Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тери'инавахароа ханшайым (8 тамыз 1879 – 27 сәуір 1917) – 1893 жылдан 1895 жылға дейін Хуахине және Майао Корольдігінің соңғы тәуелсіз монархі болды. Замандас көздер оны Техаапапа II деп атаған көрінеді, бірақ Джеймс Кук аралға келген кезде билік еткен сол аттас патшайымды ескермеген.
Princess Teri'inavaharoa (8 August 1879 – 27 April 1917) was the last sovereign monarch of the Kingdom of Huahine and Mai'ao from 1893 to 1895. Comteporary sources seems to call her Tehaapapa II instead, disregarding the ruling queen by the same name at the time James Cook visited the island.
Өмірбаян
Техаапапа III Таити патша әулетінің мүшесі, Хуахине патшалығының Теурурай әулетінен шыққан, тақтан түсірілген ханшайым. Таити ханшайымы ретінде ол Хуахине патшайымы болды. 1893 жылдан 1895 жылға дейін Хуахине патшалығының соңғы патшайымы болды. Ол Хуахине ханшайымы Марама Теурурай мен Руруту ханшайымы Теуруари'и Тетуануимараманың үлкен қызы. 1893 жылы Техаапапа III патшалық атымен тәж кигізілді және 1895 жылдың қыркүйегінде Хуахине француздықтарға қосылған кезде тақтан алынды.
Teha'apapa III was a member of a royal Tahitian dynasty, the deposed royal family Teururai of Huahine. As a Tahitian Princess, she became Queen of Huahine. She was the last Queen of Huahine from 1893 to 1895. She was the eldest daughter of Marama Teururai, prince regent of Huahine by his wife Tetuanuimarama a Teuruari'i, Princess of Rurutu. She was crowned with the regnal name Teha'apapa III in 1893, and was deposed when Huahine was annexed by the French in September 1895.
Неке
Ол алғаш рет 15 мамырда 1895 жылы Фареде Бора-Бора хандық үйінің Май ұрпағы Терийтеварай а Майға тұрмысқа шықты (6 тамыз 1897 жылы ажырасты). 1900 жылы Тиньитуа а Туарихионоа деген жергілікті кіші ақсүйек адаммен екінші рет тұрмысқа шықты.
She married first at Fare on 15 May 1895 (divorced 6 August 1897) to His Highness Teriitevaearai a Mai, a descendant of Mai, of the Princely House of Bora Bora, and secondly on 1900 to a native minor noble man called Tinitua a Tuariihi'onoa
Бірінші күйеуінен бір ұлы болды, ал Тиньитуа а Туарихионоамен жасаған теңдессіз одақтан (morganatic union) тағы он бір баласы дүниеге келді. Ол 27 сәуір 1917 жылы Фареде қайтыс болды.
She had one son by her first husband and eleven other natural children through a morganatic union with Tinitua a Tuariihi'onoa. She died at Fare, 27 April 1917.
Сыртқы сілтемелер мен көздер
Жан Франсуа БАРЕ, Таити, уақыт және билік. Еуропалық кезеңнен кейінгі Таитидің тарихи антропологиясына қатысты, Париж, ORSTOM, 543 б. Эжен ХАННИ, Канакалардағы үш жыл. Дүние айналысындағы нейшательдік саяхатшының оқиғасы. Лозанна, Payot & Co Éditeurs, 342 б., Teuira Henry, Tahiti aux temps anciens (Бертран Жаунездің француз тіліне аудармасы, Париж, Адамдар мұражайы, Океаниялық қоғам, 671 б. (Түпнұсқа басылым Ancient Tahiti, Гонолулу 1928 ж.) Бруно САУРА, Раиатеаның Таматоа әулеті (Жел төмен аралдары), Папете, Мәдениет министрлігі, 229 б. Бруно САУРА, Huahine aux temps anciens, Мұра жинақтары [Білім және дәстүрлер] және ауызша дәстүр, 2006 жылғы басылым. Рауль ТЕИССИЕР, Протекторат кезеңіндегі басшылар мен беделді тұлғалар: 1842–1880, Океаниялық зерттеулер қоғамы, 1996 жылғы қайта басылым.
Jean François BARE, Tahiti, les temps et les pouvoirs. Pour une anthropologie historique du Tahiti post européen, Paris, ORSTOM, 543 p.
Eugène HANNI, Trois ans chez les Canaques. Odyssée d'un Neuchâtelois autour du monde. Lausanne, Payot & Co Éditeurs, 342p.,
Teuira Henry, Tahiti aux temps anciens (traduction française de Bertrand Jaunez, Pars, Musée de l'Homme, Société des Océanistes, 671p. (édition originale Ancient Tahiti, Honolulu 1928)
Bruno SAURA, La lignée royale des Tamatoa de Ra'iatea (îles Sous le Vent), Papeete, ministère de la Culture, 229 p.
Bruno SAURA, Huahine aux temps anciens, Cahiers du Patrimoine [Savoirs et traditions] et Tradition orale, édition 2006. Raoul TEISSIER, Chefs et notables au temps du protectorat: 1842 1880, Société des Études Océaniennes, réédition de 1996.