes. Sherden Overtone Choir was founded in 2016 in Sardinia by Ilaria Orefice and Giovanni Bortoluzzi. The choir combines Tuvan Throat Singing Styles with Sardinian Throat singing. Contemporary multi instrumentalist performer The Suitcase Junket employs a self taught overtone singing, or throat singing technique in his live and recorded performances. Several contemporary classical composers have incorporated overtone singing into their works. Karlheinz Stockhausen was one of the first, with Stimmung in 1968. Tran Quang Hai (b.1944), a French national of Vietnamese origin, created the composition "Ve Nguon" with the collaboration of Vietnamese composer Nguyen Van Tuong in 1975, in Paris. "Past Life Melodies" for SATB chorus by Australian composer Sarah Hopkins (b. 1958) also calls for this technique. In Water Passion after St. Matthew by Tan Dun, the soprano and bass soloists sing in a variety of techniques including overtone singing of the Mongolian style. American singer Lalah Hathaway masters a rare type of multiphonic overtone singing which allows her to "split" her voice and sing several notes at the same time. Hathaway earned her first career GRAMMY for 2013 for Best R&B Performance for "Something" with Snarky Puppy, where she displayed this ability. Hathaway also demonstrated this talent on the Jennifer Hudson Show. In 2014 German singer Anna Maria Hefele went viral on YouTube with her "polyphonic overtone" singing. The Huffington Post has commented on her "amazing ability" and her singing being "utterly bizarre". On 10 October 2014, she was number two on The Guardian's Viral Video Chart, with one online video titled Polyphonic Overtone Singing, which features Hefele as she demonstrates and explains overtones. As of February 2023, this video has received more than 20 million views. Istanbul based British singer Nikolai Galen incorporates overtones into his experimental work. They can be heard on his solo album Emanuel Vigeland, the Black Paintings album Screams and Silence and the Hoca Nasreddin album A Headful of Birds.