Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
(Ядате) – ортағасырлық Жапониядан шыққан, кішкентай жеке темекі шегу құрылғысы пішіндес жазу жиынтығы, олардың ішінде сыя қалам үшін қорапша және қылқаламға (немесе хат ашатын пышаққа) арналған тіреуіш болған.
(矢立) are small personal smoking pipe shaped writing sets from medieval Japan which provided a carrying box for the ink cotton, and a shaft for a brush (and possibly a letter opener).
Қолданылуы
Сөзбе-сөз "жебе қап" дегенді білдіреді. Бұл атау ертедегі қаламгерлердің сия тастарын жебе қаптарының ішінде сақтау әдетінен шыққан. Жапон жазуы дәстүрлі түрде Қытайдан келген жазу жиынтығымен жасалды: сия тас, кішкентай қатты сия таяқшасы (сия тасты ұнтақтап, су қосып қолданылатын сұйық сияға айналдырылады) және қылқаламдар. Толық жиынтық оңай тасымалданатын және жазу үшін материалдарды дайындауға уақыт қажет болатын. Камакура дәуірінде (1185–1333) сияға қаныққан мақта идеясы пайда болды. Қылқаламды мақтаға тигізу арқылы қылды сиямен бояуға болады, бұл сияның тамшылауы немесе төгілуі қаупін азайтады. Мақтаны кішкентай қорапқа салып, жазу құралын ыңғайлы және тасымалдауға оңай етіп жасады. Алғашқы үлгілер қалам сабының осіне сия бөлімі орналасқан ұзын қораптар болды. "Түтік пішіні" сияның көлемін арттыру үшін ойластырылған. Эдо дәуірінің соңында басқа бір үлгі жасалды, онда сия қорабы тізбек арқылы қалам сабына бекітілді; сия қорабы қаламды белге бекіту үшін қолданылды, ал басқалары желдеткіштей белдің артына тығылды. Тек самурайлар ғана катана тасуға рұқсат етілгендіктен, кейбір үлгілер өзін-өзі қорғау үшін жасалған. Кейбір соңғы үлгілер алтын мен мыс қоспасынан жасалған, ол уақыт өте қызғылт қара түске өзгеруі үшін және жазу құралына түс беру үшін арнайы жасалған.
literally means "quiver". The name comes from the practice of early who kept ink stones inside their quivers. Japanese writing was traditionally done using the writing set inspired from China: an inking stone, a small stick of solid ink (which is turned to usable liquid ink by grinding on the inking stone and watering), and brushes. The complete set was easily portable and took time to prepare the materials for writing. During the Kamakura period (1185–1333), the idea of ink saturated cotton was developed. By touching a calligraphy brush to the cotton, one could ink the bristles with reduced risk of dripping or spilling ink. By enclosing the cotton in a little box , a writing set was made convenient and portable. The first were long boxes, with the ink compartment in the axis of the pen. The "smoking pipe" shape was designed to increase the quantity of available ink. In the late Edo period, another design was developed, with the ink box attached to the pen shaft by a chain; the ink box was used as a to fix the to the belt, while other were simply tucked behind the belt like a fan. As only members of the samurai caste were permitted to carry katana, some were designed to be used for self defense. Some late were made of a special alloy of gold and copper called , specifically designed to turn purple black over time, and give the its finish.