Кіріспе
Құрдымдаған американдық автокөлік өндірушісі
Acme – 1903 жылдан 1911 жылға дейін Пенсильвания штатының Рединг қаласында жасалған американдық автомобильдер маркасы. Олар 1902-1903 жылдары Reber Manufacturing компаниясы жасаған Reber автокөліктерінің жалғасы болды.
Этимология
Acme (ακμή; ағылшынша транслитерация: akmē) – ежелгі грек тілінде "(ең жоғары) нүкте, шегі; кез келген нәрсенің шыңы" деген мағынаны білдіреді. Ағылшын тілінде "гүлдену" немесе "ең жақсы" мағынасында қолданылады, бастапқыда адам өміріндегі бір кезеңді көрсету үшін пайдаланылса, кейіннен белгілі бір сала бойынша кемелдікке жеткен кез келген нәрсеге немесе адамға қатысты қолданыла бастады.
Тарих
1903 жылғы маусымда Джеймс С. Ребер Америка велосипед компаниясының аукционында 47 000 АҚШ долларына Рединг қаласындағы Сегізінші және Елм көшелерінің қиылысында орналасқан ескі Acme Machine Company велосипед фабрикасын сатып алды. Ребер автомобиль өндіруші Reber Manufacturing компаниясының иесі болды және ол зауытты автомобильдер шығару үшін пайдаланатынын хабарлады. Осы орынды сатып алумен бірге Ребер Reber Manufacturing компаниясының атын Acme Motor Car Company деп өзгертетінін жариялады. Компания директорлары Джеймс С. Ребер, Джордж Д. Хорст, Джейкоб Нольде және Джон Д. Хортс болды. Компанияның капиталы 200 000 долларды құрады. Леон Шермерхорн сату жөніндегі менеджер болып тағайындалды. 1903 жылғы алғашқы өндіріс аптасына төрт-алты машинаны құрады, мақсаты жылына 500 машина өндіру болатын. 1905 жылға қарай олар күніне екі-үш автомобиль өндіретін болды. Acme 1904 жылдан 1907 жылға дейін Чикаго мен Нью-Йорк автомобиль көрмелерінде өнімдерін көрсетті. Компания Америка автомобиль өндірушілер қауымдастығының негіз қалаушы мүшелерінің бірі болды.
Фрэнк Девлин
1905 жылы қарашада компанияны Чикаго қаласындағы Devlin and Co компаниясының Фрэнк А. Девлин иелігіне көшті. Девлин Американың ең ірі көтерме сауда фирмаларының бірі – Carson, Pirie, Scott, and Co компаниясына ие болған. Сатып алу құны 250 000 долларға жуық болды деген әңгіме тарады. Жаңа иелері туристік автомобильдерге (туристік автомобиль, лимузин және ландолет) және тасымалдау машиналарына мамандануды жоспарлады. 1908 жылы қазанда Девлин автокөлік апатында қаза тапты.
Джеймс С. Ребер
Джеймс С. Ребер 1907 жылдың ақпанында 10 жылдық келісімшарт бойынша «Кейнстон Вагон-Воркс» компаниясында бас менеджер болып жұмысқа орналасты, бірақ қараша айында компания банкротқа ұшырады, нәтижесінде Ребер сотқа шағымданып, оны жеңіп алды. Осы оқиғадан кейін 1911 жылға дейін Ребер құс шаруашылығымен айналысты, содан кейін көтерме саудамен темекі бизнесін бастады. 1933 жылы 65 жасында Ребер аурудан кейін қайтыс болды.
Алушы (1906)
1906 жылғы шілдеде фирма таратылды, ал Даниэлл Дрисколл сот арқылы қабылдаушы болып тағайындалды. Қарызкорларға тиімді кіріс табу мақсатында қабылдаушы зауытты жұмыс істеуін қамтамасыз етті. 1907 жылғы ақпанда бизнес Герберт М. Стернбергке 65 881,12 долларға сатылды. Стернберг Duryea Power Company компаниясындағы үлеске ие болды. Тіркелген капитал 5000 долларға дейін төмендетілді.
Герберт Стернберг дәуірі
Acme өзінің алғашқы 6 цилиндрлі машинасын, Sextuplet деп аталатын туристік машинаны, 1907 жылдың қыркүйек айында Нью-Йорк автосалонында таныстырды. Acme 1908 жылы автожарыстарға қатысуын күшейтті. 1909 жылы 6 цилиндрлі модельдеріне 10 жылдық кепілдік берді. 1909 жылдың мамыр айында Нью-Йорктен Сиэтлге дейінгі мұхиттан мұхитқа дейінгі төзімділік жарысы ұсынылды. Стернберг бұл идеяны ынталы түрде қолдады, әсіресе ол бұл жарыс трансконтиненттік жолдардың нашар күйіне назар аударатынына сенді. Ол бұл маңызды жақсартуларға алып келеді деп үміттенді.
Джеймс Херви Стернберг
Acme өзінің жерін және зауытын 1911 жылы мамыр айында J H Sternbergh компаниясына 72 100 долларға сатты. Стернберг өз кезегінде Acme Motor Car Company компаниясын сатып, зауытын Нью-Йорк консорциумына жалға берді. Компанияның атауы SGV-ға өзгертілді. Стернберг 1913 жылы наурыз айында қайтыс болды.
Өндіріс
Компания Elm Street зауытында өндіріс басталғанда, бастапқыда аптасына 4-6 көлік шығару жоспарланған, мақсат – өндірісті жылына 500 машинаға дейін жеткізу. Леон Шермерхорн сату жөніндегі менеджер болып тағайындалды. 1905 жылы компанияда 170 адам жұмыс істеді. Elm Street зауыты маусым айында Чикаго қаласының F A Devlin компаниясына сатылды. 1907 жылы компания автомобиль бөліктерін жасау үшін ванадийлі болат қорытпасын сынақтан өткізе бастады. Сонымен қатар, көлік тік беткейге тоқтатылғанда оны ұстап тұру үшін дөңгелек спицалары арасына салынатын, қосымша қауіпсіздік механизмі ретінде шпалдарды пайдаланды. 1907 жылдың қыркүйегіне қарай Acme компаниясы Elm Street зауытында өндіріс басталғаннан бері 520 автомобиль жасаған деп есептеледі. 1908 жылдың сәуірінен бастап Krupp никельді болатынан жасалған беріліс қораптары қолданыла бастады. Сол кезде Eisemann жоғары кернеулі магниттері, Exide аккумуляторлары, Prestolite газ бактерілері және Neverout шамдары да қолданылды. Компанияның өндірісі өте төмен болды, 1909 жылы бар болғаны 125-150 автомобиль шығару жоспарланды.
Acme үлгілері
I, II, III типтер Реберге жататын болуы мүмкін.
IV типтегі А үлгісі
Reber деп сатылған 1903 жылғы Acme тоннеу машинасы, 12 а.к. тік екі цилиндрлі қозғалтқышпен, үш жылдамдықты беріліс қорабымен және екі тізбекті жетегімен жабдықталған. Оның құны 1800 доллар деп жарнамаланды. Автомобильдің салмағы 1650 фунт болды. Оның доңғалақ базасы 78 дюйм, ал ені 54 дюйм құрады.
V типті - Туристік автомобиль (1904)
16 ат күші бар автомобиль 1650 долларға сатылымға шығарылған.
VI тип (1905)
Бұл модель 2000 долларға сатылды. Онда 16 ат күші бар екі цилиндрлі қозғалтқыш орнатылған. Шассиі болаттан жасалған және дөңгелек аралығы 84 дюймді құрады. Бұл модель үш түрлі кузовпен ұсынылды: стандартты тур автомобиль, жүк тасымалдауға арналған кузов немесе жабық опера седаны.
VIII тип (1905)
30 ат күші, үстіңгі және алдыңғы фаралары бар, 4 жылдамдық беріліс қорабымен. Бағасы – 2750 доллар.
X типті қашушы (1905)
16 ат күші бар, үш жылдамдықты қоробкасы және жартылай жарыс корпусы бар екі орындық автомобиль 1000 долларға сатылуда.
XIV тип (1906)
1906 жылы компания ұлттық сауда журналында 5 жолаушыға арналған тоннеуді жарнамалаған. XIV модель 30-35 ат күші бар, сумен салқындатылатын 4 цилиндрлі қозғалтқыштан тұрды және бағасы 2750 АҚШ доллары болды. Оның престелген болат рамкадағы ағаш корпусы, үш жылдамдықты беріліс қорабы және қос тізбекті жетегі болды. Оның жанармай багы 18 галлон бензинге арналған еді. Автомобильдің салмағы 2200 фунтқа жетеді. Шасси ұзындығы 102 дюйм, доңғалақ іздері 56 дюйм болды. Автомобильге шатыр қосу үшін қосымша 150 доллар төлеу қажет болды.
XV типті туристік автомобиль (1906)
XV типті машинаның бағасы 3500 АҚШ долларына (1908 жылы 3000 АҚШ долларына) сатылды. Бұл 7 жолаушыға арналған, 45-50 ат күші бар 4 цилиндрлі тур машинасы болды. Ең жоғары жылдамдығы сағатына шамамен [мәлімет жоқ] болды. Ол стандартты алты цилиндрлі машиналардан қысқа, 116 дюймдік дөңгелек аралығымен және жеңіл болды. Сынақтар 1908 жылдың тамызында басталды.
XVIII тип (1908)
7 орындық туристік автомобиль 1908 жылы 3 250 долларға сатылды. Сол жылы 1906 жылғы жарыс машинасының үлгісімен ұқсас, шахталық жетегі бар 30 ат күшілік жаңа runabout әзірленді. Оның 2 000 долларға сатылатыны күтілген. 1907 жылғы жарнамаларда оның бағасы 3 250 доллар деп көрсетілген, ал 1908 жылдың ортасында 1 800 долларға төмендеді. Модельдері үш түрлі болды: A, B және C. Ол 6 цилиндрлі қозғалтқышпен жабдықталған және 5 немесе 7 орындықпен шығарылып, 1908 жылы 6 000 долларға сатылды.
XXVI типті стандартты төрт бұрышты
Төрт цилиндрлі туристік автомобильдің А және В екі моделі.
SGV (1910)
Acme Lancia-дан бөлшектер сатып алып, SGV таңбасымен автомобильдер жасады. Модельдің стилі Lancia Beta Torpedo стиліне ұқсас болды. Сол кездегі газеттер SGV-ді жеңіл және механикалық тұрғыдан тиімді деп сипаттады. Lancia қозғалтқышы және төрт жылдамдықты қоробка қолданылды. Басқару радиусы кішкентай болғандықтан, машинаны қалалық қозғалыста маневрлеуге ыңғайлы етті.
Автоматтық жарыстар
Ацме 1906 жылдың 26-30 сәуірінде Атланта қаласындағы автожарыстарға қатысты. Ол жаңадан сынақтан өткен, жаңа модель ретінде сипатталды. 1907 жылы Редингте Эдвард Ланге басқарған Ацме машинасы Роберт Мортон басқарған Пуллманнан жеңіліп қалды. 1908 жылы Ацме жаңа 6 цилиндрлі, 45 ат күшіне ие, сағатына 76 миль жылдамдыққа қабілетті XXI типті runabout құрастырды. Компания 18-19 наурызда Саваннадағы 360 мильдік жарысқа машинамен қатысты, онда Эд Л’Энглдің орнына Малькольм Ньюстеттер жүргізуші болды. Сондай-ақ, олар өз машиналарын төбешікке көтерілу және төзімділік жарыстарына қатыстыруға ниетті екендерін, бірақ нәтижесі кездейсоқ жағдайларға байланысты болатын жарыстардан бас тартатындарын хабарлады. Ацме машинасы 6:47:05 уақытпен үшінші орын алды. Одан итальяндық Изотта Фраскини (6:21:20) және Апперсон (6:44:37) оқпандарын басып өтті. Ацме машиналары 1908 жылдың басында Лонг-Айленд автомобиль клубының Land's End Economy Run жарысына қатысты. Саванна жарысында жақсы нәтиже көрсеткеннен кейін, Ацме 1908 жылғы Вандербильт кубогы жарысына машинасын тіркеді және оның жүргізушісі үшін Льюис Странгпен келіссөздер жүргізді. Автомобиль жарыс үшін арнайы жасалатын болды, оның қозғалтқышы әдеттегіден үлкен болатын. Сол машина Америка Автомобиль Клубының Саваннадағы Гран-при жарысына Леонард Зенглдің басқаруымен қатысты. XIX типті машина Вилкс-Барреде төбешікке көтерілуде жеңіске жетті және 1908 жылдың мамыр немесе маусым айларында Нью-Йорктегі Ямайка жылдамдық сынақтарында үш жарыста бірінші орын алды. Жеке меншік иесі Джей Эйч Тайсон 1908 жылғы Брайтон Бичтегі 24 сағаттық жарысқа кәсіби Странг басқарған XXI типті машинамен қатысты. Ацме XXV типті машинаны тіркеді. Автомобильді Сайрус Патчке басқаруы тиіс болды және ол 10 қазанда өткен 200 мильдік Фэрмаунт Парк жарысына да қатысты. Ацме XXI типті машинасы жарыста екінші орын алды.