Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Геп G2 (немесе ГепG2) – адам бауыр қатерлі ісігінің жасушалар желісі. Геп G2 – 1975 жылы Аргентинадан шыққан 15 жастағы европалық нәсілді ер адамның бауыр тінінен алынған, жақсы дифференциацияланған гепатоцеллюлярлық карциномасы бар, өлмейтін жасушалар желісі. Бұл жасушалар морфологиялық тұрғыдан эпителийлі, хромосомалық жиынтығы 55-ке тең және жалаңаш егешқұйрықтарда ісік тудырмайды. Жасушалар плазманың көптеген маңызды ақуыздарын, мысалы, альбумин, сондай-ақ жіті фаза ақуыздарын – фибриноген, альфа 2 макроглобулин, альфа 1 антитрипсин, трансферрин және плазминогенді бөліп шығарады. Олар ірі масштабты өсіру жүйелерінде сәтті өсірілді. Гепатит B вирусының беткі антигендері анықталған жоқ. Геп G2 адам өсу гормонымен стимуляцияға жауап береді. Геп G2 жасушалары поляризацияланған адам гепатоциттерін зерттеу үшін қолайлы in vitro модельдік жүйе болып табылады. Тағы бір жақсы сипатталған поляризацияланған гепатоциттер желісі – егешқұйрықтың гепатомасынан алынған гибридтік жасушалар желісі WIF B. Тиісті өсіру ортасында Геп G2 жасушалары қалыптасатын апикальды және базальды жасуша беткі аймақтарын бақылауға болатын, күшті морфологиялық және функционалдық дифференциацияны көрсетеді (van IJzendoorn et al., 1997; 2000 және т.б.), бұл in vivo өт каналдары (BC) және синусоидтық аймақтарға ұқсайды. In vitro морфологиялық және функционалдық дифференциациясының жоғары деңгейіне байланысты Геп G2 жасушалары адам гепатоциттеріндегі өт каналдарының, синусоидтық мембрана ақуыздарының және липидтердің ішкі жасушалық тасымалы мен динамикасын зерттеуге қолайлы модель болып табылады. Бұл жасуша беткі ақуыздарының дұрыс емес субклеткалық бөлінуінен туындаған адам бауыр ауруларын зерттеу үшін маңызды болуы мүмкін, мысалы, Дюбин-Джонсон синдромы және прогрессивті отбасылық ішкі гепатикалық холестаз (PFIC) сияқты гепатоканаликулярлық тасымалдау бұзылыстары, сондай-ақ отбасылық гиперхолестеринемия. Геп G2 жасушалары және оның туындылары бауыр метаболизмін және ксенобиотиктердің уыттылығын зерттеу, қоршаған орта мен диеталық цитотоксикалық және генотоксикалық (сонымен қатар цитопротекторлық, антигенотоксикалық және когенотоксикалық) факторларды анықтау, гепатокарциногенезді түсіну және дәрілік заттарды бағыттау зерттеулері үшін де модельдік жүйе ретінде қолданылады. Геп G2 жасушалары биожасанды бауыр құрылғыларымен сынақтарда да қолданылады.
Hep G2 (or HepG2) is a human liver cancer cell line. Hep G2 is an immortal cell line which was derived in 1975 from the liver tissue of a 15 year old Caucasian male from Argentina with a well differentiated hepatocellular carcinoma. These cells are epithelial in morphology, have a modal chromosome number of 55, and are not tumorigenic in nude mice. The cells secrete a variety of major plasma proteins, e. g., albumin, and the acute phase proteins fibrinogen, alpha 2 macroglobulin, alpha 1 antitrypsin, transferrin and plasminogen. They have been grown successfully in large scale cultivation systems. Hepatitis B virus surface antigens have not been detected. Hep G2 will respond to stimulation with human growth hormone. Hep G2 cells are a suitable in vitro model system for the study of polarized human hepatocytes. Another well characterized polarized hepatocyte cell line is the rat hepatoma derived hybrid cell line WIF B. With the proper culture conditions, Hep G2 cells display robust morphological and functional differentiation with a controllable formation of apical and basolateral cell surface domains (van IJzendoorn et al., 1997; 2000, etc.) that resemble the bile canalicular (BC) and sinusoidal domains, respectively, in vivo. Because of their high degree of morphological and functional differentiation in vitro, Hep G2 cells are a suitable model to study the intracellular trafficking and dynamics of bile canalicular, sinusoidal membrane proteins, and lipids in human hepatocytes in vitro. This can be important for the study of human liver diseases that are caused by an incorrect subcellular distribution of cell surface proteins, e. g., hepatocanalicular transport defects such as Dubin Johnson Syndrome and progressive familial intrahepatic cholestasis (PFIC), and familial hypercholesterolemia. Hep G2 cells and their derivatives are also used as a model system for studies of liver metabolism and toxicity of xenobiotics, the detection of environmental and dietary cytotoxic and genotoxic (and thus cytoprotective, anti genotoxic, and cogenotoxic) agents, understanding hepatocarcinogenesis , and for drug targeting studies Hep G2 cells are also employed in trials with bio artificial liver devices .