Кіріспе
1998 жылы Джозеф Хеллердің "Now and Then" атты мемуары жарық көрді. Мемуардың бірінші жартысы Хеллердің Кони-Айлендтегі балалық шағына арналған, және бұл кітапта сол жер туралы әңгімелер, авторы туралы сияқты көп. Хеллер өсіп келе жатқандағы өмірін, анасы мен жартылай бауырларын, панчбол, футбол, ойын-сауық паркі мен Натанның танымал хот-дог стендісі бар, қауіпсіз және көңілді аудандағы өмірін суреттейді.
Now and Then is Joseph Heller's 1998 memoir. The first half of the memoir focuses on Heller's childhood in Coney Island and is, in fact, as much about the place as it is about the man. Heller describes growing up, his mother and half siblings in a fundamentally safe and fun neighborhood of punch ball, football, amusement park, and Nathan's Famous Hot Dog Stand.
Қысқаша мазмұны
Хеллер жазуға деген ерте құмарлығын және оның ересектерге арналған туындыларын болжаған бастауыш мектептегі бірнеше жұмыстарын сипаттайды. Жоғары сыныптарда оқып жүргенде, Хеллер Әуе күштеріне қатылуға дейін атқарған түрлі жұмыстарын еске алады: телеграмма жеткізуші, сақтандыру компаниясының кеңсе қызметкері және кеме құрылыс зауытындағы ұстаның көмекшісі. Екінші дүниежүзілік соғыс жақындаған кезде Хеллер АҚШ Әуе күштеріне қатысып, бомбалаушы болып қызмет етті. Хеллер бірнеше әріптес сарбаздарын және кейіннен «22-ші қап» романына негіз болатын оқиғаларды еске алады. Хеллер қажетті миссияларын аяқтап, запасқа шығып, бес ай ішінде бірінші әйеліне үйленді. Ол онымен бірге колледжге барды, онда Хеллер GI Bill арқылы оқыды, бірақ оның жайлы көп мәлімет білмейміз. Хеллер ағылшын тілінің профессоры және жарнама мәтінін жазушы болып жұмыс істеген кездегі әдебиетке жасаған алғашқы тыңайлауларын сипаттайды және тек қана қаламдарымен күнкөріс қамтамасыз ете алмаған көптеген белгілі американдық жазушыларды еске салады. Хеллер өмірінен қызықты деректер келтіреді, бірақ еңбектерінің ешқайсысын қайталамайды. «22-ші қап» және «Бір нәрсе болды» туындыларына ерекше назар аударылады, ал «Міне, сурет», «Құдай біледі» және «Алтын сияқты жақсы» кітаптары туралы қысқаша айтылады. Хеллер өзінің туындылары туралы ең көп түсінік беретін нәрсе – психоанализбен айналысқан тәжірибесі туралы соңғы тараудың алдындағы әңгімесі. Хеллер осы тарауда әкесінің қазасын қайта көреді және оның көптеген шығармаларында маңызды, бірақ басты емес кейіпкердің өлімі соңғы тарауда сипатталғанын атап өтеді (мысалы, «22-ші қапта» Сноуден). Хеллер өзінің туындыларындағы жалғыз эмоционалды жақындықтың неге әке мен бала арасында болатынын талқылайды (мысалы, «Дәуіт пен Абессалом» романында «Құдай біледі»). Хеллер адамдардың санасында жиі кездесетін ақылсыздыққа терең себептерді ұсынады.