Аполлон ғарыш бағдарламасы үшін Айға қондыру оқу құралы
Lunar Landing Research Vehicle
Аполлон бағдарламасы: Айға қонуға дайындық үшін жасалған ұшқыш аппарат – LLRV және LLTV туралы толық ақпарат. NASA зерттеулері мен ұшқыштардың дайындығы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Аполлонның адаммен Айға қонуға арналған оқу-жаттығу аппараты
Apollo human lunar landing training vehicle
Bell Aerosystems Lunar Landing Research Vehicle (LLRV, «Ұшатын төсек» деп лақапталған) – «Аполлон» жобасы кезеңінде Айға қонуға арналған симулятор құру бағдарламасы. LLRV-лер FRC, қазір NASA Armstrong Ұшу зерттеу орталығы деп аталатын, Калифорния штатындағы Эдвардс әуе базасында, Айдың төмен гравитациялық ортасында «Аполлон» Ай модулін ұшыру және қондыру үшін қажетті пилоттау техникаларын зерттеу және талдау үшін пайдаланылды. Зерттеу көліктері тік ұшып-қонуға арналған, бір реактивтік қозғалтқышты пайдаланған, ол әрқашан тік бағытта бағытталған. Ол аппараттың салмағының 5/6 бөлігін жоюға бейімделген, ал аппараттың Айға қонғандағы мінез-құлқын дәл имитациялайтын сутек пероксиді зымырандары қолданылды. Екі LLRV-нің сәттілігі үш Айға қонуға арналған оқу-жаттығу көлігінің (LLTV) құрылысына әкелді, бұл LLRV-нің жетілдірілген нұсқасы, оны Техас штатындағы Хьюстон қаласындағы NASA-ның Джонсон ғарыш орталығының алдағысы, «Аполлон» ғарышкерлері пайдаланды. Бір LLRV және екі LLTV апатқа ұшырап жойылды, бірақ зымыранмен шығарылатын орындық жүйесі барлық жағдайларда пилотты қауіпсіз құтқарып алды. «Аполлон» қонуының соңғы кезеңін әрқашан миссия командирі қолмен басқарды. Қону орнын таңдау мәселесіне байланысты «Аполлон-11» миссиясының командирі Нил Армстронг, LLTV-де кеңінен оқытылмаса, оның миссиясы сәтті болмайтынын айтты. LLTV-ге іріктеуге алдын ала тікұшақпен оқыту қадамдары кірді. 2009 жылғы сұхбатында астронавт Курт Мишель: «Әуе кемелері үшін вертолет Айға қондыру аппаратына сипаттамалары жағынан ең жақын болды. Егер сіз вертолетпен оқытылмасаңыз, сіздің қатысу мүмкіндігіңіз жоқ екенін білдіңіз. Осылай ол өзін ашты» деді. Тіпті Том Стаффорд пен Джин Сернан «Аполлон-10» миссиясы үшін LLTV оқытуын алған жоқ, бұл Ай модулінің Айға алғашқы рейсі болды, себебі NASA-ның «Аполлон-10-мен қону жоспары болған жоқ», сондықтан «LLTV-де оқытудың мәні болған жоқ». Сернан бұл оқытуды Аполлон-14 миссиясына резервтік командир ретінде тағайындалғаннан кейін ғана алды, ал 1972 жылы Аполлон-17 миссиясының командирі ретінде оқыту кезінде LLTV-де соңғы рет ұшты, бұл соңғы Айға қону миссиясы болды.
The Bell Aerosystems Lunar Landing Research Vehicle (LLRV, nicknamed the Flying Bedstead) was a Project Apollo era program to build a simulator for the Moon landings. The LLRVs were used by the FRC, now known as the NASA Armstrong Flight Research Center, at Edwards Air Force Base, California, to study and analyze piloting techniques needed to fly and land the Apollo Lunar Module in the Moon's low gravity environment. The research vehicles were vertical take off vehicles that used a single jet engine mounted on a gimbal so that it always pointed vertically. It was adjusted to cancel 5/6 of the vehicle's weight, and the vehicle used hydrogen peroxide rockets which could fairly accurately simulate the behavior of a lunar lander. Success of the two LLRVs led to the building of three Lunar Landing Training Vehicles (LLTVs), an improved version of the LLRV, for use by Apollo astronauts at the Manned Spacecraft Center in Houston, Texas, predecessor of NASA's Johnson Space Center. One LLRV and two LLTVs were destroyed in crashes, but the rocket ejection seat system safely recovered the pilot in all cases. The final phase of every Apollo landing was manually piloted by the mission commander. Because of landing site selection problems, Neil Armstrong, Apollo 11 commander, said his mission would not have been successful without extensive training on the LLTVs. Selection for LLTV training was preceded by helicopter training. In a 2009 interview, astronaut Curt Michel stated, "For airborne craft, the helicopter was the closest in terms of characteristics to the lunar lander. So if you didn't get helicopter training, you knew you weren't going. That sort of gave it away." Even Tom Stafford and Gene Cernan did not get LLTV training for their Apollo 10 mission which was the first flight of the Lunar Module to the Moon, because NASA "didn't have plans to land on Apollo 10" so "there wasn't any point in training in the LLTV." Cernan only got this training after being assigned as backup commander for Apollo 14, and in 1972 was the last to fly the LLTV while training as commander for Apollo 17, the final landing mission.
Басқару жүйесі
Айға қонуға арналған оқу-жаттығу машинасының электрондық басқару жүйесі NASA үшін Bell Aerosystems, Inc. компаниясымен әзірленді, оның инженерлік құрылғылары Нью-Йорк штатындағы Ниагара шарлауында орналасқан. LLTV – NASA Apollo бағдарламасының ғарышкерлері ұшу дағдыларын жетілдіру үшін пайдаланған Айға қонуды зерттеу машинасынан кейінгі екінші буын көлігі. LLTV Аполлон бағдарламасының командирлеріне Айдың 1/6 гравитациялық жағдайымен байланысты ұшу ерекшеліктерін сезіну мүмкіндігін ұсынды. LLTV-нің алғашқы машинасы 1967 жылы Техас штатындағы Хьюстон қаласындағы Эллингтон әуе базасында құрастырылды. Барлығы үш LLTV машинасы Эллингтон әуе базасына жеткізілді. Үш LLTV машинасының соңғысы Техас штатындағы Хьюстон қаласындағы Джонсон ғарыш орталығында қойылған. Электрондық басқару жүйесі 2-ден 2 логикасын қолданатын қосымша арналармен жобаланған. Әрбір негізгі арнаның нәтижелері үнемі салыстырылып отырылды. Егер негізгі басқару жүйесінде ақаулық анықталса, басқару автоматты түрде бірдей қосалқы арнаға ауыстырылып, ұшқыш дереу машинаны жерге қондыру үшін шаралар қолданатын. Барлық басқару элементтері Burr Brown транзисторлық күшейткіш модульдері және басқа да аналогтық компоненттерді пайдаланатын аналогтық тізбектерден тұрды.
The electronic control system for the Lunar Landing Training Vehicle was developed for NASA by Bell Aerosystems, Inc. which had engineering facilities located in Niagara Falls, New York. The LLTV was a second generation vehicle, after the Lunar Landing Research Vehicle, used by NASA Apollo Program astronauts to develop piloting skills. The LLTV provided Apollo program commanders the opportunity to experience the flight characteristics associated with the 1/6 gravity conditions on the Moon. The first LLTV vehicle was assembled at Ellington Air Force Base in Houston, Texas in 1967. Three LLTV vehicles were eventually delivered to Ellington AFB. The last remaining of the three LLTV vehicles is on display at the Johnson Spacecraft Center in Houston, Texas. The electronic control system was designed with redundant channels that used 2 of 2 logic. The outputs of each primary channel were compared on a continuous basis. If a fault was detected in the primary control system, then control was automatically switched to an identical backup channel and the pilot immediately took measures to bring the vehicle to the ground. All the controls were analog circuits utilizing Burr Brown transistor amplifier modules and other analog components.