Кіріспе
Ағылшын салыстырмалы анатомы және хирургы сэр Уильям Генри Флауэр (30 қараша 1831 – 1 шілде 1899) – ағылшын хирургы, мұражай кураторы және салыстырмалы анатомы, сүтқоректілер, әсіресе приматтар миы саласындағы маңызды сарапшы болды. Ол Томас Генри Хакслиді Ричард Оуэнмен адам миы туралы өткір пікір таласында қолдады және нәтижесінде Лондон Табиғи тарих мұражайының директоры қызметіне Оуэннен кейін тағайындалды.
Sir William Henry Flower (30 November 18311 July 1899) was an English surgeon, museum curator and comparative anatomist, who became a leading authority on mammals and especially on the primate brain. He supported Thomas Henry Huxley in an important controversy with Richard Owen about the human brain and eventually succeeded Owen as Director of the Natural History Museum in London.
Шығуы және алғашқы жылдары
1831 жылғы 30 қарашада Уорвикширдегі Стратфорд-эпон-Эйвон қаласында, әкесінің үйінде дүниеге келген. Ол қалалық сыра зауытының негізін қалаушы Эдвард Фордем Флауэр мен оның әйелі Селина Гривстің (1804-1884) екінші ұлы, Селина Гривс – Джон Гривстің және оның әйелі Мэри Уайтхедтің үлкен қызы. Әкесінің әкесі Ричард Флауэр Элизабет Фордемге үйленіп, әкесі өскен Альбион қаласына қоныстанған. Оның туыстарының ішінде шатыр тас кәсіпкері Джон Уайтхед Гривс және Вашингтон штатының губернаторы Уильям Пикеринг болды. Оның ағасы Чарльз Эдвард Флауэр отбасылық сыра зауытын үшінші ағасы Эдгар Флауэрмен бірге басқарды, ал ол ғылыми мансапты таңдады. Алғашқыда анасы үйде оқытты, 11 жасында Эджбастон мектебіне, ал 13 жасынан бастап швейцариялық директор доктор Б. Хельденмайер басқаратын Уоркшоп қаласындағы Песталоцци мектебіне оқыды. Күн сайын он сағат оқу сабақтары өтіліп, сол кезде сирек кездесетін ғылым пәндері де оқытылды. Ол табиғат тарихына қатысты заттарды жинаумен айналысып, мектеп мұражайының кураторы болып тағайындалды және өмірінің көп бөлігін түрлі мұражайларда куратор болып жұмыс істеді. Кейін Лондон университетінің колледжіне түсіп, одан кейін Миддлсекс ауруханасында медицина мен хирургияны оқыды. 1851 жылы Лондон университетінің медицина бакалавры (MB) дәрежесін алып, физиологиядан алтын, зоология мен салыстырмалы анатомиядан күміс медальдарға ие болды. Оның қызметінің құрметіне Виктория патшайымынан Алма, Инкерман, Балаклава және Севастополь үшін медальдармен (тұтқалары бар) Қырым медалін алды. Кейін түрік Крым соғысының медалімен де марапатталды. Денсаулығы жақсарғаннан кейін Лондонға оралды, 1857 жылы Корольдік Хирургтер Колледжінің (FRCS) дипломын алып, Миддлсекс ауруханасының анатомия бойынша демонстраторы болып жұмысқа орналасты. 1858 жылы үйленді, ал келесі жылы Миддлсексте хирург көмекшісі, анатомиялық мұражайдың кураторы және салыстырмалы анатомиядан лекция оқушысы болды. Эволюция туралы пікірталас кезінде ол, әйелінің інісі, дінбасы профессор Баден Пауэлл сияқты, бұл теорияны қабылдауда діни сенімге ешқандай қауіп жоқ деп санайтын адамдардың қатарында болды. 1883 жылы Редингте өткен шіркеу конгресінде «Ғылымның дінге қатыстылығы» тақырыбында баяндама жасап, өз көзқарасын жеткізді.
Зоологияға ауысу
Хаксли және басқалардың ұсынысы бойынша 1862 жылы ол Англия Корольдік хирургтар колледжінің Хантер мұражайының консерваторы болды, бұл қызметті 22 жыл атқарды, ал 1864 жылы Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. Ол кит аулаушылардың ашкөздігінен екі кит түрінің толыққанды жойылуын жариялады. Ол лемурлардың приматтар екенін алғаш рет көрсетті. Ол музейлерді ұйымдастыру саласындағы жетекші маман болды. Ол мамандарға арналған және жалпы жұртшылыққа арналған коллекцияларды ажыратудың маңыздылығын атап өтті, алғашқысына тек қана типтік үлгілерді ұсынудың, екіншісіне ең ұсақ ерекшеліктерімен ғана ажыратылатын көптеген үлгілерді ұсынудың ешқандай мәні жоқ екенін түсіндірді. Оның идеялары, ол басқарған музейлерде кеңінен және табысты қолданылды, кең мақұлдауға ие болды және оны музейлерді ұйымдастыру және басқару әдістерін жақсартуға үлкен үлес қосып, реформатор ретінде қарауға негіз береді. Ол көпшілікке танымал болды, оның лекцияларына көп адам жиналатын, ал оның пікірлері ықпалды болды. Әртүрлі мәдениеттердегі адам денесінің қасақана деформациясын зерттеуде ол корсеттер мен биік өкшелерді де қарастырып, бұрмаланған әйелдер қаңқаларының суреттерімен олардың әсерін көрсетті. Сәнді шляпалар үшін құстарды кеңінен қырқуға қорқынышпен қарап, ол қасқыр туралы: «Ең әдемі құстардың бірі ерекше қатыгездікпен жер бетінен жойылып, уақытша сәнге қызмет етуде» деді. Бұл Беатрикс Поттерді: «Сэр У. Флауэрдің әйелдердің шапкелерінен басқа қандай мамандығы бар екен?» деп жазуға итермеледі.
Отбасылық және жеке өмірі
Гүл 1858 жылғы 15 сәуірде Бэкингемширдегі Стоун қаласында Георгиана Розетта Смитқа үйленді. Георгиана – астроном және гидрограф адмирал Уильям Генри Смиттің кіші қызы. Ол әйелімен бірге жұмыстан тыс белсенді өмір салған, жылдар бойы британдық қоғамның көптеген көрнекті тұлғаларымен танысқан. Олардың достарының ішінде ақын лауреаты Альфред, Лорд Теннисон және жетекші шіркеу қайраткері Дин Стэнли болды. 1887 жылы Бат орденінің серігі атағын алған (музейге алғаш тағайындалғаннан кейін үш жыл өткен соң), 1892 жылы Бат орденінің қолбасшысы (KCB) болып тағайындалды. Ол сонымен қатар Юбилейлік медаль және Корольдік Пруссия ордені "Pour le Mérite" ордендерін де алды. Ауру мен шамадан тыс жұмыс істеу салдарынан 1898 жылдың тамызында Табиғи тарих мұражайынан зейнетке шықты және 1899 жылдың 1 шілдесінде Оңтүстік Кенсингтондағы үйінде 67 жасында қайтыс болды. Оның мәйіті Бэкингемширдегі Стоун қаласында әйелінің отбасымен бірге жерленді.