Британдық AD Flying Boat ұшағы: Бірінші дүниежүзілік соғысқа арналған теңіз патрульдік ұшақ, кейін азаматтық тасымалдауға қайта жаңартылды. Құрылысы, ерекшеліктері туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
AD Flying Boat британдық Адмиралтействоның Әуе бөлімі тарапынан Корольдік Әскери-теңіз күштерінің кемелерімен бірлесіп жұмыс істейтін патрульдік ұшақ ретінде жобаланған. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде қолдануға көзделген, алайда соғыс аяқталуға жақын келгенде ұшақтың өндірісі тоқтатылды және бұл модель аз ғана пайдаланылды. Соғыс аяқталғаннан кейін Supermarine Aviation компаниясы бірнеше ұшақты қайта сатып алып, оларды азаматтық тасымалдаушылар ретінде қайта жарақтап, Supermarine Channel деп атады.
The AD Flying Boat was designed by the British Admiralty's Air Department to serve as a patrol aircraft that could operate in conjunction with Royal Navy warships. Intended for use during the First World War, production of the aircraft was terminated as the end of the war came into sight, and the type saw little operational use. A number were repurchased after the end of the war by Supermarine Aviation and rebuilt as civil transports, becoming known as the Supermarine Channel.
Жобалау және әзірлеу
1915 жылы британдық яхта дизайнері Линтон Хоуп жобалаған ұшақ, дәстүрлі екі қанатты ұшақ конфигурациясына ие болды және екі қанатты, екі рульді құйрық бөлігімен жабдықталған. Ұшқыш пен бақылаушы мұрын бөлігінде бір-бірінің артында отырды, ал қозғалтқыш пен итергіш винт олардың арасында, қанаттардың арасында орналасқан. Қанаттар кемеде сақтауды жеңілдету үшін алға қарай бүктелуі мүмкін еді. 1916 жылы Pemberton Billing Ltd (кейіннен Supermarine Aviation Works) компаниясы екі прототип құрастырды. Ұшақ су мен ауада нашар өнім көрсетті, қозғалыс кезінде күшті алдыңғы және артқы дірілдерді көрсетті, ал ұшу кезінде шамадан тыс бұрылысқа ұшырады. Корпус, қанат және рульдің жаңартылған нұсқалары жасалғаннан кейін бұл мәселелер шешілді және AD Flying Boat өндіріске тапсырыс берілді. Барлығы 80 ұшаққа тапсырыс берілді, ал 27 машина салынды. Үлгілер Sunbeam Arab және Wolseley Python қозғалтқыштарымен сынақтан өтті. Жапон императорлық теңіз күштері үш "Ченнел" сатып алды. 1921 жылы Швеция Корольдік теңіз күштері бір "Ченнел" сатып алды, ол сынақ барысында жойылды.
Designed in 1915 by the British yacht designer Linton Hope, the aircraft was of conventional biplane flying boat configuration, and also featured a biplane tail with twin rudders. The pilot and observer sat in tandem in the nose, with the engine and pusher propeller mounted behind them, between the wings. The wings could be folded forwards to facilitate shipboard stowage. Two prototypes were constructed in 1916 by Pemberton Billing Ltd (later to become Supermarine Aviation Works). The aircraft performed poorly both on the water and in the air, demonstrating severe fore and aft vibration during take off, while subject to excessive yaw during flight. After these problems were solved by producing revised versions of the hull, and the fin and rudder, the AD Flying Boat was able to be ordered into production. A total of 80 aircraft were ordered, and 27 machines were built. Examples were tested with Sunbeam Arab and Wolseley Python engines. Imperial Japanese Navy purchased three Channels. Royal Swedish Navy purchased a single Channel in 1921, it being destroyed during testing.