Екінші дүниежүзілік соғысындағы неміс генералы Эрнст Буссе

Кіріспе

Екінші дүниежүзілік соғыстағы неміс жаяу әскері генералы Эрнст Герман Август Теодор Буссе (15 желтоқсан 1897 – 21 қазан 1986) – Бірінші дүниежүзілік соғыс және Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі неміс офицері.

Ерте өмір және мансап

Франкфурт (Одер) қаласында туған Буссе 1915 жылы Германия императорлық армиясына офицерлік курсант ретінде қабылданды және 1917 жылдың ақпанында офицерлік шенге ие болды. Ол Хогенцоллерн орденінің қылыштармен безенілген рыцарь кресімен де марапатталды. Соғыс аяқталғаннан кейін ол жаңа Рейхсверге 2000 офицердің қатарында қабылданды және оның шені бірте-бірте көтерілді.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Бусс 1939 жылдың сәуірінде Бас штаб офицері болды және 1939 жылдың 1 қазанынан 1940 жылдың 30 қыркүйегіне дейінгі кезеңді қамтитын оқу бағдарламасын дайындады, ол Бас штаб бастығы тарапынан бекітілді. 1940-1942 жылдары ол Шығыс майданында 11-ші армияда генерал (кейіннен фельдмаршал) Эрих фон Манштейннің операциялар жөніндегі бастығы болып қызмет етті. 1942-1943 жылдары ол фон Манштейннің штабында Дон армия тобының операциялар жөніндегі бастығы, ал 1943-1944 жылдары Оңтүстік армия тобының штаб бастығы болды. Оңтүстік армия тобында қызмет еткен кезінде, ол 1944 жылдың 30 қаңтарында Темір крестің рыцарлық кресімен марапатталды. Ол қысқа мерзімге резервке жіберілді, содан кейін неміс 121-ші жаяу әскер дивизиясының бас қолбасшысы болып тағайындалды. 1944 жылдың шілдесінде I армия корпусына қолбасшылық етті. 1945 жылдың 21 қаңтарында Бусс 9-шы армияға бас қолбасшы болып тағайындалды, бірақ оның тағайындалуы ешқашан расталмады. Армия деңгейіндегі және одан жоғарыдағы құрамалардың қолбасшыларының бас қолбасшы болып тағайындалуларына дейін алты айдық сынақ мерзімінен өтуі қалыпты жағдай болды. Германия Бусс өтіп жатқан сынақ мерзімі аяқтамас бұрын толыққанды капитуляциялады. Соғыстың соңғы бес айында Бусс Висла армия тобының құрамына кірген 9-шы армияға қолбасшылық етті. Кеңес әскерлері Германияға ілгері жылжығанда, ол Германия астанасын қорғауға тырысты. Атап айтқанда, Бусс Сейлоу биіктіктеріндегі және Одер-Найссе шайқастарында 9-шы армияға басшылық етті. 1945 жылдың сәуірінде Берлин шайқасы кезінде Бусс 9-шы армиясы өз қанаттарындағы әскерлерден бөлініп, кеңес күштерімен жартылай қоршалды. Генерал Готтард Хайнрици Бусске бірнеше рет кері шегінуге көндіруге тырысты, бірақ Бусс Фюрерден нақты бұйрық келмесе, кері шегінуді қарастырудан бас тартты. Ақырында Бусс 9-шы армиясы Спрей орманында, Сейлоу биіктіктерінен оңтүстікке және Франкфурттан батысқа қарай, Берлинге жасалған кеңес шабуылының екі бағытымен толық қоршалды. Тарап бара жатқан қалта ішінде Бусс күштері Халбе шайқасында жартылай жойылды, бірақ қалдықтары батысқа қарай өтіп, Беелитцтен оңтүстікке қарай генерал Вальтер Венктің 12-ші армиясымен байланысты, содан кейін Эльбаға қарай кері шегінді, Тангермюндедегі жартылай қираған көпірден өтіп, 4-7 мамыр аралығында американдық күштерге берілді.

Busse was a General Staff officer in April 1939 and prepared a training program that was approved by the Chief of the General Staff in August and covered a period from 1 October 1939 to 30 September 1940. Between 1940 and 1942, he served as the Chief of Operations to General (later Field Marshal) Erich von Manstein in the 11th Army on the Eastern Front. He remained serving on von Manstein's staff from 1942 to 1943 as Chief of Operations of Army Group Don and then from 1943 to 1944 he was Chief of Staff of Army Group South, both on the Eastern Front. Serving with Army Group South, he was awarded the Knight's Cross of the Iron Cross on 30 January 1944. He spent a short time in reserve and was then appointed General Officer Commanding German 121st Infantry Division. In July 1944, he commanded I Army Corps. While Busse took command of the 9th Army on 21 January 1945, his appointment was never confirmed. It would appear that it was customary for commanders of formations of the status of an Army and higher to be on six months probation before their final appointments as Commanders in Chief. Germany surrendered unconditionally before Busse's probationary period had expired. During the last five months of the war, Busse commanded the 9th Army, which had become part of Army Group Vistula. As the Soviets continued to advance into Germany, he fought to protect the German capital. Specifically, Busse commanded the 9th Army during the Battle of Seelow Heights and the Battle of the Oder Neisse. In April 1945, during the Battle of Berlin, Busse's Ninth Army was cut off from the armies on its flanks and almost encircled by Soviet Forces. General Gotthard Heinrici tried to convince Busse to withdraw several times, but Busse refused even to consider withdrawal unless a specific command arrived from the Führer. Eventually Busse's Ninth Army was driven into a pocket in the Spree Forest south of the Seelow Heights and west of Frankfurt, where it became fully encircled by two prongs of the massive Soviet assault on Berlin. In the ever shrinking pocket, Busse's forces were all but annihilated in what is known as the Battle of Halbe, but remnants ultimately managed to break through to the west to link up with General Walther Wenck’s 12th Army south of Beelitz and then to withdraw west to the Elbe, cross the partially destroyed bridge at Tangermünde and surrender to American forces between May 4 and 7.

Бусс кітаптары

"Курск: Немец көзқарасы" Стивен Х. Ньютонның еңбегі. Кітаптың бірінші бөлімі генерал Теодор Буссе редакциялаған "Цитадель" операциясы (Курск шайқасы – ірі танк шайқасы) туралы зерттеменің жаңа аудармасына толық арналған. Онда танк, жаяу әскер және әуе күштерінің негізгі командирлерінің пікірлері ұсынылған.